Ik woon er niet ver vanaf, en dat is hier inderdaad zo. Wij hadden bijboorbeeld begin 2009 ook diep winter, met anderhalve week een pak sneeuw (13 cm, vaalserberg 17) en temperaturen die niet boven nul kwamen, in combinatie met krakende nachtvorst en dus ook flinke ijsaanwas. In de rest van Nederland was het tijdens de passage van het koufront vooraf, toendertijd net te warm voor sneeuw geweest (remember ? moet natuurlijk verschrikkelijk zijn) en als dit onderdeel mist, dan hoef ik het gros van jullie niet uit te leggen wat dat betekent voor het verdere verloop van de koudeperiode, met name ten opzichte van stralingsvorst in de nachten!
Hier een kleine beeldimpressie van hier,
Zondag 4 Januari 2009
Er ligt al wat sneeuw van enkele winterse buien en het heeft de afgelopen 2 weken bijna elke nacht licht of matig gevroren, op de vijvers en plassen zit al overal een dikke laag ijs.
Een flink koufront brengt in de avond en nacht een pak sneeuw in Zuid-Limburg, het heuvelland.
Maandag 5 Januari 2009
Die morgen is er al een pak van ongeveer 10 cm en de temperatuur ligt nog steeds 1 graad onder nul. Ik kijk mijn ogen uit, en weet precies wat er op het programma staat: een week om niet gauw meer te vergeten, want de korte termijn temps zouden ijs en ijskoud blijven.
Enkel die middag zou, voor de echte kou eraan kwam achter het front, het kwik maar heel even boven nul komen, wat de sneeuw prachtig liet aanpappen op bijvoorbeeld struikgewas.
Dinsdag 6 Januari 2009
Die dinsdag was een geweldig mooie dag, waarop ik voor het eerst in mijn leven geheel Zuid-Limburg onder een dik pak sneeuw zag, vergezeld van vriestemperaturen. In een stad zoals Heerlen had ik dit bijvoorbeeld nog nooit eerder zo mooi gezien.
Het verschil in sneeuwhoogte is hier vaak door de net iets hogere ligging van dorp tot dorp (en vooral met de stad) zeer groot, maar deze keer viel dat wel mee. Het lag hem vooral in de ligging in het binnenland, en oostelijk Nederland. Deze keer was elke plek, elke stoep, elk plein, elk dak, en elke tuin een ware winterpracht.
Deze dagen zal ik nooit vergeten. Misschien niet omdat ze - achteraf gezien - zo uitzonderlijk waren, maar vooral doordat de eerste keer zo'n pak sneeuw plus die snijdende kou de meeste indruk maakt. Zeker naar de winters die voorginen, met ook hier weinig beduidens...
Donderdag 8 Januari 2009
Donderdag 8 Januari 2009 was hier een van de meest fotogenieke diepwinterse weerdagen van die winter. Volgens mij was het deze, of de dag ervoor dat de temperatuur overigens hier niet eens de -7 haalde overdag...
Na een kijkje op de weerfora en -sites werd het wel pijnlijk duidelijk, wat voor groot deel van Nederland deze week niet met een sneeuwdek te maken had. Daardoor genoot ik extra van de omstandigheden, en maakte een paar van mijn eerste winterfoto's waar ik nu nog symbolische waarde aan hecht.
Wellicht kennen jullie dat enorm sterke gevoel van herrinneringswaarde ?
Zondag 11 Januari 2009
Eens moet het voorbij zijn met de pret, en dat was - zoals ook ik al dagen had zien aankomen in onder andere de ECMWF-pluimen, deze Zondag.
Precies rond het middaguur snelde het kwik na een 2-weken durende koude periode boven het vriespunt uit.
Daarmee kwam een eind aan een voor mij zeker zeer bijzondere winterperiode waarin de laagste temperatuur die hier tot nog toe gemeten is in de tijd dat ik besta (-21 in Vijlen en -18,9 mijn tuin) en veel andere details nu nog in mijn geheugen gegrift staan.
Ik blik nu terug op deze periode op eentje die maar kort, maar krachtig was. En ik zou er zeker niet voor terugdeinzen als de winter zich van die kant nog eens voor langere tijd zou laten zien dit jaar. Maar dat is en blijft nog even afwachten... het is nog vroeg.
Geniet zo lang nog van de herfst!
(Optrekken van de laaghangende mist in het heuvelland vandaag)
Groet,
Swen Daemen
Hier een kleine beeldimpressie van hier,
Zondag 4 Januari 2009
Er ligt al wat sneeuw van enkele winterse buien en het heeft de afgelopen 2 weken bijna elke nacht licht of matig gevroren, op de vijvers en plassen zit al overal een dikke laag ijs.
Een flink koufront brengt in de avond en nacht een pak sneeuw in Zuid-Limburg, het heuvelland.
Maandag 5 Januari 2009
Die morgen is er al een pak van ongeveer 10 cm en de temperatuur ligt nog steeds 1 graad onder nul. Ik kijk mijn ogen uit, en weet precies wat er op het programma staat: een week om niet gauw meer te vergeten, want de korte termijn temps zouden ijs en ijskoud blijven.
Enkel die middag zou, voor de echte kou eraan kwam achter het front, het kwik maar heel even boven nul komen, wat de sneeuw prachtig liet aanpappen op bijvoorbeeld struikgewas.
Dinsdag 6 Januari 2009
Die dinsdag was een geweldig mooie dag, waarop ik voor het eerst in mijn leven geheel Zuid-Limburg onder een dik pak sneeuw zag, vergezeld van vriestemperaturen. In een stad zoals Heerlen had ik dit bijvoorbeeld nog nooit eerder zo mooi gezien.
Het verschil in sneeuwhoogte is hier vaak door de net iets hogere ligging van dorp tot dorp (en vooral met de stad) zeer groot, maar deze keer viel dat wel mee. Het lag hem vooral in de ligging in het binnenland, en oostelijk Nederland. Deze keer was elke plek, elke stoep, elk plein, elk dak, en elke tuin een ware winterpracht.
Deze dagen zal ik nooit vergeten. Misschien niet omdat ze - achteraf gezien - zo uitzonderlijk waren, maar vooral doordat de eerste keer zo'n pak sneeuw plus die snijdende kou de meeste indruk maakt. Zeker naar de winters die voorginen, met ook hier weinig beduidens...
Donderdag 8 Januari 2009
Donderdag 8 Januari 2009 was hier een van de meest fotogenieke diepwinterse weerdagen van die winter. Volgens mij was het deze, of de dag ervoor dat de temperatuur overigens hier niet eens de -7 haalde overdag...
Na een kijkje op de weerfora en -sites werd het wel pijnlijk duidelijk, wat voor groot deel van Nederland deze week niet met een sneeuwdek te maken had. Daardoor genoot ik extra van de omstandigheden, en maakte een paar van mijn eerste winterfoto's waar ik nu nog symbolische waarde aan hecht.
Wellicht kennen jullie dat enorm sterke gevoel van herrinneringswaarde ?
Zondag 11 Januari 2009
Eens moet het voorbij zijn met de pret, en dat was - zoals ook ik al dagen had zien aankomen in onder andere de ECMWF-pluimen, deze Zondag.
Precies rond het middaguur snelde het kwik na een 2-weken durende koude periode boven het vriespunt uit.
Daarmee kwam een eind aan een voor mij zeker zeer bijzondere winterperiode waarin de laagste temperatuur die hier tot nog toe gemeten is in de tijd dat ik besta (-21 in Vijlen en -18,9 mijn tuin) en veel andere details nu nog in mijn geheugen gegrift staan.
Ik blik nu terug op deze periode op eentje die maar kort, maar krachtig was. En ik zou er zeker niet voor terugdeinzen als de winter zich van die kant nog eens voor langere tijd zou laten zien dit jaar. Maar dat is en blijft nog even afwachten... het is nog vroeg.
Geniet zo lang nog van de herfst!
(Optrekken van de laaghangende mist in het heuvelland vandaag)
Groet,
Swen Daemen
