weten. Maar ik liep terug van mijn werk naar de parking, het schemerde en je zag het verschil tussen de straat en de zwarte ijslagen niet meer. Ik liep dus met redelijk grote stappen en ineens 'schuif'... Ik heb me nog iets of wat kunnen tegenhouden met mijn hand aan de carrosserie van een auto. Die reflex had ik nog. Hoe ik daar hing, het was geld waard. Benen over elkaar, arm in een geplooide houding. Een dame stapte uit haar wagen om te vragen of het wel ging. Ik moest even bekomen, was sprakeloos. Daarna heb ik mezelf terug op de been kunnen helpen. Maar amai. Daar had ik gerust plat kunnen liggen

. Op het moment zelf en nu nog steeds doet mijn vinger pijn. Ik heb me daar vooral mee tegengehouden. 'Morgen zal ik het wel voelen', zei ik nog, lachend. Echt ik kan zo hard lachen met mijn eigen stommiteiten. Ook op andere parkings was het nog gevaarlijk. Heb een foto gemaakt van de plaats des onheils. Maar dat is voor later.
Tact 8,1°C. Op bepaalde schaduwrijke plaatsen ligt het nog goed vol sneeuw en ijs. Onze weg ook, de sporen zijn wel vrij. Helaas was het nu wat te donker voor foto's. Tn 2,7°C.
Groetjes,
Katya
Quote selectie