5 december 1962 :
Een dag om nooit te vergeten, zeker in het westen van het land. We werden wakker en keken natuurlijk direct naar buiten : MIST!. En niet zo maar eentje, nee echt zeer dichte mist. En dat bij -4 ( in Voorburg afgelezen van onze thermometer op het balkon). Het verkeer, was behoorlijk in de war. We fietsten onze route naar school en kruisten dan altijd de Laan van Nieuw Oost Einde (voor Hagenaars : het verlengde van de Laan van Nieuw Oost Indië). Het autoverkeer op één van de drukste wegen ter plaatse ging stapvoets, schuifelend bijna in een ondoordringbare mist. Bovendien was de weg spekglad geworden door de mistaanslag. Ik kan me geen dichtere mist herinneren en dat moet ook gelden voor sommige taxichauffers in Rotterdam, die in hun eigen stad de weg kwijt raakten. Geruchten gaan over een zicht van 10 meter! Het bleef vrijwel windstil die dag. Na het uitpakken van de pakjes keken we uit het raam van de woonkamer, dat mooi uitzicht gaf over een sportveld. Verbazing : maanlicht, prachtige rijp op het gras, het is dus weer opgeklaard. Wat een veranderingen, terwijl er toch geen wind staat!? Ik zie absoluut windstil weer op de registratie van De Bilt van 4 december 16 uur tot 6 december om 10 uur. Het vriest die nacht weer 10 graden; het KNMI verklaart het fenomeen met de volgende zin : "door een geringe verplaatsing van het hogedrukgebied boven midden-Europa stroomde met zwakke winden weer iets drogere lucht ons land binnen."
Groet,
Cees
Quote selectie