"En nog steeds drentel ik door de kamer, van het ene raam naar het andere, om steeds weer te checken of het al sneeuwt, nog sneeuwt of dat eenmaal gevallen sneeuw er nog ligt. Of er nu bezoek is of niet.
Hoe zeer je ook hoopt dat de perfecte run vervolgens een routekaartje zal blijken te zijn voor al dat fantastische winterweer dat er (virtueel) zit aan te komen, telkens ook weet je dat het in een volgende berekening allemaal weer weg kan zijn. En daarom volg je alles. Om zeker te weten dat het er nog is. En om de pijn te voelen die volgt als het er ineens (even) niet meer is."
Dat is het. Precies dat is het. Prachtig geschreven, ik doe precies hetzelfde en had het niet beter kunnen verwoorden.
Groetjes
Constantijn
Hoe zeer je ook hoopt dat de perfecte run vervolgens een routekaartje zal blijken te zijn voor al dat fantastische winterweer dat er (virtueel) zit aan te komen, telkens ook weet je dat het in een volgende berekening allemaal weer weg kan zijn. En daarom volg je alles. Om zeker te weten dat het er nog is. En om de pijn te voelen die volgt als het er ineens (even) niet meer is."
Dat is het. Precies dat is het. Prachtig geschreven, ik doe precies hetzelfde en had het niet beter kunnen verwoorden.
Groetjes
Constantijn
