Bericht van: Hendrik (Londerzeel-B)
, 06-06-2011 19:06
6 juni 2005
Wat begon als een uiterst sombere en kille 'herfst'dag, nam gelukkig rond de middag een flinke wending. Zo was de hemel het grootste deel van de voormiddag bedekt met laaghangende bewolking bij temperaturen die gedaald waren naar 11,0 graden. Vervolgens ging een kortdurende bui in het Brusselse (in Malderen is er nauwelijks iets gevallen, getuige hiervan de pluviometerstand van 0,0 mm) een reeks opklaringen vooraf, welke het weer een enigszins zomers tintje gaf. De zon kwam er regelmatig aan te pas en het kwik liep uiteindelijk op tot 19,0 graden. Op dit ogenblik neigen we zelfs naar een heldere hemel, maar toch mogen we niet te optimistisch worden (of moeten we het proberen te blijven) want de vooruitzichten zijn niet meteen rooskleurig. Zo zal het hogedrukgebied onder wiens beschermende vleugels we nu rusten, zich terugtrekken naar het westen en zo de weg vrijmaken voor rechtstreeks polaire tot arctische lucht die in het tweede deel van de week onze streken zal inpalmen. Diverse weermodellen laten ook de rest van de maand juni in abnormaal lage temperaturen verlopen, zo zou er na het weekend invloed komen van actieve regenzones waarna het hogedrukgebied terug haar vertrouwde stek ten westen van ons zal innemen en er opnieuw een inval komt van arctische lucht. Beide invallen kunnen zelfs gepaard gaan met grondvorst, maar om met een positieve noot te besluiten, lijkt er bij de meeste modellen consistentie te bestaan over een zomerprikje tijdens de komende maandwisseling...
6 juni 2006
Tijdens de nachtelijke uurtjes is de wind bijna volledig gaan liggen, zodat we het ochtendlandschap terugvonden onder een dunne nevelige waas waarin het felle licht van de opkomende zon voor adembenemende lichteffecten zorgde. Vanuit het noorden dreven er wat Stratocumulusveldjes voorbij, maar deze maakten slechts een kleine fractie van het hemelgewelf uit, en ze verdwenen in de loop van de voormiddag. De zon won snel aan kracht, en bracht wat lichte thermiek op gang zodat zich kort voor de middag kleine stapelwolkjes vormden die voor een fraaie zomerse lucht zorgden. De temperaturen waren vrij aangenaam met maxima tot 20,7 graden, en dit in schril contrast met de ochtendminima die weer naar 4,4 graden gezakt waren. De wind hield zich terug op in noordelijke richtingen en deed het kalmpjes aan met hooguit 12,9 km/h. De stapelwolkjes zonken traditiegetrouw in elkaar toen de zon tegen de avond aan kracht verloor en maakten tenslotte plaats voor een bijna heldere hemel waarin echter af en toe wat Cirrus of een condensatiespoor van vliegtuigen viel te ontwaren. De avondlijke afkoeling is deze keer minder nadrukkelijk dan gisteren, maar terrasjesweer wordt het in de (late) avond nog niet.
6 juni 2007
Opnieuw kregen we tijdens de ochtendlijke uurtjes af te rekenen met flink wat bewolking. Deze zorgde ervoor dat de minima terug erg hoog uitvielen (15,4 graden), maar dat de temperatuursstijging overdag erg moeizaam op gang kwam. Het bewolkte weertype hield het grootste deel van de voormiddag stand, maar tegen de middag slaagde de zon er alsnog in om voorzichtig wat gaatjes in het vormeloze wolkendek te prikken. Dit werkje zette hij na de middag rustig verder waardoor we vooral na 14H van een aangenaam zomers weertype konden genieten waarin slechts wat Cumulus mediocris overbleef. Vanuit het oosten kwam tegelijkertijd warmere lucht onze richting uit waardoor de temperaturen ondanks de zwaarbewolkte start op een erg warme 25,9 graden uitkwamen. De lucht was echter erg heiig waardoor we niet echt van een sfeervolle azuurblauwe hemel konden spreken. Bovendien gingen de stapelwolken in de late namiddag nog eens flink opbollen waardoor de zon de eerste was die het moest ontgelden, gevolgd door het kwik dat weer een stapje achteruit zette. Het bleef droog te Malderen, maar vermoedelijk zijn er niet zo ver uit de buurt een aantal buien naar beneden gedenderd vermits de wind een vlagerig karakter kreeg. Het leek te wijzen op typische valwinden die zich bij nabije buien hebben voorgedaan en het resterende eindje naar Malderen zonder veel moeite konden afleggen. De rukwindjes haalden een pieksnelheid van 20,9 km/h uit het noorden. De rust keerde en paar uur later weer (al is die nooit echt onderbroken geweest) en de stapelwolken stortten als kaartenhuisjes in elkaar zodat het grootste deel van de avond opnieuw quasi helder verliep. Wel koelde het wat sneller af dan gisteren terwijl de wind niet helemaal is gaan liggen.
6 juni 2008
Het saaie en troosteloze herfstweer van gisteren was duidelijk geen ééndagsvlieg want ook vanochtend hield een extra dik Stratus- wolkendek ons vast in haar beklemmende greep. Bij het wolkendek hoorde opnieuw de nodige neerslag die het ene moment uit regen bestond en het andere moment uit motregen. De grootste intensiteit werd pas tegen de late namiddag en vroege avond bereikt toen de neerslag een buiig karakter kreeg en de egale Stratusbewolking overging in Stratus fractus met daarboven Altostratus en Nimbostratus. De neerslag bleef voor de rest van de avond aanhouden waarbij er af en toe nog wat tussenperiodes waren met iets lichtere regen of motregen. De temperaturen vertoonden weer het typische patroon van hoge minima en lage maxima: vandaag was dat respectievelijk 13,5 en 14,7 graden, terwijl de wind eerder zwak was met snelheden tot 22,5 km/h uit het noordwesten. Tegen middernacht bereikte het neerslagtotaal 10,6 mm.
6 juni 2009 (Stormchase VS)
Het leek vanochtend in Kansas wel herfst bij veel Stratusbewolking en temperaturen die waren weggezakt naar een tiental graden. Tijdens de chase richting Nebraska was het bij de eerste pitstop echter gevoelig warmer met een 35 tal graden en dauwpunten die vlot boven de 20 graden stegen. De zon kwam er vlot door nadat de bewolking overging in Stratocumulus en scherp werd begrensd door opklaringen. Dit werd prompt gevolgd door de ontwikkeling van stapelwolken die flink uitgroeiden. De cap was echter bijzonder sterk waardoor de stapelwolken niet meer verder doorgroeiden en al snel weer gingen inzakken. Het lange wachten in het dorpje Sydney was dus vruchteloos en de bewolking ging al snel weer over in kleine Stratocumulus castellanusveldjes met wat Cirrus erboven. 's Avonds sloeg het weer echter compleet om en kregen we een onverwacht onweer dat met flinke regen, veel bliksem en lichte hagel alsnog toesloeg in Nebraska. Het onweer trok vervolgens vrij snel weg en de rust daalde definitief neer over de vochtige omgeving.
6 juni 2010
Wie er vroeg genoeg bij was, kon vanochtend nog met volle teugen genieten van de weldadige zomerwarmte bij 22,9 graden alvorens het meedogenloze koufront onze tropische stemming weer van tafel veegde. De frontpassage vond reeds voor de middag plaats, waardoor de zon nog niet krachtig genoeg was en er dus nog niet genoeg energie was om voor felle onweersbuien te zorgen. De neerslag die in Malderen volgde, bestond dan ook uit gewone regen die op sommige momenten echter vrij pittig was. Met de afkoeling bleek het uiteindelijk nog mee te vallen want toen het een uurtje later weer droog werd, voelde het nog steeds erg klam en drukkend aan. De wind was ondertussen naar het oosten gedraaid, en gaf hiermee aan dat we nog niet van de buien en regen verlost waren. De stroming was immers zuidelijk en dat betekent dat er nog een lagedrukgebiedje op ramkoers lag. De bewolking bestond uit dunner wordende Altostratus en Stratus fractus waarna we weer wat opklaringen te zien kregen. Dit stond garant voor een paar uurtjes rustig en droog zomerweer waarna we de Stratus fractus opeens zagen uitgroeien tot Cumuluswolken die het steeds hogerop gingen zoeken. Hier volgde een korte maar erg krachtige stortbui op, maar voor iemand doorhad wat er gebeurde was het alweer droog. Er volgde een mengelmoes van Cumuluswolken, Stratus fractus, Cirrus, Altocumulus en Stratocumulus. Tussen al deze rommel tekende zich op het einde van de namiddag een flinke buienwolk af die ten zuiden van ons langstrok. Deze werd gevolgd door zich ontwikkelende buienwolken die over Malderen trokken, maar daarbij iets te vroeg waren zodat er uiteindelijk niet meer dan acht regendruppels in de onmiddellijke omgeving van het weerstation neerploften. Het klaarde vervolgens grotendeels op vanuit het westen en we zagen de Cirrus en Cirrostratus van het wegtrekkende koufront nog in het oosten hangen. Het koelde nu snel af en er stak een verkloekende bries op die de laatste restjes zomerwarmte vakkundig wegblies met snelheden tot 33,8 km/h uit het west- zuidwesten. De wegtrekkende bewolking zorgde later voor een erg fraaie zonsondergang toen er evenwijdige van OZO naar WNW lopende Stratocumulusbanden in ontstonden die amberkleurig oplichtten in de laatste zonnestralen. Daarna voelde het ronduit kil aan bij een ondertussen naar 15 graden gedaalde temperatuur terwijl het neerslagtotaal op een voor de plantjes bevredigende 5,8 mm is uitgekomen. De minima die afgelopen nacht op 14,2 graden uitkwamen, werden net niet scherpgesteld.
6 juni 2011
De dagelijkse weersverslagen worden gewoonlijk met een vertraging van 2 tot 5 dagen online gezet. Neem een kijkje op de weerpagina's van mijn website om het recentste verslag te lezen.