Ik moet min of meer beschaamd toegeven, dat ik nog steeds met een vervolgverslag moet komen over mijn reis door Siberië in de zomer van 2010.
In Ojmjakon ben ik niet geweest, wel in Jakoetsk, vrijwel op dezelfde breedte als Ojmjakon, maar een graadje of 5 minder koud in de winter. Ik maakte de reis met een vriend (voor mijn vrouw is dat helemaal niets); wij hebben beiden iets met winterweer en bezochten, als een soort ultiem reisdoel, het Permafrostinstituut.
Jakoetsk bereikten wij over de weg (800 km in een mercedesbusje over een half verharde weg, van 7 tot 22:30 uur) en verlieten wij over het water.
Onderweg deden wij Lensk aan, een aardig stadje van 25000 inwoners aan de de Lena.
Ik vraag me af hoeveel Nederlanders dat mij kunnen nazeggen: ik was in Lensk.
Hoe bijzonder deze tocht was... ik zal er binnenkort meer over melden, met foto's.
Vandaar....
Groet,
Cees
Als voorproefje: een blik door de voorruit van ons taxibusje, over een buitengewoon stoffige weg.
Hier een plaatje uit Lensk. Men is op hoogwater voorbereid....
In Ojmjakon ben ik niet geweest, wel in Jakoetsk, vrijwel op dezelfde breedte als Ojmjakon, maar een graadje of 5 minder koud in de winter. Ik maakte de reis met een vriend (voor mijn vrouw is dat helemaal niets); wij hebben beiden iets met winterweer en bezochten, als een soort ultiem reisdoel, het Permafrostinstituut.
Jakoetsk bereikten wij over de weg (800 km in een mercedesbusje over een half verharde weg, van 7 tot 22:30 uur) en verlieten wij over het water.
Onderweg deden wij Lensk aan, een aardig stadje van 25000 inwoners aan de de Lena.
Ik vraag me af hoeveel Nederlanders dat mij kunnen nazeggen: ik was in Lensk.
Hoe bijzonder deze tocht was... ik zal er binnenkort meer over melden, met foto's.
Vandaar....
Groet,
Cees
Als voorproefje: een blik door de voorruit van ons taxibusje, over een buitengewoon stoffige weg.
Hier een plaatje uit Lensk. Men is op hoogwater voorbereid....
Bericht laatst bijgewerkt: 16-08-2011 17:03
