Wegens persoonlijke problemen en ziekte heb ik het grootste deel van de winteraanval helaas gemist, maar vooral de eerste vijf dagen ging het nog goed en heb ik deze foto's kunnen nemen met oa een ijssculptuur (poging tot). Ik kan winterweer onmogelijk voorbij laten gaan zonder er iets creatiefs mee te doen 
Foto 1 en 2: ijspegels bij de vleet
Foto 3: in barre winteromstandigheden wordt zelfs het kleinste gaatje in een ijslaag als drinkplaats benut. De poes was zelfs door het ijs gezakt en had
vervolgens bijna de ruiten van de serre aan diggelen geslagen door met haar in een ijsklomp veranderde staart naast de ramen te staan kwispelen. Het
beestje is gelukkig goed kunnen herstellen.
Foto 4: ik had er die dag mijn werk van gemaakt om een sneeuw- en ijssculptuur over de zwemvijver te bouwen in de vorm van een 17de eeuwse kasteelruine.
Deze zou dan met gekleurde spots en zelfgemaakte foggers voor een adembenemend schouwspel zorgen, ware het niet dat het hele gebouw opeens door het ijs zakte. Daarna heb ik een nieuw proberen te bouwen, maar de temperatuur was al zover gedaald dat de sneeuw niet meer plakte en ik niet verder kwam dan deze aftandse structuur die slechts een schaduw was van de glorieuze constructie die even daarvoor nog de tuin sierde. Jammer maar als het nog eens tot een winteroffensief komt zal ik zeker onthouden dat een ijslaag zelfs na een nachtje -14,6 graden niet alles kan dragen
Foto 5-8: Met een witte LED lamp, een Gini fles en een rode fietslamp met ijsblokken erover gestapeld kon ik deze verlichting maken die doet denken aan
een resonerend kristal in een groenachtig oplichtende cocon. Best wel een apart zicht maar de bewegingen van de lichtbundels en de schittering kan helaas niet worden weergegeven in foto's. In één van de foto's kan je twee dominosteentjes zien die ik vroeger als kind gebruikte en leuk vond om in de
compositie op te nemen. Een autismetrekje zullen we maar zeggen...
Foto 9: met wat fantasie doet het denken aan een knetterend onweer waarbij de bliksemschichten door de lucht schieten
Foto 1 en 2: ijspegels bij de vleet
Foto 3: in barre winteromstandigheden wordt zelfs het kleinste gaatje in een ijslaag als drinkplaats benut. De poes was zelfs door het ijs gezakt en had
vervolgens bijna de ruiten van de serre aan diggelen geslagen door met haar in een ijsklomp veranderde staart naast de ramen te staan kwispelen. Het
beestje is gelukkig goed kunnen herstellen.
Foto 4: ik had er die dag mijn werk van gemaakt om een sneeuw- en ijssculptuur over de zwemvijver te bouwen in de vorm van een 17de eeuwse kasteelruine.
Deze zou dan met gekleurde spots en zelfgemaakte foggers voor een adembenemend schouwspel zorgen, ware het niet dat het hele gebouw opeens door het ijs zakte. Daarna heb ik een nieuw proberen te bouwen, maar de temperatuur was al zover gedaald dat de sneeuw niet meer plakte en ik niet verder kwam dan deze aftandse structuur die slechts een schaduw was van de glorieuze constructie die even daarvoor nog de tuin sierde. Jammer maar als het nog eens tot een winteroffensief komt zal ik zeker onthouden dat een ijslaag zelfs na een nachtje -14,6 graden niet alles kan dragen
Foto 5-8: Met een witte LED lamp, een Gini fles en een rode fietslamp met ijsblokken erover gestapeld kon ik deze verlichting maken die doet denken aan
een resonerend kristal in een groenachtig oplichtende cocon. Best wel een apart zicht maar de bewegingen van de lichtbundels en de schittering kan helaas niet worden weergegeven in foto's. In één van de foto's kan je twee dominosteentjes zien die ik vroeger als kind gebruikte en leuk vond om in de
compositie op te nemen. Een autismetrekje zullen we maar zeggen...
Foto 9: met wat fantasie doet het denken aan een knetterend onweer waarbij de bliksemschichten door de lucht schieten
Lees mijn Flashbacks ook op https://weerdagboek.blogspot.com en krijg toegang tot mijn recentste verslagjes, voorzien van sfeerbeelden en wolkenfoto's
