Het is inderdaad onbeschrijflijk mooi, al heb ik het enkel nog maar in IJsland gezien en niet hier. Daar zeer fel en erg beweeglijk, en dat in de grootsheid van een desolaat vulkanisch marsachtig landschap en een krachtige wind bij -12°... het is vooral de grootsheid van het spektakel dat treft: in alle stilte bewegen die honderden kilometers lange en tientallen kilometers hoge lichtgevende gordijnen, als een bries in eengroot gordijn. Het is het enige verschijnsel op zo'n astronomische schaal dat zo snel beweegt (duizenden kilometer per uur) en toch een gevoel van een vertraagde film heeft. Je ziet daar in de donkerte ook nog massaal veel sterren (geen melkweg spijtig genoeg, die zit daar denk ik onder de horizon in april?) en ook de sneeuw licht groen op als er een fel gordijn overkomt.
