Bericht van: Hendrik (Londerzeel-B)
, 30-05-2011 20:08
30 mei 2005
Het was vandaag even wennen met het 'nieuwe' weertype waarmee we mochten kennismaken. Een dicht wolkendek spreidde zich uit over zowat het ganse land en zorgde gisterenavond en deze namiddag voor een portie regen, goed voor 5,8 mm tussen middernacht en nu. De zon kreeg aanvankelijk geen kansen, maar naar de avond toe lieten de weergoden zich weer langs hun vriendelijke kant zien en brak de zon er alsnog door, zodat we op dit ogenblik terug van een vrij mooi weertje kunnen genieten. Doch op thermisch vlak viel er weinig te genieten vandaag met kwikstanden die slechts tussen 7,7 en 13,8 graden lagen waarbij deze laatste pas nu wordt geregistreerd dankzij de zon die er is doorgeraakt. De wind heeft bij dit alles het noordwesten opgezocht en haalde maximaal 23 km/h. Ondanks de temperatuursstijging lijkt de nacht zich erg fris aan te kondigen door de open hemel waaronder we zullen vertoeven, doch vorstige toestanden hoeven we niet te vrezen. Morgen zal zich in elk geval aangenamer verlopen met regelmatig zon en droog weer.
30 mei 2006
Een chaotisch bewolkte hemel was het eerste dat we zagen toen de ochtendlijke zonnestralen het luchtruim weer verlichtten. Hierin waren ook talloze buien aanwezig waarvan er onderandere rond 6H30 eentje de weg naar de Malderse pluviometer wist te vinden. Bij een voortdurende afwisseling van stapelwolken en diepblauwe opklaringen hield dit weertype de uren daarop stand. De buien namen geleidelijk in kracht en omvang toe door de zonnestraling die de onderste luchtlagen opwarmde en destabiliseerde. Het omgekeerde gold later op de namiddag toen de zon weer in kracht afnam en de buien hun activiteit weer moesten inleveren. Brede opklaringen maakten spoedig hun intrede, maar droog bleef het niet: een paar buitjes wisten ons tijdens de avond nog te verrassen. De wolkenluchten waren gans de dag bijzonder fraai, doch over het kwik kan veel minder lof worden gesproken: temperaturen tussen 5,3 en 13,9 graden waren ronduit ondermaats voor eind mei, en de tot 35 km/h uithalende noordenwind deed daar niet veel goeds aan. Regenwater was daarentegen geen zeldzaamheid: de buien brachten in totaal 3,0 mm in de Malderse pluviometer, waar wellicht nog wat kan bijkomen door de nadering van een koude luchtbel in de hogere luchtlagen die de atmosfeer weer destabiliseert.
30 mei 2007
Na een koele ochtend bij temperaturen die waren weggekwijnd naar 6,7 graden, volgde erg fraai en zonnig weer. Doch in het zuidwesten was reeds Altocumulus en Cirrostratusbewolking te zien, de voorlopers van een nieuwe depressie die zich dadelijk over ons land zal ontfermen. De voormiddag mocht er best nog wezen met een afwisseling van stapelwolken, opklaringen en heel wat zon tussendoor, al moesten we opboksen tegen een erg venijnige zuid- zuidwestelijke wind die er snelheden tot 38,6 km/h wist uit te persen. De stapelwolken werden steeds talrijker en groter, maar tot buien is het niet gekomen. Ze waren wel goed voor fraaie wolkenlandschappen. Na de middag kwam net boven de stapelwolken een laag Stratocumulus binnengeschoven terwijl de Cirrostratus overging in Altostratus en dikker werd: het warmtefront heeft ons bereikt. Erg actief was deze niet met wat onmeetbaar gedruppel, en in een mum van tijd zaten we reeds in de warme sector waar het droog werd, de bewolking erg chaotisch begon te ogen, maar voor opklaringen nauwelijks ruimte was. Om haar naam eer aan te doen, liep de temperatuur in de warme sector op naar 20,9 graden en nadat er 's avonds een korte opklaring passeerde, werden we meteen met het koufront geconfronteerd. Daar zaten een aantal pittige buitjes op maar te Malderen was het resultaat bedroevend om nog maar te zwijgen over het onweersgehalte van het front dat hier nihil was. Later op de avond druppelde het af en toe nog wat terwijl nieuwe opklaringen binnendreven. Om middernacht bedroeg het neerslagtotaal nog steeds 0,0 mm, maw geen enkele van de regenepisodes was hier meetbaar.
30 mei 2008
Na een regenachtige ochtend kregen we een erg saaie en mis(t)troostige dag waar weinig over te vertellen was, zij het dat de temperaturen nog redelijk comfortabel aanvoelden met waarden tussen 13,7 en 18,1 graden. Tijdens de voormiddag werd het geleidelijk droger maar het grijze bleef een constante en bestond voornamelijk uit Stratus waarbij af en toe wat neiging bestond om over te gaan in Stratus fractus. Vergeefs voor de zon echter en het was bovendien erg nevelig door de vochtige lucht waar we in zaten. 's Middags kregen we een gelijkaardig weersbeeld voorgeschoteld en ook tijdens de namiddag veranderde hier weinig aan. Er stond tevens niet al teveel wind met snelheden van hooguit 20,9 km/h uit west- noordwestelijke richtingen, wat een bijkomend voordeel was voor de laaghangende Stratusbewolking. Tegen de avond was de hoofdkleur eveneens grijs, doch kort voor zonsondergang gebeurde er een vrij indrukwekkende weersverandering toen de grijze Stratuslucht geleidelijk overging naar een roosachtig - purperen kleur. Nazicht van de satellietbeelden bracht (letterlijk) aan het licht dat deze kleureneffecten het gevolg waren van weerkaatsende zonnestralen op de ijskappen van een omvangrijk en krachtig onweerscomplex dat zich boven west- Duitsland had ontwikkeld. Tijdens het hoogtepunt van dit kleurenspektakel schoven er ook opklaringen binnen waarbij de bewolking overging in Stratocumulus, maar al snel trok de hemel weer toe zodat de dag met een betrokken hemel eindigt. Het bleef wel droog waardoor het neerslagtotaal beperkt blijft tot 1,4 mm.
30 mei 2009 (Stormchase VS)
De twee weken stormchasen in de Verenigde Staten nemen alvast een zonnige start doordat we ons vanochtend nog in de heldere landlucht bevonden. Na het opstijgen in Brussel bleek de droge lucht reeds tot voorbij Ierland te zijn gestroomd: pas voorbij de Ierse en Schotse kusten doken de eerste wolkenvelden op die bij een golvend koufront hoorden. Het eigenlijke front staken we net ten zuiden van Ijsland over, en werd gekenmerkt door een smalle muur van hoge wolkentoppen die aan de voorzijde werd geflankeerd door uitgestrekte Altocumulus en Altostratusvelden, en aan de achterzijde snel plaats maakte voor de typische opklaringen. Deze lieten een blik op de noord Atlantische oceaan en de Labradorzee toe, welke beiden erg onrustig waren met golven die meer dan tien meter hoog en honderd meter breed moeten geweest zijn (enkele vrachtschepen als referentie gebruikt). De oostelijke helft van de Labradorzee zat verscholen onder immense velden van Stratusbewolking, doch de weinige opklaringen die ertussen opdoken toonden een besneeuwd noorden van Canada, waarbij het witte goedje zelfs tot aan de kust bleef liggen. Halverwege het land maakte de sneeuw duidelijk plaats voor moerassige taiga's en uitgestrekte meren waar geen sneeuw of ijs meer te zien was. De bewolking was hier ook minder uitgesproken met slechts een paar Stratocumulusveldjes. Het mooie weer hield aan tot voorbij Chicago, waarvan de hoge wolkenkrabbers in de heldere lucht zichtbaar waren. Het vlakbij gelegen Lake Michigan bleek echter gevoelig voor Stratusvelden en zeemist. We kregen vervolgens Cumulus te zien die ten oosten van New York flinke afmetingen bereikte en zelfs duidelijke rotatie vertoonde. Meer naar het zuiden toe was de lucht terug stabieler en zo kregen we weer kleinere stapelwolkjes (Cumulus mediocris) te zien die ook bij de landing in Atlanta aanwezig waren. Bij de vlucht naar Oklahoma waren de stapelwolkjes reeds opgelost en was er enkel wat Cirrusbewolking te zien. Vermoedelijk was deze afkomstig van onweersbuien die bij de landing in de verte nog te zien waren. Niettemin werd de dag er rustig en vooral warm afgesloten.
30 mei 2010
Na de buien zijn we afgelopen nacht weer in de regen gedoken, en deed het vanochtend erg herfstachtig aan met ook nog eens die krachtige wind erbij. Toch waren de neerslaghoeveelheden niet erg groot in Malderen en naar de middag toe werd het terug droger vanuit het westen. De bewolking kon ons behoeden voor lagere minima dan 10,3 graden, en wist daarmee haar gure optreden een beetje goed te maken. Voor de plantengemeenschap heeft het neerslagtotaal van 1,4 mm dan weer andere dingen goed gemaakt en dat totaal werd reeds kort na de middag bereikt. Het voorspelde buiengeweld is in Malderen immers op een sisser uitgelopen en we kregen enkel de niettemin spectaculaire buienwolken te zien die ons rakelings passeerden. Ze werden opgejaagd door een nijdige west- zuidwestenwind die snelheden tot 45,1 km/h haalde en deze blies koelere lucht het land in zodat de maxima terugvielen naar 18,3 graden. Op het einde van de namiddag scheelde het niet veel toen een buienlijn net ten zuiden van ons voorbijscheerde en alsnog voor een paar hoorbare donderslagen kon zorgen. Deze in haar lengte passerende buienlijn trok langzaam verder weg naar het zuiden en in het noorden werd de hemel kraakhelder. De zonnige episode die hierop volgde, werd afgebroken door nieuwe wolkenvlden die vanuit het noordwesten binnendreven. Ze hoorden bij een back bent- occlusie die komende nacht misschien nog een weinig regen zal brengen.
30 mei 2011
De dagelijkse weersverslagen worden gewoonlijk met een vertraging van 2 tot 5 dagen online gezet. Neem een kijkje op de weerpagina's van mijn website om het recentste verslag te lezen.