Vorige week ontdekte ik deze pagina. Hoe ik hier verzeild raakte weet ik niet eens meer.
Ik zie hier veel leuke, nuttige en minder nuttige berichten langskomen. Van sommige leer
ik wat en dat zal ongetwijfeld nog wel even zo doorgaan. Immers, ik weet lang niet alles van het weer. Ook de foto's en kaarten bij de diverse berichten zijn leuk.
Omdat ik van plan ben nog zeer regelmatig
hier langs te komen en zo nu en dan eens wat te
posten is het misschien wel leuk om even te vertellen wat voor binding ik met het weer heb.
Ik ben gek op het weer, al vanaf dat ik kind was en me van de dingen om me heen bewust werd (geboren in 1975).
Mijn interresse voor het weer was op een gegeven moment zo groot (ik zal een jaar of 8/9 geweest zijn) dat mijn moeder dacht dat ik een bezoekje aan het KNMI wel zou kunnen waarderen. Dat deed ik zeker, ik wilde het destijds graag,
echter het KNMI was er schijnbaar niet van gediend. Na eerst gezegd te hebben dat ik wel eens langs zou mogen komen hebben ze op een gegeven moment, ook na enkele telefoontjes van mijn moeder, niet meer van zich laten horen.
Een flink teleurgesteld kind was het logisch gevolg en het kind dat tot dat moment zei graag bij de/een weerdienst te willen gaan werken raakte zijn interresse in 1 klap kwijt. In het KNMI dan, niet in het weer. Buren, familie en kennissen noemden mij soms zelfs Pelleboer.
Ik volgde en volg nog steeds veel over het weer.
Sla bijna geen weerbericht over. Vroeger (pfff ik ben 29 en heb het al over vroeger....) sloeg ik Pelleboer op de radio haast nooit over, ook Hans de Jong had aan mij een vaste luisteraar en
natuurlijk het weer bij het NOS-journaal. Tegenwoordig zijn er veel meer kanalen om het weer te volgen. Van KNMI tot Piet Paulusma (die wat mij betreft niet bijster goed doch wel legendarisch genoemd mag worden.
Ook op internet is natuurlijk van alles te vinden wat voor een liefhebber in deze tijden natuurlijk fantastisch is.
En het weer zelf natuurlijk. Drie dagen zon is wel lekker maar belachelijk saai en zonnig weer wordt pas interessant voor mij als de temperatuur boven de 30 graden komt of als het in de winter 's nachts onder de -10 komt.
Het kan me echter nooit hard genoeg regenen of waaien. Een plensbui moet zo min mogelijk zicht opleveren en sneeuw kan me al helemaal niet genoeg vallen. Sneeuw is mijn favoriete weer. Niks is mooier dan sneeuw. Als er sneeuw op komst is heb wordt ik erg onrustig en kan ik soms uren wakker liggen zelfs al wordt de sneeuw pas 3 dagen later verwacht. Als het 's nachts begint te sneeuwen wordt ik er wakker van zodra de eerste vlokken vallen. Een verklaring daarvoor heb ik nog nooit kunnen vinden.
Onweer heb ik lang niet prettig gevonden, wat volgens mijn moeder is gekomen doordat ik als kind 's nachts de weg naar de kamer van mijn ouders niet wist te vinden terwijl het een tijdlng blauw stond van de bliksem van een bui vlak boven ons. Tegenwoordig kan ik er wel van genieten zolang het maar niet te dichtbij is.
Door mijn vroegere angst voor onweer voelde ik de bui als kind zijnde altijd al lang van tevoren letterlijk hangen. Ik werd dan onrustig en ging als we op de camping waren dan vaak in de caravan zitten. Meestal duurde het dan nog een uur of 2 voordat de bui ging vallen en was het op het moment dat mijn onrust begon nog strakhelder.
Meetapparatuur heb ik, behoudens een huis- tuin- en keuken-binnen/buitenthermometer, niet en die zal er, zeker zo lang ik in een flat woon ook niet komen. Ik blijf het weer wel op de voet volgen, en hoe gekker weer er aan zit te komen, hoe meer ik er van volg. Ik kan dan uren naar de radarbeelden kijken.
Soms worden mensen wel eens gek van mijn weer-gekte maar gek ben ik zeker niet. En ik ben ook zeker niet de enige, zoveel is me hier ook wel duidelijk geworden
Remco
--
Ik zie hier veel leuke, nuttige en minder nuttige berichten langskomen. Van sommige leer
ik wat en dat zal ongetwijfeld nog wel even zo doorgaan. Immers, ik weet lang niet alles van het weer. Ook de foto's en kaarten bij de diverse berichten zijn leuk.
Omdat ik van plan ben nog zeer regelmatig
hier langs te komen en zo nu en dan eens wat te
posten is het misschien wel leuk om even te vertellen wat voor binding ik met het weer heb.
Ik ben gek op het weer, al vanaf dat ik kind was en me van de dingen om me heen bewust werd (geboren in 1975).
Mijn interresse voor het weer was op een gegeven moment zo groot (ik zal een jaar of 8/9 geweest zijn) dat mijn moeder dacht dat ik een bezoekje aan het KNMI wel zou kunnen waarderen. Dat deed ik zeker, ik wilde het destijds graag,
echter het KNMI was er schijnbaar niet van gediend. Na eerst gezegd te hebben dat ik wel eens langs zou mogen komen hebben ze op een gegeven moment, ook na enkele telefoontjes van mijn moeder, niet meer van zich laten horen.
Een flink teleurgesteld kind was het logisch gevolg en het kind dat tot dat moment zei graag bij de/een weerdienst te willen gaan werken raakte zijn interresse in 1 klap kwijt. In het KNMI dan, niet in het weer. Buren, familie en kennissen noemden mij soms zelfs Pelleboer.
Ik volgde en volg nog steeds veel over het weer.
Sla bijna geen weerbericht over. Vroeger (pfff ik ben 29 en heb het al over vroeger....) sloeg ik Pelleboer op de radio haast nooit over, ook Hans de Jong had aan mij een vaste luisteraar en
natuurlijk het weer bij het NOS-journaal. Tegenwoordig zijn er veel meer kanalen om het weer te volgen. Van KNMI tot Piet Paulusma (die wat mij betreft niet bijster goed doch wel legendarisch genoemd mag worden.
Ook op internet is natuurlijk van alles te vinden wat voor een liefhebber in deze tijden natuurlijk fantastisch is.
En het weer zelf natuurlijk. Drie dagen zon is wel lekker maar belachelijk saai en zonnig weer wordt pas interessant voor mij als de temperatuur boven de 30 graden komt of als het in de winter 's nachts onder de -10 komt.
Het kan me echter nooit hard genoeg regenen of waaien. Een plensbui moet zo min mogelijk zicht opleveren en sneeuw kan me al helemaal niet genoeg vallen. Sneeuw is mijn favoriete weer. Niks is mooier dan sneeuw. Als er sneeuw op komst is heb wordt ik erg onrustig en kan ik soms uren wakker liggen zelfs al wordt de sneeuw pas 3 dagen later verwacht. Als het 's nachts begint te sneeuwen wordt ik er wakker van zodra de eerste vlokken vallen. Een verklaring daarvoor heb ik nog nooit kunnen vinden.
Onweer heb ik lang niet prettig gevonden, wat volgens mijn moeder is gekomen doordat ik als kind 's nachts de weg naar de kamer van mijn ouders niet wist te vinden terwijl het een tijdlng blauw stond van de bliksem van een bui vlak boven ons. Tegenwoordig kan ik er wel van genieten zolang het maar niet te dichtbij is.
Door mijn vroegere angst voor onweer voelde ik de bui als kind zijnde altijd al lang van tevoren letterlijk hangen. Ik werd dan onrustig en ging als we op de camping waren dan vaak in de caravan zitten. Meestal duurde het dan nog een uur of 2 voordat de bui ging vallen en was het op het moment dat mijn onrust begon nog strakhelder.
Meetapparatuur heb ik, behoudens een huis- tuin- en keuken-binnen/buitenthermometer, niet en die zal er, zeker zo lang ik in een flat woon ook niet komen. Ik blijf het weer wel op de voet volgen, en hoe gekker weer er aan zit te komen, hoe meer ik er van volg. Ik kan dan uren naar de radarbeelden kijken.
Soms worden mensen wel eens gek van mijn weer-gekte maar gek ben ik zeker niet. En ik ben ook zeker niet de enige, zoveel is me hier ook wel duidelijk geworden
Remco
--
Een geslaagde chase is pas compleet als je hem deelt
!!!!!