Ik denk zelfs dat de maatschappij nog meer ontwricht zal zijn bij gelijke weersomstandigheden dan in 78/79. Ik herinner me nog goed dat ik met mijn vader over de uitgestorven en ingesneeuwde invalswegen van Doetinchem liep. Niets reed meer. Ook herinner ik me dat ik bij het vak Handenarbeid op de middelbare school verbaast naar buiten stond te kijken hoeveel sneeuw er viel, in combinatie met veel wind. Uiteindelijk werd er omgeroepen dat de laatste bussen om 12.00 uur zouden rijden en dat iedereen snel naar huis moest gaan. Ik ben toen met mijn fiets door de sneeuwhopen naar huis geploeterd.
Prachtig is ook het verhaal van een oom en tante van mij in Franeker. Werd er 's ochtends dus op het slaapkamerraam geklopt. Ze schrokken zich rot en opende de gordijnen. Stond de buurman voor hun slaapkamerraam op de eerste verdieping. Stond hij op een ladder en wat deed hij daar? Bleek de buurman dus gewoon op de sneeuw te staan: of ze nog hulp nodig hadden want de begane grond was ingesneeuwd! Volgens mijn oom waren de laatste sneeuwhopen pas half mei verdwenen!
Tja, in die winter ben ik dus aangestoken met het weervirus en dat is nooit weer overgegaan...
Quote selectie