Na een drukke dag kantoor had ik vannavond om 20:00 uur nog een afspraak in Lichtenvoorde. Even voor 19:30 ging ik op weg naar Lichtenvoorde vanuit Doetinchem. Bij vertrek was het wat aan het motregenen, niet echt opvallend veel (eigenlijk amper merkbaar). Gezien een mogelijke ijzel kans (summier op de radio) bij voorbaat maar rustiger gereden dan normaal en vroeger van huis weg gegaan. Ben ik net goed en wel Doetinchem uit, begint het plots flink te regenen. Eerst matige motregen, toen gewoon matige regen. Direct een flinke ijsbaan op de weg.
Was toen net rustig de snelweg A18 opgedraaid om daar langzaam en rustig mijn weg te vervolgen. Maar aan die trip kwam al snel een einde. Werd ingehaald door een Volvo station auto. Plots zwenkte daarvan de achterzijde uit naar rechts waardoor de linkervoorzijde zich in de vangrail boorde. De auto maakte een forse draai over de snelweg heen naar de vluchtstrook waar het hard in de vangrail smakte. Vanuit de vangrail werd de wagen weer de rechterweghelft op geveerd. De auto glierde gewoon over de weg heen. Gelukkig kon ik de Volvo net ontwijken (al zoekende naar alarmlichtknop) en kwam ik zelf niet aan het glijden op de ijsbaan genaamd A18. Uiteindelijk gestopt op de vluchtstrook terwijl iedereen voor en achter ons gewoon door reed en niet op of om keken. Zag weinig beweging in de auto 100/200 meter achter mij, dus er voorzichtig heen gelopen. Gelukkig maakte de bestuurster het goed. De auto is wel total los. Van de voorzijde is nog maar weinig heel gebleven. Ze was was van slag en haar de auto uit laten komen achter de vangrail. De rijbaan was amper te belopen. Uiteindelijk 112 gebeld gezien de mega smurrie op de weg (kluiten modder en rommel van de auto), en omdat zij klaagde over flinke nekpijn/krampen in nek en rechterzijde. Ze was tegen de ruit aangekomen volgens zeggen. Beter voor de zekerheid iemand naar laten kijken dan het negeren. Na vel moeite en pijn zou de alarmcentrale een bergingsdienst sturen en eventueel een ambulance. Na goed 20 minuten nog niemand en werd ik plots terug gebeld. Door drukte kon men niet snel iemand sturen, maar er zou 1 persoon langs komen. Uiteindelijk nog 10 minuten later kwam er dan een ambulancebroeder langs in politie auto. Heeft mevrouw even nagekeken en het verbaasde haar dat er geen politie ter plaatse was. Contact met alarmcentrale door haar leverde nog weinig op. Als het kon zou er iemand langs komen. Uiteindelijk een paar minuten later kwam de sleepwagen toch aanrijden en niet snel daarna een politiebusje met een stuk of 5 agenten erin (overdrijven is ook een vak). Door drukte werd besloten dat mevrouw het maar even in de gaten moet houden, en anders morgen maar naar het ziekenhuis moest komen voor controle. Auto werd opgeladen, gegevens genoteerd en konden weer verder gaan.
Intussen wel dik 30 minuten staan wachten in de berm, in de zeikende ijzel en ijsregen. De snelweg werd in die tijd steeds gladder en gladder. En dan is het echt bizar hoeveel mensen je nog met een sneltreinvaart voorbij ziet denderen. Zelfs vrachtverkeer. Absurd gewoon. Soms zag je de alarmlichten van auto's vrachtwagens erop springen en wat rare manoeuvres op de snelweg. In die tijd dat we er stonden maar 1 keer een sliert auto's voorbij zien komen die echt langzaam reden. Op de andere weghelft van Doetinchem oost naar Doetinchem ging het al niet veel beter. Terwijl wij wachten op hulpdiensten vloog er met hoog tempo een forse bestelbus tegen de vangrail aan. Ik dacht nog even die kantelt zo direct, maar hij bleef op zijn 4 wielen staan. Stopte even, maar reed ook weer direct door met een flinke beschadigde zijkant en kapotte lampen. Toen ik weg mocht van de politie was de vluchtstrook amper te belopen. Terug door Doetinchem naar huis ook een grote ijsbaan op de wegen. Thuis uitstappende kon je amper stil blijven staan op de stoep.
Inmiddels is het weer droog, de weg en stoep hiervoor is nog van een dikke ijslaag voorzien. In Doetinchem komt de temperatuur net boven het vriespunt uit. Zo maak je nog weer eens wat mee zeg op een doordeweekse avond.
Quote selectie