Het zou de strengste winter in jaren worden. Poolwinden, sneeuwjacht en ijzingwekkende temperaturen. Maar de vorst komt niet op gang. Waar precies een jaar terug al drie natuurijsmarathons waren gereden, zocht het marathonpeloton gisteren maar weer 's werelds langste kunstijsbaan op voor een robbertje sparren met de elementen.
Stralendblauwe luchten, witte weilanden en gitzwart ijs met witte sneeuwrandjes? Niets van dat alles. De kleddernatte 'glijbaan' van FlevOnice levert tijdens de eerste etappe van de Superprestige (winst voor Erna Last-Kijk in de Vegte en Gary Hekman) allesbehalve idyllische plaatjes op. Geen verkleumde lichamen, of bevroren baarden. Er zijn slechts de aanhoudende stortregen en de wind die vrij spel heeft op het vlakke polderlandschap. Veel droeviger kan een vergezicht niet worden. 'Dit is geen horrorwinter, maar hondenweer', moppert marathoncoördinator Teun Breedijk met een beteuterd gezicht.
De KNSB, hoofdsponsor KPN en het marathonpeloton zijn helemaal klaar voor een vierde ijswinter op rij. Maar de aangekondigde 'horrorwinter' heeft vooralsnog meer weg van een kwakkelherfst. Een jaar geleden had het peloton voor half december immers al op het échte ijs van Noordlaren, Veenoord en Haaksbergen zijn rondjes gedraaid.
'En natuurijs... Dat blijft toch het mooiste', mijmert Foske Tamar van der Wal. De kleine Groningse van Team Okkinga is in bloedvorm, ze heeft dit jaar al acht kunstijsoverwinningen op haar naam staan. Maar met alle plezier ruilt ze die allemaal in om haar kampioenstrui van Wanneperveen weer te prolongeren. 'Rond deze tijd lag er vorig jaar al een pak sneeuw', weet Van der Wal. 'Maar ja, wat kun je er aan veranderen?'
AD.NL
Quote selectie