wel meer een mannenwereld. Al heb ik soms de indruk dat er dan weer situaties zijn, waar het juist andersom is. In de schrijfopleiding (literatuur) bijvoorbeeld, zitten beduidend meer vrouwen dan mannen. En dan denk je als single zijnde dat je toch wel een goede keuze hebt gemaakt en patat, allemaal vrouwen rondom je die praten over 'de kids' en man. Zit je daar te koekeloeren

. Ook is dat nu wel lichtjes aan het veranderen (shit, te vroeg begonnen

). Maar het schrijven interesseert me genoeg om de hele opleiding uit te zingen... Volgend jaar in februari zal ik de eerste zijn die met een volwaardig boek (hoop ik) zal afstuderen en daar kruipt nu wel heel veel tijd in. Zeker als je teksten voor de zoveelste keer moet 'bijwerken'. Gisteren heb ik even een time-out genomen en ik had gewoon geen zin om een hele reis te maken (heb de laatste tijd al wat kilometers achter de kiezen voor mijn werk, wat ik graag genoeg doe). Het is een kwestie van doseren.
Ik moet wel zeggen dat ik qua weerkunde eerder geïnteresseerd ben in oorzaken en gevolgen, het dynamische of juist statische, de visuele aspecten en dergelijke meer. De formules enzovoort kunnen me niet echt boeien omdat ik er zo goed als geen snars van begrijp. Als iemand het me verstaanbaar kan uitleggen doe ik wel moeite. Zo was dat met wiskunde ook.
Vrouwen en mannen, we zullen altijd verschillend blijven. Misschien dat er naar de toekomst toe meer vrouwen in die specifieke branche terechtkomen. Ik ondervind wel dat, als ik het (het weer, de wolken) aan vriendinnen uitleg, ze eerst vol verwondering reageren (waar houdt zij zich toch mee bezig?) maar daarna meer interesse tonen en mee naar de lucht kijken. Daar waar alles begint.
Groetjes,
Katya
Quote selectie