't Nieuw boomknuffelaarsverbond zal onmiddelijk actie moeten ondernemen, schadalig dat zoiets nog bestaat!:s;)
Minderjarigen en gevoelige zielen, scrol niet verder naar beneden. Want dit bescheiden tripverslag stelt de apocalyptische gevolgen van de droogte in het Sauerland rauw en ongecensureerd tentoon.
Het is vrijdagmiddag als ik met mijn auto de Kahler Asten bereik. Hier en daar kruipen uitgedroogde mensen over de grond, onderwijl al rochelend "wasser, bitte!" roepend. Verbijsterd bekijk ik het angstaanjagende landschap op de Kahler Asten (zie foto hieronder); het is alsof er nucleaire verwoesting heeft plaatsgevonden. Een Duitser met een wichelroede ziet mijn verbazing en legt uit dat er tot voor kort nog een weelderig bos stond. Het kan verkeren...
Met een gevoel van afschuw en fascinatie struin ik verder in het stoffige landschap. Ik fotografeer een stuk brandhout wat een maand geleden nog een gezonde eikenboom was.
Met de auto koers ik verder in het Sauerland. Enkele tientallen kilometers verderop doe ik een schokkende ontdekking; vele bomen lijken 'onthoofd' door de droogte.
Op een hoestende gier boven me lijkt het landschap volstrekt levenloos te zijn. Ik maak nog een treffende foto; rechts van het stoffige zandpad lijkt een voormalig bos door de droogte uiteengevallen te zijn tot een berg brandhout.
De problemen van vandaag draaien niet om de aantallen van de bevolking hier op de planeet. We moeten die discussie heel duidelijk onderscheiden, we zijn daar vaak erg verward over. Niet de aantallen veroorzaken het probleem maar de manier waarop we produceren en consumeren en ons organiseren op deze planeet. Het is vooral ons consumptieniveau- de manier waarop de bevolking in het rijke deel van de wereld leeft- dat de planeet schade toebrengt.
Foto nr 2 spreekt me aan: mooi!