Mensch, weescht niet bevreescht
Van een mindre uytdraay des Eeeceesch
Beeter somsch n klyn feescht
Dan een reeschem vol weeceesch
In'd Ogchtenstondhe zal ge bekycken
En t zal ge zeecker bekhoorhen
Alsch dhan togch zal blycken
Dat de Coude zal schnydhen uw ooren
Dusch genieth nogh van de reeghen
Zoolange die nocgh valt
Gy zult dr'aan dencken
Alsch gy op uwen aarsch knalt
