En dat mijn mijn behoorlijk grote gewicht. Maar wat kraakte dat ijs bij elke beweging, in eerste instantie zenuwslopend, al reden er intussen een paar anderen die er niet doorzakten. (Anders was ik dan ook niet opgestapt.) Op miraculeuze wijze bleef het ijs het houden tot ook ik er als laatste afstapte.
Het ijs kraakte door mijn schaatsen met een hoog geluidsvolume alsof er honderden mensen tegelijk aan het schaatsen waren, maar het ijs bleef het houden.
Dit was op de plas aan de zuidrand van het Naardermeer.
Morgen kan het nog Sebastiaan!
Quote selectie