In de meeste van vorige winters zouden we nu op het puntje van onze stoel zitten: "Zou het?", "Joehoeeee, sneeuwkansen!".
En nu kijk ik meer van: "Oh, leuk, wat kwakkelkansen"
En ik ga weer rustig en nuchter verder tot de orde van de dag, in de hoop dat alles volgende run weer een graadje kouder uitpakt zodat ik wel weer op het puntje van mijn stoel kan gaan zitten. Ik ben gewoon teveel verwend afgelopen maand, terwijl het niet uitgesloten is dat er volgende week weer eens een flink pak sneeuw naar beneden komt sodemieteren. Ach, de opwinding over dat laatste komt wel een dag of 2 vantevoren weer
Je hebt natuurlijk volkomen gelijk. Verwende nesten zijn we met z'n allen!
