Re : Wat is het probleem met jpeg als ik vragen mag?
Bericht van: Peter (Mariakerke bij Gent) , 15-04-2011 01:15
JPEG is een eindproduct, ontwikkeld indertijd om afbeeldingen tegen een redelijke tijd door de trage telefoonlijnen te duwen. Er is daarom geopteerd voor een kleine kleurenomvang (genoeg wel voor een fotografisch beeld, itt gif, dat voor logo's bedoeld was) van 8 bit per kanaal (RGB, dus 2^8 = 256 tinten per kanaal ^3 dus 24bits kleuren of 16.7 miljoen schakeringen. Dat lijkt veel, en is genoeg voor een eindproduct, maar alleen als dat product ook een eindproduct is en geen bewerking meer nodig heeft. Daarvoor schiet zo'n kleurendiepte meteen te kort.
Nog een nadeel: elke keer je foto opent en opslaat, zelfs als je er niks aan verandert, wordt de compressie opnieuw toegepast. Dus hij wordt telkens kleiner, maar je gaat ook steeds meer artefacten en compressietechnieken gaan zien in je beeld.
RAW is de digitale informatie die direct van de sensor komt. Deze is onverwerkt. De foto wordt dus pas samengesteld als je hem op de PC bekijkt. Witbalans, verscherpen, basiscontrast, al die zaken zijn dan slechts parameters die met de ruwe gegevens meegegeven worden door de camera. Je kunt ze dus achteraf nog op alle mogelijke manieren bijstellen. PC's hebben meer rekenkracht dan een camera, en kunnen dus beter en genuanceerder met al die parameters overweg, wat vaak tot betere resultaten leidt. Je ziet op je monitor ook veel beter wat je doet dan op een lcd op je camera in de zon bvb.
Naar bewerking toe is raw ook stukken veelzijdiger. De data bestaan uit 12 of 14 bit (bij high-end camera's zelfs 16bit) en je werkt dus met miljarden kleuren. Niet dat je dat zelf kunt onderscheiden, maar als je een fletse blauwe lucht iets meer contrast geeft krijg je ook niet meteen van die ringen en blokken te zien. De kleuren en tinten blijven soepel in elkaar overlopen.
Vaak gaat het over details die weinig mensen zien, maar voor fotografen is doorgaans alleen het beste goed genoeg hé.
Hier een korte blogpost waarin wat uitgelegd wordt, maar je zult zeer veel vinden op het net over de voor- en nadelen (je hebt er al één ervaren: het is geen standaard formaat en je moet software hebben die deze bestanden leest en kan gebruiken zoals die van je fabrikant van de camera of adobe photoshop/lightroom):
http://blog.dpreview.com/editorial/2009/01/raw-headroom.html. Ik heb er ook een reactie, link onderaan.
Voor bliksemfotografie is het onontbeerlijk. Je mag de beste fotograaf ter wereld zijn en nooit een verkeerde belichting vastleggen, maar je kunt nooit voorspellen hoe fel een bliksem zal worden, en dus nooit de juiste belichting op voorhand instellen. De camera kan dit zelf ook niet op het moment van de opname, dus je moet iets kiezen dat bij benadering de beste kansen mogelijk maakt. Indien een bliksem onverwacht feller is kan je hele opname overbelicht raken. In jpeg is dat definitief, omdat de pixels al 'gebrand' zijn. In raw zie je in eerste instantie hetzelfde natuurlijk op je lcd (dat ook maar een mini-jpeg is van die raw in oorspronkelijke staat), maar (vooral) die lichte delen kunnen mits de juiste technieken vaak verbazend veel details bevatten. De verschillen in die details zijn echter zo klein dat je lcd of pc ze niet kan tonen op een monitor. Maak je die verschillen groter, dan worden ze ineens wel zichtbaar! En dan kan er heel veel inzitten.
Via de link zie je een voorbeeld van mij: links zoals het er op lcd uitzag en op PC in eerste instantie: rechts na uitwerking. Kleur zat er niet meer in de lucht, maar lichtnuances wel nog. Genoeg zelfs om een schaduw van de bliksem in een regengordijn duidelijk te maken. Ik heb nog een aantal gelijkaardige gevallen:
Nog een nadeel: elke keer je foto opent en opslaat, zelfs als je er niks aan verandert, wordt de compressie opnieuw toegepast. Dus hij wordt telkens kleiner, maar je gaat ook steeds meer artefacten en compressietechnieken gaan zien in je beeld.
RAW is de digitale informatie die direct van de sensor komt. Deze is onverwerkt. De foto wordt dus pas samengesteld als je hem op de PC bekijkt. Witbalans, verscherpen, basiscontrast, al die zaken zijn dan slechts parameters die met de ruwe gegevens meegegeven worden door de camera. Je kunt ze dus achteraf nog op alle mogelijke manieren bijstellen. PC's hebben meer rekenkracht dan een camera, en kunnen dus beter en genuanceerder met al die parameters overweg, wat vaak tot betere resultaten leidt. Je ziet op je monitor ook veel beter wat je doet dan op een lcd op je camera in de zon bvb.
Naar bewerking toe is raw ook stukken veelzijdiger. De data bestaan uit 12 of 14 bit (bij high-end camera's zelfs 16bit) en je werkt dus met miljarden kleuren. Niet dat je dat zelf kunt onderscheiden, maar als je een fletse blauwe lucht iets meer contrast geeft krijg je ook niet meteen van die ringen en blokken te zien. De kleuren en tinten blijven soepel in elkaar overlopen.
Vaak gaat het over details die weinig mensen zien, maar voor fotografen is doorgaans alleen het beste goed genoeg hé.
Hier een korte blogpost waarin wat uitgelegd wordt, maar je zult zeer veel vinden op het net over de voor- en nadelen (je hebt er al één ervaren: het is geen standaard formaat en je moet software hebben die deze bestanden leest en kan gebruiken zoals die van je fabrikant van de camera of adobe photoshop/lightroom):
http://blog.dpreview.com/editorial/2009/01/raw-headroom.html. Ik heb er ook een reactie, link onderaan.
Voor bliksemfotografie is het onontbeerlijk. Je mag de beste fotograaf ter wereld zijn en nooit een verkeerde belichting vastleggen, maar je kunt nooit voorspellen hoe fel een bliksem zal worden, en dus nooit de juiste belichting op voorhand instellen. De camera kan dit zelf ook niet op het moment van de opname, dus je moet iets kiezen dat bij benadering de beste kansen mogelijk maakt. Indien een bliksem onverwacht feller is kan je hele opname overbelicht raken. In jpeg is dat definitief, omdat de pixels al 'gebrand' zijn. In raw zie je in eerste instantie hetzelfde natuurlijk op je lcd (dat ook maar een mini-jpeg is van die raw in oorspronkelijke staat), maar (vooral) die lichte delen kunnen mits de juiste technieken vaak verbazend veel details bevatten. De verschillen in die details zijn echter zo klein dat je lcd of pc ze niet kan tonen op een monitor. Maak je die verschillen groter, dan worden ze ineens wel zichtbaar! En dan kan er heel veel inzitten.
Via de link zie je een voorbeeld van mij: links zoals het er op lcd uitzag en op PC in eerste instantie: rechts na uitwerking. Kleur zat er niet meer in de lucht, maar lichtnuances wel nog. Genoeg zelfs om een schaduw van de bliksem in een regengordijn duidelijk te maken. Ik heb nog een aantal gelijkaardige gevallen:
