Ik woonde toen "op" zuid (oud-Charlois) en we waren in Leiden naar de Vlietlanden geweest om de hitte te ontvluchten. Op de terugweg, op de fly-over van het Kleinpolderplein zag ik duidelijk een langzaam roterend donkergrijs complex récht boven de stad hangen: loodgrijs, compact, rond.
In de traverse naar de Maastunnel 'gevangen' werd het donkerder en donkerder. Bij het laatste stoplicht voor de tunnel werd het nacht en ik zag stof, bladeren en stadsvuil zó de lucht in vliegen. Alsof er een stofzuiger aanging.
Mijn zoontje van toen 3 maanden zat voorin in zijn Maxicosi. Ik ben daar toen nog een soort van beschermend overheen gaan hangen (ik reed niet) en we reden de Maastunnel in.
Toen we eruit kwamen: overal verwoesting, takken, kapotte abris. We zaten op het moment supreme dus (helaas) in de tunnel. Maar ik heb nog nooit zúlk dreigend weer meegemaakt. In Nederland. In Tessin (Zwitserland) wel.
In de traverse naar de Maastunnel 'gevangen' werd het donkerder en donkerder. Bij het laatste stoplicht voor de tunnel werd het nacht en ik zag stof, bladeren en stadsvuil zó de lucht in vliegen. Alsof er een stofzuiger aanging.
Mijn zoontje van toen 3 maanden zat voorin in zijn Maxicosi. Ik ben daar toen nog een soort van beschermend overheen gaan hangen (ik reed niet) en we reden de Maastunnel in.
Toen we eruit kwamen: overal verwoesting, takken, kapotte abris. We zaten op het moment supreme dus (helaas) in de tunnel. Maar ik heb nog nooit zúlk dreigend weer meegemaakt. In Nederland. In Tessin (Zwitserland) wel.
Alles kan. Elke keer weer. Gratis Weerwoord-download: Boek: De Gruwelijke Winter
