Toen ik door mijn raam keek. Ik dacht dat ik droomde en sloeg mezelf op de kaak. Daarbij viel mijn fles siroop voor mijn verkoudheid op de grond en is de helft uitgelopen. Heb alles nog mogen schrobben voor ik vertrok naar mijn werk. Geluk had ik nog een lege fles fanta met een dopseltje dat ik nu kan gebruiken voor mijn siroop
Moraal van het verhaal: niet meer door het raam kijken, want wat als het zou regenen? Ik denk dat ik van het verschieten onder mijn bed kruip en naar mijn werk bel dat ik aan het hallicuneren ben!
Je hebt 't zwaar! 
Nou zo erg is 't wel.;)
De problemen van vandaag draaien niet om de aantallen van de bevolking hier op de planeet. We moeten die discussie heel duidelijk onderscheiden, we zijn daar vaak erg verward over. Niet de aantallen veroorzaken het probleem maar de manier waarop we produceren en consumeren en ons organiseren op deze planeet. Het is vooral ons consumptieniveau- de manier waarop de bevolking in het rijke deel van de wereld leeft- dat de planeet schade toebrengt.