Vanmiddag vanuit Drachten naar Huis gereden. In Drachten regende het, met af en toe aan flats er tussen. Tot Groningen niets aan de hand. Wat flatsen en soms wat drab op de weg. Intussen had ik op de radio gehoord dat de rotonde in Gieten van beide zijden vast stond. Ik dacht: "dan maar bij afslag Annen er af, en binnendoor rijden". Echter de afslag op de A28 naar de N34 was al helemaal volgelopen. "Dan maar via Assen zuid, en bij Rolde binnendoor". Zover kwam het niet. De A28 voor Assen zat ook al helemaal vast. Dan maar bij Tynaarlo er af en via Zuidlaren de N34 weer opzoeken. IJdele hoop, die stond ook daar helemaal vast. Dan maar via Zuidlaren binnendoor. Intussen werd het landschap steeds witter. Met een slakkengangetje via Zuidlaren naar Annen gereden. In Annen was de klinkerweg spek en dan ook spek glad. Op een zeker moment moest ik stoppen, en toen ik wilde wegrijden, kwam de auto niets vooruit. Ik dacht even dat de versnellingsbak het had begeven, maar het bleek toch echt aan de weg te liggen. Ik stond in een ondiepte van de Hondsrug en ontsnappen leek niet meer mogelijk. Met een soort schommelbeweging kreeg ik uiteindelijk toch weer wat grip en kon ik de weg met een slakkengang voortzetten. Daarna via het bos naar huis gereden. Onderweg dacht ik nog: "als ik nu van de weg raak vinden ze me nooit weer", aardedonker was het daar en geen kip te bekennen. Uiteindelijk toch huis bereikt, bijna twee keer zolang over gedaan dan normaal.
Een echte overlevingstocht dus,
Otto
Quote selectie