Nu al weer bijna 2/3 van de meteorologische winter achter ons ligt verbaas ik mij erover hoe snel de (winter)weken voorbij vliegen. Het lijkt nog maar zo kort geleden dat met de komst van Sinterklaas ook de eerste (november)kou werd aangekondigd. We spreken 2e helft november en roering op het forum. Na een zacht begin van november tonen de kaarten, ensembles en pluimen de eerste tekenen van winter. Hoera roepen velen, hoe eerder hoe beter, alles wat we krijgen is vast mooi meegenomen. Anderen hebben liever nog geen vroege koude, de winter moet tenslotte niet te snel zijn kruit verschieten. Al in de late november- en de vroege decemberdagen, de koude periode is nog maar net begonnen, wordt er ook al weer dooi gesignaleerd. Maar wat geeft het, de winter moet eigenlijk nog beginnen. Drie maanden hebben we nog voor die historische winter, de koudste van de eeuw. De dooi komt niet echt, soms wel wat zachtere dagen, maar sneeuw des te meer. En wat koelt die Visbak af. Wat een decembermaand, wat een winter is het al. De Hellmannen vliegen ons om de oren. We liggen ver voor op ‘ 63, ’79 en vele andere strenge winters. Ja, het lijkt op ’33 maar toen was het na december wel afgelopen. Dat gaat dit jaar vast niet gebeuren. Nog koudere pluimen, de Elfstedentocht kan ons haast niet meer ontgaan. Maar sneeuwbugs, modellendyslexie voor blokkades en een LT die altijd rekent naar de klimatologie zetten ons regelmatig op het verkeerde been. Dan weer ijskoud, zachter, koud en toch weer warmer. In koude winters winnen de koude oplossingen of toch niet. Door het gestaar naar de LT vergeten sommigen hoe mooi die unieke decembermaand eigenlijk is. Inhaleren niet de koude lucht en banjeren niet door de dikke sneeuw. Maar de kerst is witter dan wit en december 2010 verdwijnt met een dik uitroepteken in de boeken.
Januari verschijnt op de kaarten. De kou lijkt zich met horten en stoten te kunnen handhaven. Maar langzaam gaat de kaars uit. Eerst in het zuiden, midden en westen, het noorden houdt dapper stand. Maar ook het Gewest Frysland en de Burcht Nieuw Beerta vallen tenslotte voor de krachtige zuidwestenwind die de winter tot ver achter het voormalige IJzeren Gordijn blaast. En de kaarten, ensembles en pluimen? Die bieden weinig houvast voor een ommekeer. Lang staat die ommekeer geprogrammeerd voor de 17e, langzaam verschuift dat naar de laatste decade. Ja, het südwest-gebläse wordt aan banden gelegd maar een walmend UK hoog komt er voor in de plaats. Mits dat hoog niet af en toe zijn armen uitslaat naar de dapper stand houdende Vikingen vallen we dus van de regen in de drup. En daar staan we nu. Aan de vooravond van een zogeheten winterprik. Zo eentje waar we in 2006 of 2007 voor naar het Museumplein waren getrokken om eens flink feest te vieren, met bier te smijten en mee te galmen met Jantje Smit. Met tranen in de ogen hadden we dan naar het grote scherm staan staren, wachtend op het moment…dat de geprojecteerde thermometer zou springen van 0.0°C naar -0.1°C. Luid gejuich, het kan nog…winter in Nederland.
En nu? Sommigen klampen zich vast aan lichtpuntjes. Het kan nog, we hebben tenslotte nog een hele maand februari en vergeet vooral maart niet. Anderen zien liever vandaag de winter afgelost worden door een vroege lente. De kaarten zwabberen. Van koud naar minder koud naar zacht. ‘H’tjes en ‘D’tjes op de verkeerde plek of juist net goed. Van NO naar strak ZW en weer omgekeerd. Waarom zou februari het nog niet kunnen? Ja, de kracht van de zon neemt toe, de dagen worden langer. Maar dat was in ’56 en ’63 en ‘ 86 ook al zo. De zon is niet krachtiger dan toen, de dagen zijn niet nog langer geworden. Het moet dus kunnen. Maar wat als het niet meer lukt? Is het dan een teleurstellende winter? Of is dat wat we in december hebben gehad mooi meegenomen? Ik ben er nog niet uit. Een maand als afgelopen december smaakt gewoon naar meer. Met minder nemen we eigenlijk geen genoegen. Aan de andere kant was het een unieke maand. Heel mooi om mee te maken. Ik had het niet willen missen. Tenslotte is 1 maand koud en 2 zacht nog altijd beter dan 3 maanden zacht. Maar toch, het is als in een wedstrijd waarin in de 1e minuut al gescoord wordt, er voor rust leuk gespeeld wordt maar na de rust niets meer gebeurd. Na de wedstrijd overheerst dan al snel teleurstelling. Ja drie punten in de tas maar verder was het bagger is dan snel het overheersende gevoel. En dat wil ik niet overhouden aan deze winter. Dus kom W11, scoor nog een keertje en laat ons met een goed gevoel huiswaarts keren.
Januari verschijnt op de kaarten. De kou lijkt zich met horten en stoten te kunnen handhaven. Maar langzaam gaat de kaars uit. Eerst in het zuiden, midden en westen, het noorden houdt dapper stand. Maar ook het Gewest Frysland en de Burcht Nieuw Beerta vallen tenslotte voor de krachtige zuidwestenwind die de winter tot ver achter het voormalige IJzeren Gordijn blaast. En de kaarten, ensembles en pluimen? Die bieden weinig houvast voor een ommekeer. Lang staat die ommekeer geprogrammeerd voor de 17e, langzaam verschuift dat naar de laatste decade. Ja, het südwest-gebläse wordt aan banden gelegd maar een walmend UK hoog komt er voor in de plaats. Mits dat hoog niet af en toe zijn armen uitslaat naar de dapper stand houdende Vikingen vallen we dus van de regen in de drup. En daar staan we nu. Aan de vooravond van een zogeheten winterprik. Zo eentje waar we in 2006 of 2007 voor naar het Museumplein waren getrokken om eens flink feest te vieren, met bier te smijten en mee te galmen met Jantje Smit. Met tranen in de ogen hadden we dan naar het grote scherm staan staren, wachtend op het moment…dat de geprojecteerde thermometer zou springen van 0.0°C naar -0.1°C. Luid gejuich, het kan nog…winter in Nederland.
En nu? Sommigen klampen zich vast aan lichtpuntjes. Het kan nog, we hebben tenslotte nog een hele maand februari en vergeet vooral maart niet. Anderen zien liever vandaag de winter afgelost worden door een vroege lente. De kaarten zwabberen. Van koud naar minder koud naar zacht. ‘H’tjes en ‘D’tjes op de verkeerde plek of juist net goed. Van NO naar strak ZW en weer omgekeerd. Waarom zou februari het nog niet kunnen? Ja, de kracht van de zon neemt toe, de dagen worden langer. Maar dat was in ’56 en ’63 en ‘ 86 ook al zo. De zon is niet krachtiger dan toen, de dagen zijn niet nog langer geworden. Het moet dus kunnen. Maar wat als het niet meer lukt? Is het dan een teleurstellende winter? Of is dat wat we in december hebben gehad mooi meegenomen? Ik ben er nog niet uit. Een maand als afgelopen december smaakt gewoon naar meer. Met minder nemen we eigenlijk geen genoegen. Aan de andere kant was het een unieke maand. Heel mooi om mee te maken. Ik had het niet willen missen. Tenslotte is 1 maand koud en 2 zacht nog altijd beter dan 3 maanden zacht. Maar toch, het is als in een wedstrijd waarin in de 1e minuut al gescoord wordt, er voor rust leuk gespeeld wordt maar na de rust niets meer gebeurd. Na de wedstrijd overheerst dan al snel teleurstelling. Ja drie punten in de tas maar verder was het bagger is dan snel het overheersende gevoel. En dat wil ik niet overhouden aan deze winter. Dus kom W11, scoor nog een keertje en laat ons met een goed gevoel huiswaarts keren.
Bericht laatst bijgewerkt: 26-01-2011 21:55
