Afgelopen week was ik 4 dagen bij de Weissensee om daar de alternatieve elfstedentoertocht te rijden.
Op het OT-forum nog iets meer hierover.
Het weer aldaar, op 930 meter hoogte, is natuurlijk altijd winters in onze ogen in de wintermaanden. Rond 1 december begint het dichtvriezen van de het meer, dat feitelijk uit een groot en een klein meer bestaat. Beide zijn verbonden via een smal gedeelte met een brug over plm 60 meter.
Eind januari zijn het grote en kleine meer doorgaans geheel dichtgevroren, het kleine meer het eerst; het grote meer met ijs van soms onvoldoende dikte.
Op 27-1, bij de start van onze tocht was de temperatuur -15.
Bij vrijwel windstil weer valt dat toch mee. Schaatsend is het echt koud.
Om ongeveer kwart voor 8 komt de zon op; op het kleine meer komt in eerste instantie geen direct zonlicht.. Pas na half negen komen de eerste stralen op het ijs. Men zegt dat 9 uur in de ochtend het koudste moment van de dag is.
Bij -15 en heldere hemel zag ik een fantastisch fenomeen: poolsneeuw. Tegen het licht van een grote lamp waren de minuscule ijskristalletjes te zien die als glinsterende stofdeeltjes dansten in de lucht. Nog mooier werd het toen de zon over de bergen kwam: tegen de richting van de zon in kijkend zag je nog zeker een half uur lang die ijskristalletjes. En: een prachtige regenboog aan weerszijden van de zon; nee, een ijsboog natuurlijk, maar ik weet niet of dat woord bestaat.
Vlak bij een houten hokje, dat de directe zonstraling tegen hield, heb ik onderstaande foto gemaakt op mijn mobiel, om er toch iets van vast te leggen. Niet erg duidelijk, maar de kleuren zijn goed te zien.
Groet,
Cees
Op het OT-forum nog iets meer hierover.
Het weer aldaar, op 930 meter hoogte, is natuurlijk altijd winters in onze ogen in de wintermaanden. Rond 1 december begint het dichtvriezen van de het meer, dat feitelijk uit een groot en een klein meer bestaat. Beide zijn verbonden via een smal gedeelte met een brug over plm 60 meter.
Eind januari zijn het grote en kleine meer doorgaans geheel dichtgevroren, het kleine meer het eerst; het grote meer met ijs van soms onvoldoende dikte.
Op 27-1, bij de start van onze tocht was de temperatuur -15.
Bij vrijwel windstil weer valt dat toch mee. Schaatsend is het echt koud.
Om ongeveer kwart voor 8 komt de zon op; op het kleine meer komt in eerste instantie geen direct zonlicht.. Pas na half negen komen de eerste stralen op het ijs. Men zegt dat 9 uur in de ochtend het koudste moment van de dag is.
Bij -15 en heldere hemel zag ik een fantastisch fenomeen: poolsneeuw. Tegen het licht van een grote lamp waren de minuscule ijskristalletjes te zien die als glinsterende stofdeeltjes dansten in de lucht. Nog mooier werd het toen de zon over de bergen kwam: tegen de richting van de zon in kijkend zag je nog zeker een half uur lang die ijskristalletjes. En: een prachtige regenboog aan weerszijden van de zon; nee, een ijsboog natuurlijk, maar ik weet niet of dat woord bestaat.
Vlak bij een houten hokje, dat de directe zonstraling tegen hield, heb ik onderstaande foto gemaakt op mijn mobiel, om er toch iets van vast te leggen. Niet erg duidelijk, maar de kleuren zijn goed te zien.
Groet,
Cees
