dat laatste kan ook handenwríngen zijn, bij 't zien van zomaar tegenvallende UKMO-prutsels maar toch..
Het buikgekriebel neemt toe. Natuurlijk zijn er de relativerende Ernesten en Stefans, voor 't op de grond houden der beentjes maar toch..
Ik snak naar winter! Naar staalblauwe luchten en bepoederde takken. Naar ijzige rozetten op schuurraampjes, stijf toegevroren meren en witbeparelde webben.
Nu maar hopen dat het geen berenworst is die ons wordt voorgehouden en dat die veelbelovende weerkaarten zullen worden bewaarheid
Om er alvast een beetje in te komen, hieronder een plaatje van een bladdetail die ik meer dan een jaar geleden fotografeerde in een diepwinters park.
Ik herinner me nog dat geweldige wáden door 15 centimeter poeiersneeuw, de ijle mezenroepjes in de in rijp en ijs verstarde bomen boven me en die ijskoude jatten waarmee ik de camera moest zien stil te houden.
Heerlijk !
Quote selectie