Donderdag 10 mei was een dag om in de gaten te houden. Dat bleek al ruim een aantal dagen van tevoren. Daarom dagelijks alle updates goed bekeken om te kijken waar de meeste kans was om extreem weer op te vangen.
Op basis van Estofex had ik me voorgenomen om richting Midden-Limburg te gaan, tussen Weert en Roermond. Omdat er echter zoveel verschillende uitkomsten waren op basis van de modellen besloot ik om pas af te reizen richting Limburg als het in potentie interessant begon te worden. Mijn uitvalsbasis is Tilburg, dus binnen een uur moet je dan op de plek van bestemming kunnen zijn. Daarmee nam ik een zeker risico, gezien de hoge treksnelheden van de buien die dag.
Met het uitblijven van de buien begon mijn geloof in tornado-achtige verschijnselen ook minder te worden. Echter rond half 6 ontwikkelde zich een interessante situatie met een snelgroeiende bui even ten zuiden van Gent, die snel door ontwikkelde tot supercell. Totaal niet verwacht uit die richting, en het was rond die tijd ook de enige serieuze bui in de Benelux. Vanaf dat moment ben ik de bui nauwlettend gaan volgen (met name de staart). De achterkant zwenkte behoorlijk uit in oost noordoostwaartse richting waardoor er dicht bij huis mooie kansen ontstonden.
Rond 18.00 uur besloten om koers te zetten richting Baarle-Hertog, daar had ik mijn hoop op gevestigd. Na Tilburg begon het al te regenen uit het voorste gedeelte van de bui, terwijl de achterkant nog maar net Gent was gepasseerd. Via Gilze reed ik verder in zuidelijke richting naar de grens (richting van Turnhout). Even buiten Baarle-Hertog zocht ik een plek op in de polder.
In eerste instantie oogde de bui weinig fotogeniek. Vrij egaal grijs, weinig structuur. Naarmate de staart van de bui naderde nam ook de onweeractiviteit toe. Helaas begon het volop te gieten, waardoor ik terug moest naar mijn auto. Tijdens de hoosbui begonnen zich opeens fraaie taferelen voor te doen. Eerst kwam er een soort shelfachtige boog opzetten, waarna er behoorlijke fractussen door het landschap gingen. Helemaal in de punt van de staart van de supercell begon heel het zaakje behoorlijk te roteren met een enorme windtoename. Ik vermoed dat er een windhoos in het spel was, ook gezien de trechtervorming op de foto’s.
Ik heb zoveel mogelijk foto’s proberen nemen, maar dat viel niet mee. De regen kwam met bakken naar beneden en uit het KNMI rapport is dat goed terug te zien. In de hoek van Baarle-Hertog viel de meeste neerslag, ruim 25 mm. In Gilze stonden dan ook enkele straten en kelders onder water. Een geslaagde chase, die mij nog lang zal heugen. Perfecte timing op de juist locatie, helaas iets minder fotogeniek door de vele regen.
Bovenstaande foto's horen bij het eerste radarbeeld.
Onderstaande foto's horen bij het volgende radarbeeld, de staart van de bui waar enorm veel rotatie in ontstond.
Op basis van Estofex had ik me voorgenomen om richting Midden-Limburg te gaan, tussen Weert en Roermond. Omdat er echter zoveel verschillende uitkomsten waren op basis van de modellen besloot ik om pas af te reizen richting Limburg als het in potentie interessant begon te worden. Mijn uitvalsbasis is Tilburg, dus binnen een uur moet je dan op de plek van bestemming kunnen zijn. Daarmee nam ik een zeker risico, gezien de hoge treksnelheden van de buien die dag.
Met het uitblijven van de buien begon mijn geloof in tornado-achtige verschijnselen ook minder te worden. Echter rond half 6 ontwikkelde zich een interessante situatie met een snelgroeiende bui even ten zuiden van Gent, die snel door ontwikkelde tot supercell. Totaal niet verwacht uit die richting, en het was rond die tijd ook de enige serieuze bui in de Benelux. Vanaf dat moment ben ik de bui nauwlettend gaan volgen (met name de staart). De achterkant zwenkte behoorlijk uit in oost noordoostwaartse richting waardoor er dicht bij huis mooie kansen ontstonden.
Rond 18.00 uur besloten om koers te zetten richting Baarle-Hertog, daar had ik mijn hoop op gevestigd. Na Tilburg begon het al te regenen uit het voorste gedeelte van de bui, terwijl de achterkant nog maar net Gent was gepasseerd. Via Gilze reed ik verder in zuidelijke richting naar de grens (richting van Turnhout). Even buiten Baarle-Hertog zocht ik een plek op in de polder.
In eerste instantie oogde de bui weinig fotogeniek. Vrij egaal grijs, weinig structuur. Naarmate de staart van de bui naderde nam ook de onweeractiviteit toe. Helaas begon het volop te gieten, waardoor ik terug moest naar mijn auto. Tijdens de hoosbui begonnen zich opeens fraaie taferelen voor te doen. Eerst kwam er een soort shelfachtige boog opzetten, waarna er behoorlijke fractussen door het landschap gingen. Helemaal in de punt van de staart van de supercell begon heel het zaakje behoorlijk te roteren met een enorme windtoename. Ik vermoed dat er een windhoos in het spel was, ook gezien de trechtervorming op de foto’s.
Ik heb zoveel mogelijk foto’s proberen nemen, maar dat viel niet mee. De regen kwam met bakken naar beneden en uit het KNMI rapport is dat goed terug te zien. In de hoek van Baarle-Hertog viel de meeste neerslag, ruim 25 mm. In Gilze stonden dan ook enkele straten en kelders onder water. Een geslaagde chase, die mij nog lang zal heugen. Perfecte timing op de juist locatie, helaas iets minder fotogeniek door de vele regen.
Bovenstaande foto's horen bij het eerste radarbeeld.
Onderstaande foto's horen bij het volgende radarbeeld, de staart van de bui waar enorm veel rotatie in ontstond.
twitter.com/PaulBegijn - Natuurmonumenten - Zuidwestelijke Delta