Bericht van: Hendrik (Londerzeel-B)
, 10-06-2012 18:25
Flashback: 10 juni 2005-2011
10 juni 2005
Opnieuw werd het een erg mooie lentedag te Malderen, waarbij de zon voor de hoofdrol ging en zo de temperaturen kon omhoog zwiepen van 7,8 graden in de ochtend naar een aangename 23,1 in de namiddag. De wind is hierbij naar het westen gekrompen en aangewakkerd tot 26 km/h. Tijdens de ochtend waren er wel tijdelijk uitgestrekte Stratocumulusvelden, maar deze waren geen lang leven beschoren zodat er tegen de middag slechts een paar kleine mooiweerswolkjes overbleven. Doch tegen de avond was het uiteindelijk tijd voor het zwaardere werk, want een erg hardnekkig Stratuswolkendek dat vanuit het noorden is binnengevallen, heeft het mooie zomerse weer in een mum van tijd doen omslaan waardoor het momenteel maar een sombere boel geworden is. Het gisteren besproken koufront is dus duidelijk op schema en daarmee is de stap naar een eerder somber en kil weekend gezet. Zaterdag zal de nadruk vooral op wolken en een paar lichte buitjes gelegd worden, terwijl zondag letterlijk en figuurlijk in het water zal vallen bij temperaturen die zelfs overdag met moeite de tiengradengrens zullen overschrijden. Een tijdelijk sneeuwdekje van enkele centimeters zit er echter nog niet in, ook niet wat de Ardense toppen betreft. Na het weekend is het weer dan aan verbetering toe, en zullen zowel de temperaturen als de zonne-uren terug in de goede richting evolueren.
10 juni 2006
Opnieuw konden we vandaag van een stralende, zomerse dag genieten. De zon had geen enkele concurrentie te vrezen waardoor ze alles in het werk kon stellen om het kwik zo hoog mogelijk op te drijven. Dit resulteerde uiteindelijk in temperaturen tussen 12,6 en 29,4 graden. De zinderende hitte bracht de atmosfeer echter in beweging. Niet doordat hij onstabiel werd, daar was de lucht immers veel te droog voor, maar wel door het opsteken van een vrij krachtige bries tijdens de namiddag, die enerzijds meer dan welkom was maar anderzijds voor enige hinder zorgde doordat kranten, tijdschriften, doeken en zonneschermen een eigen leven gingen leiden en het vrije luchtruim kozen. Gelukkig ging de bries tegen de avond weer liggen. De krachtigste windstoot kwam uit het oost- zuidoosten en haalde 27,4 km/h.
10 juni 2007
Net als gisteren begonnen we de dag weer onder een vormeloze, grijze hemel. Het enige (en minst gewenste) verschilpunt was echter dat er deze keer geen onweer bijzat, maar miezerige motregen die een groot deel van de voormiddag voor haar rekening nam. De motregen is in feite een restant van actieve onweerscomplexen ten oosten van ons, maar dat zal de Malderse onweersfreak een worst wezen. Tegen de middag werd het weer wat droger en begon de bewolking wat transparanter te worden, maar op een zonovergoten namiddag hoefden we zeker niet te rekenen. Tijdens de vroege avond begon het dan alsnog met mondjesmaat op te klaren terwijl de eerste zonnestralen het meteen erg zwoel en plakkerig deden aanvoelenDit bracht echter nog steeds geen verdere gevolgen met zich mee zodat we de dag weer in alle rust konden
afsluiten onder een half bewolkte hemel. De temperaturen zaten door het binnenstromen van warme lucht uit het oosten weer wat hoger met waarden tussen 15,4 en 22,7 graden, terwijl de wind zich bescheiden op de achtergrond hield met maximumsnelheden tot 11,3 km/h uit het noorden. De motregen was op haar beurt dan weer goed voor een onmeetbaar dagtotaal van 0,0 mm.
10 juni 2008
Tijdens de ochtend zijn er veel Stratocumulus en Stratus fractus wolken komen opzetten waardoor het zomerweer niet meer zo stevig in het zadel leek te zitten. Het was ook iets koeler met 10,4 graden. Wel bleef het droog en bleven er nog een paar kleine opklaringen over. Overdag ging de Stratus fractus over in Cumulus terwijl de Stratocumulusbewolking geleidelijk schaarser werd, en dit resulteerde uiteindelijk in een erg mooie en zomerse namiddag waarin de maxima opliepen tot 27,2 graden. De wind draaide naar het noorden en bereikte snelheden tot 25,7 km/h om later in de avond weer wat af te zwakken. 's Avonds nam de bewolking weer wat toe met Stratocumulus, maar het bleef droog.
10 juni 2009 (Stormchase VS)
In tegenstelling tot de voorbije dagen was het vanochtend (nog steeds in Kansas) erg warm en zo goed als helder. Vanuit het westen kwam echter Cirrostratus en Cumulus humilis opzetten die alsnog regen en kilte brachten. De bewolking ging immers over in Altostratus en vervolgens Nimbostratus. De regen was meestal licht of matig, maar bij het bezoeken van het dorpje Greensburg kort na de middag kwamen er weer opklaringen binnengedreven. Ze brachten een diepblauwe lucht aan het licht die netjes werd opgefleurd met Altocumulus floccus in het oosten en Cumulus fractus die vanuit het westen kwam opzetten. Helemaal aan de westelijke horizon rezen er aambeeldvormige toppen van buienwolken op die deze rustige en saaie dag uiteindelijk een verrassende wending zouden geven. De achtervolging werd meteen ingezet en vlak voor we de buien hadden ingehaald werden we reeds getrakteerd op een prachtige horseshoe vortex die in het zuiden zichtbaar werd. De buien waren aanvankelijk eenvoudige multicelletjes die amper iets voorstelden, maar plots slaagden ze erin om zich verder te ontwikkelen tot imposante classic supercells. Bij het chasen werden we in een dorpje in de buurt van Dodge City gedwongen om terug te keren waardoor de supercel ons kon insluiten en we in de kern ervan terecht kwamen. Dit resulteerde in felle regen die het zicht tot 30 centimeter beperkte en hevige rukwinden van een in regengordijnen verscholen tornado die ons op een haartje miste. Na deze intense zondvloed kreeg de regen opeens een okerkleur, om vervolgens plaats te maken voor een erg indrukwekkende zonsondergang. De felgekleurde wolken weerkaatsten prachtig op de ondergelopen wegen en later zorgde een vurige bliksemshow voor veel animatie tijdens de lange tocht naar Colby. De bliksemactiviteit ging er na een uurtje uit en we doken vervolgens een rustige en vredevolle nacht in.
10 juni 2010
De warme luchtmassa's uit Duitsland deden opnieuw pogingen om naar het westen op te rukken, waardoor het een ondanks de bewolking erg tropisch aandoend weertype werd. Kouder dan 15,2 graden werd het niet, de lucht was zeer vochtig waardoor er nauwelijks verdamping was en er stond bijna geen wind terwijl er in Malderen een vrij dichte mist hing. Deze trok vrij snel op en verschafte ons uitzicht op een onstabiel ogende atmosfeer waarin Stratocumulus castellanus, Altocumulus en wat Cirrus te zien was. Door het vocht werd de zonsopgang in opvallende rode en oranje tinten gehuld, maar de bewolking nam snel weer toe zodat we uiteindelijk weer tegen een grijze Stratuslucht aankeken. Er werden wat lichte buitjes gevormd terwijl de atmosfeer nog steeds uitermate onstabiel oogde telkens de Stratusbewolking openbrak. Na de middag werd de bewolking wat dunner en werd er meer nadruk gelegd op middelhoge bewolking (Altostratus en Altocumulus) terwijl er (volgens de satellietbeelden) ten zuiden van ons opklaringen waren die langzaam onze richting uitkwamen. Maar ook dan bleef de lichte buienactiviteit aanhouden, terwijl de bewolking ervoor zorgde dat het kwik niet hoger dan 21,4 graden kon uitklimmen. Door de hoge luchtvochtigheid voelde het echter zeker tien graden warmer aan, en was dat ene zuchtje wind van 16,1 km/h uit het oosten een welkome verkoeling. Op het einde van de namiddag bereikten de opklaringen ons, en kregen we uitzicht op Cirrus densus, Stratocumulus castellanus en een weinig Altocumulus. Onmiskenbare onweersbewolking dus, maar wie zich aan vuurwerk verwachtte kwam bedrogen uit want de onweershaarden die al een hele dag op ramkoers lagen, verdwenen als sneeuw voor de zon. De avond verliep dan ook rustig en droog, al moeten we dat laatste met een korreltje zout nemen door de extreem hoge luchtvochtigheid. Deze zorgde ervoor dat het buiten een stuk warmer aanvoelde als binnenshuis, ook al was het daar net enkele graden warmer. Afkoelen deed het maar nauwelijks en om middernacht was het nog steeds aangenaam toeven in de buitenlucht bij een 18- tal graden. Het neerslagtotaal bleef eerder bescheiden met 1,2 mm.
10 juni 2011
Zowel gisterenavond als vanochtend was het uitspansel bedekt met uigestrekte Altocumulus floccus velden terwijl het door de bewolking niet kouder werd dan een dertiental graden. Het waren duidelijke tekenen aan de wand dat de atmosfeer alles behalve stabiel was en dat we ons aan een buiig weertype konden verwachten. Het zag er nochtans niet zo uit tijdens de eerste uren van de dag want de bewolking ging over in een gesloten Stratusdek. Het werd somber en kil terwijl er op de satellietbeelden al evenmin enig spoor van buien of onstabiliteit te bekennen viel. De weergoden hielden echter wel degelijk hun belofte want tijdens het tweede deel van de voormiddag begon het taaie wolkendek plots op te lossen en er werden prompt stapelwolken onder gevormd. Deze gingen zich in een mum van tijd ontwikkelen en nog voor de middag zagen we op de satellietbeelden de eerste Cumulonimbi pronken boven het oosten van het land. Voordat we het wisten was het grootste deel van de Benelux volgezaaid met dergelijke buienwolken en de neerslag kwam op sommige momenten reeds met bakken naar beneden. Door al die bewolking hoefden we echter geen aangename zomerwarmte te verwachten, en de maxima bleven dan ook steken op een magere 20,9 graden. Valwinden uit de buienwolken deden de wind tijdelijk aanspannen tot 43,5 km/h uit het west- zuidwesten terwijl opklaringen voor het grootste deel van de namiddag een schaars gegeven waren. Tijdens het tweede deel van de namiddag bereikten de buien hun hoogtepunt en werden ook Brussel en Malderen (goed) meegenomen. Of het in Malderen tot onweer kwam is niet duidelijk, maar het neerslagtotaal mocht er zeker wezen met 5,8 mm. In Brussel leverde het onweer een fraai vertakte ontlading op, maar daar bleef het bij terwijl de neerslag niet overdreven zwaar was. Tijdens de avond ging de buienactiviteit er weer uit en kregen we fraaie restbewolking te zien (Cirrus densus en Stratocumulus, later Cumulus fractus vanuit het westen). De warme kleuren waarin alles oplichtte waren echter bedrieglijk want het koelde razendsnel af en op het einde van de avond was het nog maar 7,6 graden wat ook de minima werden.
10 juni 2012
De dagelijkse weersverslagen worden gewoonlijk met een vertraging van 2 tot 5 dagen online gezet. Neem een kijkje op de weerpagina's van mijn website om het recentste verslag te lezen.