[...]
De totale hoeveelheid ozon is continu aan verandering onderhevig. Het wordt gevormd door de splitsing van zuurstofatomen, onder invloed van UV-straling. Ozon wordt afgebroken door bijvoorbeeld chloorfluorkoolstofverbindingen, die vroeger in koelkasten zaten als koelmiddel.
Hoeveel ozon er boven een bepaalde plek van de aarde 'hangt', is afhankelijk van de stroming op grote hoogte (tussen 20 en 40 km). Daarmee worden gebieden met hoge en lagere ozonhoeveelheden over de aarde verplaatst.
Hieronder een figuur dat een prognose van de hoeveelheid ozon weergeeft (wederom in Dobson eenheden), voor afgelopen middag om 12 UTC. Je ziet een sterk minimum boven de zuidpool, dit is het bekende ozongat. Een prominent maximum is te vinden ten zuiden van IJsland. Een blik op de weerkaart onthult dat dit maximum vrijwel exact overeenkomt met de positie van een omvangrijk lagedrukgebied. De reden waarom er meer ozon boven een lagedrukgebied zit, is mij onbekend, maar ik vermoed dat het te maken heeft met de efficiëntie van het ozonvormingsproces in de stratosfeer erboven. Dat hangt (dacht ik) mede van de temperatuur af.
Gr. Ben
Dus als ik het goed begrijp komt het er simpel gezegd op neer dat het (blauwe) gebied met de lage concentratie, dat op deze kaart nu nog boven Spanje aanwezig is, in feite gewoon deze kant op stroomt/waait?
Quote selectie