...ik ben Bert (Gouda), volg al enige tijd dit weerforum en ben vooral fotografisch actief. Misschien een beetje mosterd na de maaltijd, maar het fraaie onweer van afgelopen zaterdag gaf het idee om mijzelf eens te registreren en een bericht met fotoresultaten te plaatsen...
Ook ik was zaterdagavond 'onweeractief'. De Estofex voorspelde vooral in het kustgebied stevig (on)weer en ik had 's morgens al mijn fotospullen klaargelegd. Rond 18.00 uur, zat ik nog op een terras op de Goudse Markt en hield uiteraard Buienradar nauwgezet in de gaten. Plots om 19.00 uur verscheen er een indrukwekkende 'pit' boven zuidwest Belgie, met een gunstige ram(p)koers richting de Randstad! Op Weerwoord waren er al spectaculaire berichten over verschenen, compleet met Amerikaanse supercellingredienten en hevig onweer.
Om 20.00 uur reed ik gepakt en gezakt op de fiets naar het westelijk poldergebied van Gouda, omdat ook in het westen er enkele onweerontwikkelde cellen op de radarbeelden te zien waren. Om 20.40 uur waren de eerste verre ontladingen op de zuidelijke horizon te zien en sommige CC's waren over vele tientallen graden te volgen; dat beloofde wat! De grootste cel trok helaas net iets oostelijker dan ik wilde en had achteraf dus liever ten oosten van Gouda gezeten.
Ondanks de Belgische berichten, bleef een mooie shelfcloud uit (en het was ook al te donker geworden voor een foto ervan) en na wat chaotisch uitziende donkere wolken over de hele hemelkoepel begon het ontladingsspektakel vorm te krijgen. Mijn Canon 60D met 17 mm/F8 groothoek belichtte zo'n 10 seconden met de draadontspanner. Mijn Lightning Trigger is waarschijnlijk kapot (?) en had ik thuis gelaten. Achteraf zou ik die helemaal niet nodig hebben gehad, ook omdat de SD-kaart binnen 15 minuten vol zou zijn geweest. Deze keer had ik een tweede camera (Canon 40D) meegenomen, zodat ik de 60D niet steeds tijdrovend hoefde te wisselen met de meegenomen 8 mm fisheye. Maar met zo'n breedbeklens moet het wel totaal droog zijn, want een regendruppel is zo gevangen, omdat de lens nagenoeg omhoog 'kijkt'. Na een uurtje begon het licht te regenen, maar met weinig wind was het met de 17 mm prima te doen. Een grote paraplu hield ik boven mij en de camera, met het statief op de laagste stand. Ik zat dus zelf in het zompige grasland, het liefst gehurkt, om een eventuele inslag goed af te laten lopen
Al met al een best angstige situatie met heftig onweer als zaterdag. Maar werkelijk waanzinnig gaaf om alles om je heen mee te maken vanuit het uitgestrekt poderlandschap. Een zijn met de (extreme) natuur pur sang! Op het hoogtepunt was er om de seconde wel ergens een ontlading te zien (ook boven en achter mij) en soms baadde de omgeving twee seconden lang geheel in 'daglicht', met een dreunende donder als gevolg! Een ware adrenalinestoot glijdt dan door je lichaam!
In de loop van de avond trok de felste onweercel dus oostelijk van Gouda langs en kreeg ik helaas de felverlichte A12 in mijn beeldveld. Het liefst heb ik een donkere horizon met desnoods een enkel lampje in beeld, maar het zij zo. Rond 21.30 uur volgde een mooie opleving in een tweede cel met enkele fantastische CG's. De CC-ontladingen waren veruit in de meerderheid en gaven de dreigende luchtmassa's prachtige kleuren, van paars-groen tot wit-geel. Twee keer is het zo'n 10 minuten helemaal droog geweest en die keren haalde ik natuurlijk de 40D met fisheye uit de tas en belichtte 20 seconden op F5,6. Om 21.40 uur waaidde er voor enkele minuten een stevige outflow van zo'n 6 Bf uit het oosten en mijn paraplu (met mij eraan vast) was bijna airborn! Na 22.00 uur trok het gebeuren te ver naar het noordoosten weg om en staakte ik mijn pogingen. Juist vanaf toen trok er een fel regenveld over mij en dacht maar een regenjas aan te trekken. Op de fiets naar huis (10 minuten met hoofdharen recht omhoog door de stromende regen, zag ik in mijn ooghoeken nog een paar indrukwekkende CG's in het westen (eentje wel erg dichtbij!) en besloot wat harder op de trappers te duwen. Thuisgekomen flitste het nog wat na in het noordoosten en klaarde het vanuit het zuidwesten op. De bijna Volle Maan scheen lachend tegen de wit oplichtende Cumuluswolken en de sterrenhemel kwam langzaam tevoorschijn.
Wat mij betreft was dit het fraaiste, meegemaakte onweer in Nederland sinds vele, vele jaren. De onbetwiste winnaar in mijn leven zal waarschijnlijk wel do./vr. 11/12 juli 1991 blijven...
Ook ik was zaterdagavond 'onweeractief'. De Estofex voorspelde vooral in het kustgebied stevig (on)weer en ik had 's morgens al mijn fotospullen klaargelegd. Rond 18.00 uur, zat ik nog op een terras op de Goudse Markt en hield uiteraard Buienradar nauwgezet in de gaten. Plots om 19.00 uur verscheen er een indrukwekkende 'pit' boven zuidwest Belgie, met een gunstige ram(p)koers richting de Randstad! Op Weerwoord waren er al spectaculaire berichten over verschenen, compleet met Amerikaanse supercellingredienten en hevig onweer.
Om 20.00 uur reed ik gepakt en gezakt op de fiets naar het westelijk poldergebied van Gouda, omdat ook in het westen er enkele onweerontwikkelde cellen op de radarbeelden te zien waren. Om 20.40 uur waren de eerste verre ontladingen op de zuidelijke horizon te zien en sommige CC's waren over vele tientallen graden te volgen; dat beloofde wat! De grootste cel trok helaas net iets oostelijker dan ik wilde en had achteraf dus liever ten oosten van Gouda gezeten.
Ondanks de Belgische berichten, bleef een mooie shelfcloud uit (en het was ook al te donker geworden voor een foto ervan) en na wat chaotisch uitziende donkere wolken over de hele hemelkoepel begon het ontladingsspektakel vorm te krijgen. Mijn Canon 60D met 17 mm/F8 groothoek belichtte zo'n 10 seconden met de draadontspanner. Mijn Lightning Trigger is waarschijnlijk kapot (?) en had ik thuis gelaten. Achteraf zou ik die helemaal niet nodig hebben gehad, ook omdat de SD-kaart binnen 15 minuten vol zou zijn geweest. Deze keer had ik een tweede camera (Canon 40D) meegenomen, zodat ik de 60D niet steeds tijdrovend hoefde te wisselen met de meegenomen 8 mm fisheye. Maar met zo'n breedbeklens moet het wel totaal droog zijn, want een regendruppel is zo gevangen, omdat de lens nagenoeg omhoog 'kijkt'. Na een uurtje begon het licht te regenen, maar met weinig wind was het met de 17 mm prima te doen. Een grote paraplu hield ik boven mij en de camera, met het statief op de laagste stand. Ik zat dus zelf in het zompige grasland, het liefst gehurkt, om een eventuele inslag goed af te laten lopen
Al met al een best angstige situatie met heftig onweer als zaterdag. Maar werkelijk waanzinnig gaaf om alles om je heen mee te maken vanuit het uitgestrekt poderlandschap. Een zijn met de (extreme) natuur pur sang! Op het hoogtepunt was er om de seconde wel ergens een ontlading te zien (ook boven en achter mij) en soms baadde de omgeving twee seconden lang geheel in 'daglicht', met een dreunende donder als gevolg! Een ware adrenalinestoot glijdt dan door je lichaam!In de loop van de avond trok de felste onweercel dus oostelijk van Gouda langs en kreeg ik helaas de felverlichte A12 in mijn beeldveld. Het liefst heb ik een donkere horizon met desnoods een enkel lampje in beeld, maar het zij zo. Rond 21.30 uur volgde een mooie opleving in een tweede cel met enkele fantastische CG's. De CC-ontladingen waren veruit in de meerderheid en gaven de dreigende luchtmassa's prachtige kleuren, van paars-groen tot wit-geel. Twee keer is het zo'n 10 minuten helemaal droog geweest en die keren haalde ik natuurlijk de 40D met fisheye uit de tas en belichtte 20 seconden op F5,6. Om 21.40 uur waaidde er voor enkele minuten een stevige outflow van zo'n 6 Bf uit het oosten en mijn paraplu (met mij eraan vast) was bijna airborn! Na 22.00 uur trok het gebeuren te ver naar het noordoosten weg om en staakte ik mijn pogingen. Juist vanaf toen trok er een fel regenveld over mij en dacht maar een regenjas aan te trekken. Op de fiets naar huis (10 minuten met hoofdharen recht omhoog
door de stromende regen, zag ik in mijn ooghoeken nog een paar indrukwekkende CG's in het westen (eentje wel erg dichtbij!) en besloot wat harder op de trappers te duwen. Thuisgekomen flitste het nog wat na in het noordoosten en klaarde het vanuit het zuidwesten op. De bijna Volle Maan scheen lachend tegen de wit oplichtende Cumuluswolken en de sterrenhemel kwam langzaam tevoorschijn. Wat mij betreft was dit het fraaiste, meegemaakte onweer in Nederland sinds vele, vele jaren. De onbetwiste winnaar in mijn leven zal waarschijnlijk wel do./vr. 11/12 juli 1991 blijven...
Ohja, welkom!:D
