Op die koude woensdag, toen het KNMI opriep om binnen te blijven vanwege de zeer strenge kou in combinatie met een soms harde NO wind. Samen met mijn zwager de Weerribbentocht geschaatst. Om nooit te vergeten. Je waande je op de noordpool.
Ergens midden in de 'rimboe' van het natuurgebied de weerribben op een afgelegen plaats stond een koek en zopie tent. die verkocht warme chocolademelk. Daar raakte iemand helemaal in de war (van het koude weer?) Begon te schreeuwen en maakte wilde armgebaren Hij schreeuwde dat we allemaal gek waren om met dit weer te schaatsen. Hij ging helemaal door het lint. Heb me nog wel eens afgevraagd hoe het met hem is afgelopen. Op 24 december j.l. nog, toen we op dat zelfde punt weer schaatsten tijdens de weerribbentocht.
Ja, als je onderkoeld raakt kan je flink van slag raken. Ik weet deze dag ook nog goed. Ook wezen schaatsen op de Vecht bij Weesp. Ik had me dik ingepakt, maar wat een vreselijk koude wind stond er, ging door alles heen leek het wel. In Bar en Boos (16 ferbruari trouwens komt z´n nieuwe boek uit, VWK gaat er aandacht aan besteden!) staan heel wat verhalen over bevroren ledematen e.d. op basis van die dag kon ik me dat in vroeger tijden goed in denken. Wat mij betreft een ideale dag voor een 11stedentocht
„Et nul ne se connait tant qu'il n'a pas souffert, „C'est une dure loi, mais une loi suprème, „Vieille comme le monde et la fatalité, „Qu'l nous faut du malheur regevoir le baptéme, ~Et qu'a ce triste prix tout doit étre acheté. „Les moissons pour murir out besoin de rosée, „Pour vivre et pour sentir l'homme a besoin de pleura, „La joie a pour symbole une plante brisée, „Humide encore de pluie et couverte de fleurs."