[...]
Wat een verhaal... Gelukkig is alles toch goed gekomen. Heb niet snel last van zeeziekte maar wel van de 'wiebelziekte'. Ik blijf uren erna nog het gevoel hebben dat ik op een boot zit. Heb ik ook bij het snorkelen. Heb ooit eens uren gesnorkeld als jong meisje in Zuid-Italië. Tjonge, toen ik in bed lag voelde ik nog de golfslag en dat stelt in de Middellandse Zee doorgaans weinig voor.
Tegen zeeziekte helpt maar één ding (volgens mijn ouders die twee keer in Noorwegen geweest zijn met de ferry en twee keer zwaar weer hebben gehad. De kranten zweefden door de lucht en kwamen weer op de tafels terecht. Ook werd meteen duidelijk waarom er boordjes zijn aan de tafels... Anders komt je steak bij de buren terecht (of op de grond)) en dat is plat gaan liggen op bed. Ik hou wel van ruwe zee en als ik mee kan kijken met de richting van de boot dan gaat het nog. Als kind was ik niet weg te slaan van het dek toen we naar het VK onderweg waren. Ook storm op de Noordzee toen. Eigenlijk zat de fascinatie voor het weer er toen al in.
Er zijn volop van die reispilletjes geslikt die toch wel aardig werken maar voor even dan.
Quote selectie