De overshooting top lijkt op een bron met een variabele stijgsnelheid (updraft).
Hierdoor is er een variatie in de mate/hoogte waarop de top door het inversievlak heen weet te schieten.
Net zoals bij een waterbron het water alle richtingen uitstroomt (denk eens aan een gat in de grond waar met beperkte kracht water uitstroomt), zo vloeit de waterdampbevattende luchtmassa van de overshooting top ook in de breedte uit. Want de vochtige lucht moet ergens heen en het blijft niet eindeloos stijgen. Als de vaart eruit is, zakt het rondom de top terug tot onder de inversielaag. Het duurt echter even voor deze massa helemaal met de bovenkant van het aambeeld versmolten is, zodat een naar buiten gerichte cirkelvormige stroombeweging ontstaat.
De zichtbare golfbewegingen komen dan ook door vloedgolven a.g.v. variatie in de overshooting top.
Hopelijk is mijn uitleg helder genoeg. Of deze helemaal klopt weet ik niet, maar het leek me wel een plausibele.
Hierdoor is er een variatie in de mate/hoogte waarop de top door het inversievlak heen weet te schieten.
Net zoals bij een waterbron het water alle richtingen uitstroomt (denk eens aan een gat in de grond waar met beperkte kracht water uitstroomt), zo vloeit de waterdampbevattende luchtmassa van de overshooting top ook in de breedte uit. Want de vochtige lucht moet ergens heen en het blijft niet eindeloos stijgen. Als de vaart eruit is, zakt het rondom de top terug tot onder de inversielaag. Het duurt echter even voor deze massa helemaal met de bovenkant van het aambeeld versmolten is, zodat een naar buiten gerichte cirkelvormige stroombeweging ontstaat.
De zichtbare golfbewegingen komen dan ook door vloedgolven a.g.v. variatie in de overshooting top.
Hopelijk is mijn uitleg helder genoeg. Of deze helemaal klopt weet ik niet, maar het leek me wel een plausibele.
-
