Bericht van: Peter (Mariakerke bij Gent)
, 23-02-2012 20:33
Iets na zonsondergang merkte ik ineens de erg fijne maansikkel op buiten. Wat foto's gemaakt maar makkelijk was het niet om de juiste verhouding F/S/ISO te vinden die geen bewegingsonscherpte gaf op 400mm (op statief, maar de maan schuift snel door het beeld zo), een diafragma dat erg scherp is en een iso die niet teveel ruis geeft).
Ik maakte telkens 3 belichtingen, maar HDR hiervan werkte niet door het verschuiven van de maan in het beeld. De normale belichting bleek de beste, donkere tinten iets opgewaardeerd, de helderste: de maansikkel zelf, naar beneden gehaald. Je ziet het donkere deel net oplichten door weerkaatsing van zonlicht vanaf de Aarde.
Viel me ineens op dat de helderste versies zelfs vaag de maanstructuren toonden op het donkere deel van de maan, door de weerkaatsing van het licht van de Aarde hierop. Hieronder een sterk opgewerkte versie om het duidelijk te maken.
Quote selectie