Bericht van: Hendrik (Londerzeel-B)
, 13-06-2012 19:45
13 juni 2005
Hoewel een aantal dreigende stapelwolken in de ochtend de indruk wekten dat er een en ander aan hemelprodukten boven het Malderse zou gaan geloosd worden, stabiliseerde het weer zich snel waardoor de wolken letterlijk platgewalst tot dunne mooiweerswolkjes die een aangename en zonnige zomerdag toelieten. Echt volmaakt was het echter niet, want de wind werd door velen als onaangenaam ervaren. Dit was niet zo verwonderlijk bij snelheden tot 29 km/h uit het noordwesten, en de erg lage RV (amper 34%) die samen voor een lage gevoelstemperatuur zorgden ondanks de 20,3 graden die op het display van de Vantage werden afgelezen als maximumtemperatuur. Wat velen misschien niet zouden verwachten bij dit weer is dat de luchtdruk nogal aan de lage kant bleef, hooguit 1007,3 hPa. Maar daar wordt aan gewerkt want de komende dagen schakelen we, onder dekking van een hogedrukzone boven centraal Europa, langzaam over op het echte zomerweer waarbij de temperaturen dagelijks een paar graden zullen winnen en de zon flink wat 'boni' zal kunnen maken. Tegen het weekend komen de dertigers binnen handbereik, maar ook de onweerskansen lijken door diverse modellen steeds hoger te worden ingeschat waardoor enige alertheid geen overbodige luxe is. Vooral op zondagavond zouden de weerkundige poppen wel eens aan het dansen kunnen gaan...
13 juni 2006
Een dagje dat op de traditionele wijze begon: met heldere diepblauwe luchten en een felle zomerzon. Het vervolg pakte echter heel anders uit want kort na de middag ontpopten zich diverse stapelwolkjes waarvan sommigen uitgroeiden tot volwassen buienwolken met hun typische aambeeldvormige toppen. Natuurlijk waren ze ook voorzien van de nodige elektriciteit, maar eens ze zich gegroepeerd hadden tot een imposante muur van onweersbuien, ging het maar nauwelijks vooruit en moest de Malderse bevolking het stellen met wat gerommel in de verte. Dit bleef zo de hele avond terwijl prachtige wolkenluchten ons bleven entertainen. Kort na middernacht kwam er eindelijk schot in de zaak: de onweders groepeerden zich tot een omvangrijke MCS (Mesoscaled Convective System), en het zootje trok vervolgens pal over Malderen. De meeste ontladingen zaten echter in de wolken verscholen en doordat het zowat overal bliksemde was het schieten van foto's bijna onmogelijk. De rust keerde weer in Malderen tot omstreeks 3h 's nachts een uitloper van het MCS nieuw onweer voortbracht. Het zelfde liedje helaas waardoor de paar dozijn zwarte foto's die ondertussen gemaakt werden slechts goed zijn voor de digitale prullenbak. Tijd om het interessanter te maken, en daarvoor hoeven we slechts naar de data te kijken die vandaag uit het weerstation rolden: met temperaturen tussen 15,1 en 34,2 graden was dit de warmste dag van het jaar en heeft ook Malderen haar eerste hittegolf te pakken. Invallende koude lucht zorgde voor een tijdelijk aanwakkeren van de wind tot 33,8 km/h uit het zuidwesten. Het neerslagtotaal bedroeg om middernacht 0,4 mm, maar het gros van de neerslag viel later en telt dus voor morgen.
13 juni 2007
Voor de verandering zagen we eens geen sombere Stratusbewolking bij aanvang van de daglichtperiode, maar een erg vrolijk ingekleurde laag Stratocumulus translucidusbewolking die samen met opklaringen en de overige bewolking (Cirrus en Stratus) voor een schitterende compositie zorgden tijdens de ochtend. Het genot hiervan werd nog wat versterkt door de relatief zachte minima van 12,6 graden. De bewolking bleef tijdens de voormiddag min of meer constant qua samenstelling en bedekkingsgraad, maar tegen de middag zijn de lage wolken geleidelijk gaan oplossen waarna ze plaats maakten voor mooiweerswolkjes die mooi wit afstaken tegen de opvallend diepblauwe hemel. De plukjes Cirrusbewolking bleven daarentegen intact en gingen vooral na de middag langzaam uitbreiden over het luchtruim, waardoor de krachtige zon wat van haar pluimen verloor. Niettemin leverde dit weertype aangename temperaturen op die opliepen naar 25,1 graden in de late namiddag. We moesten hierbij rekening houden met een west- zuidwestelijke wind met snelheden tot 19,3 km/h. Tijdens de avond werd het weerbeeld vooral bepaald door Cirrus en Altocumulusplukjes die voor een fraai uitzicht zorgden, zeker naar zonsondergang toe. Het koelde tijdens de avond nog aardig af, maar het bleef verder rustig en droog bij wisselende bewolking.
13 juni 2008
Tijdens de morgen was de hemel volgezaaid met Cumulus en Stratocumulus, waarbij al snel duidelijk werd dat de Cumuluswolken tegen een inversie aanliepen en zo voor de uitspreidende wolkenvelden gingen zorgen. De inversie bleek echter niet in staat om de krachtigste thermiek te onderdrukken zodat er toch nog een paar buitjes hun kans schoon zagen om zich te ontwikkelen en Malderen aan te doen. De eerste kwam reeds voor de middag binnengedenderd met enkele (dikke) regendruppels. Ze werd gevolgd. door een afwisseling van opklaringen en dreigende wolken om dan in de late namiddag gevolg te krijgen van een nieuw buitje. Deze kwam een stuk pittiger uit de hoek, maar was nog steeds niet meetbaar voor de pluvio. Het neerslagtotaal bleef uiteindelijk op een schamele 0,0 mm steken. De temperaturen waren overigens ook niet echt fameus te noemen met waarden tussen 7,8 en 18,7 graden, met daarbovenop windsnelheden tot 25,7 km/h uit het west- noordwesten. Haast ongemerkt kwam er boven de buienwolken ook wat sluierbewolking binnengedreven die vooral ’s avonds, wanneer de buien weer inzakten, goed zichtbaar werd. Dit leverde echter geen nieuwe neerslag meer op zodat het ook na zonsondergang droog en rustig bleef.
13 juni 2009 (Stormchase VS)
Er hing vanmorgen erg veel bewolking die uit Stratus en Stratus fractus bestond. Maar deze loste al snel op en maakte plaats voor Altocumulus castellanus en Altocumulus floccus. De zon kreeg hierdoor alle kansen waardoor het meteen drukkend warm werd, maar de eerder genoemde wolkjes gaven aan dat de atmosfeer behoorlijk onstabiel was. Niet toevallig is er dan ook een moderate risk uitgegeven voor onderandere een groot deel van Texas. De Altocumulusveldjes werden talrijker en kregen gezelschap van Altostratus en Cirrostratusbewolking terwijl er op grote schaal kleine stapelwolkjes werden gevormd. In de verte rezen na de middag flinke stapelwolken op en deze werden het doelwit van onze laatste chase. Ze groeiden uit tot onweersbuien die erg talrijk waren en enige bezorgdheid deden rijzen over de beschikbaarheid van thermische energie om zoveel buien tegelijk te voeden. Maar met een CAPE die tot boven de 6000 j/kg steeg was dat duidelijk geen probleem en één van de buien groeide uit tot een flinke kanjer die tot 21 kilometer hoogte reikte. Het chasen was erg lastig omdat de radar de indruk wekte dat een andere bui betere organisatie vertoonde terwijl het uiteindelijk toch de eerste bui werd die het beste geschikt was. We probeerden deze vanuit het oosten weer te onderscheppen. De andere chasers die hun geluk nog een dag in Colorado hebben beproefd zijn ondertussen snel afgezakt naar Texas om de bui vanuit het noorden in te halen waardoor het onweer een soort van ontmoetingscentrum werd. De ruim 10 cm grote hagelstenen bezorgde hun echter een onaangename verrassing terwijl onze groep vrede moest nemen met een korte tornado in de verte. Ze werd geflankeerd door stofwolken aan de grond en een wallcloud erboven, maar de gevaarlijke bliksemontladingen dwongen ons om op afstand te blijven. Wat we wel van dichtbij te zien kregen was een bolbliksem die tegelijkertijd met een blikseminslag vlakbij een telefoonkabel gevormd werd. Deze was enkele seconden zichtbaar als een kleine gele bol die door de wind werd meegevoerd in de richting van de bui terwijl de lucht een opvallende ozongeur kreeg. Na deze waarneming werd er nog een tweede kortdurende tornado gevormd, maar deze werd net als de eerste niet door iedereen opgemerkt en was weinig opvallend te noemen. Het onweer verzwakte vervolgens plotseling en er bleef slechts een lichte regenbui over waaruit het af en toe nog wat nabliksemde. Na zonsondergang was de bliksemactiviteit terug groter en kregen we prachtige anvil crawlers te zien die soms wel zeven seconden lang zichtbaar waren over het ganse luchtruim. Op het einde van het etmaal was de activiteit er weer uit en kregen we nog wat lichte regen te verwerken op de terugtocht naar Norman (Oklahoma).
13 juni 2010
Een sterk verzwakte storing zorgde vandaag voor een grijze en herfstachtige start waarbij het echter droog bleef. De bewolking kon niet verhinderen dat het afgelopen nacht flink is afgekoeld en we met minima van 7,1 graden te maken kregen. De bewolking hield ons het grootste deel van de dag gezelschap en bestond uit Altostratus, Cirrostratus, Altocumulus en Cumulus. Deze consentreerde zich vooral in het zuidwesten maar in de verte waren ook stukken azuurblauwe lucht te zien (zuidoosten, oosten). Het gene dat de storing zo verzwakte was natuurlijk een hogedrukgebied, en deze bevond zich naar maandenoude gewoonte boven de oceaan zodat we nog maar eens met noordelijke stromingen af te rekenen kregen. Hogere temperaturen dan 19,0 graden zaten er dus niet in, en het noord- noordoostelijk briesje tot 12,9 km/h kon enkel bij bezwete sporters en werkers op waardering rekenen. Op het einde van de namiddag zag het luchtruim er net als gisteren plots anders uit: we kregen terug een diepblauwe hemel te zien maar nu met Stratocumulus en Altocumulus castellanus of floccus eronder. Het zag er uitermate onstabiel uit en op de radar zijn inderdaad buien verschenen die vandaag echter nog op veilige afstand zullen blijven. De wolken hadden af en toe golvende bewegingen (undulatus en lenticularis) en bij zonsondergang kon menig fotograaf het zich niet beter wensen. Wat we dan weer niet van de land- en tuinbouwers kunnen zeggen want we eindigden alweer met 0,0 mm en daar de radar enkel buien toont, zal daar morgen op veel plaatsen geen verandering in komen...
13 juni 2011
De zomersfeer was vanochtend weer vervlogen door toedoen van laaghangende Stratus en Stratus fractus bewolking waaruit af en toe een spatje motregen viel. Toch is er nog een beetje van blijven hangen, want het was opvallend zacht met minima van 14,4 graden terwijl de zon los door de wolken voelbaar was. Dit kwam natuurlijk doordat ze dunner werden en voor de middag waren reeds de eerste opklaringen zichtbaar. We kregen nu een mengeling van Stratus fractus en gebroken Stratocumulus te zien die opvallend laag hing terwijl de Stratus fractus geleidelijk overging in Cumulus. Daarna werd het terug donker en dreigend vanuit het westen op nadering van een buienlijn. Er hingen volgens de radar een drietal van deze lijntjes boven de Benelux waarbij echter nergens onweer voorkwam. De buien waren het gevolg van een naderend koufront, maar aan de voorzijde ervan kon het nog vlot opwarmen tot een zomerse 22,4 graden. Na de buien klaarde het tijdens de avond weer op en kregen we uitzicht op fraaie wolkenlandschappen en diepblauwe luchten waarna de zon alles in een oranje gloed liet oplichten bij het invallen van de schemering. De overdag nog tot 30,6 km/h uit het zuidwesten uithalende wind ging liggen en het bleef voor de rest van de avond droog. De buien bleken goed te zijn voor een neerslagtotaal van 1,1 mm.
13 juni 2012
De dagelijkse weersverslagen worden gewoonlijk met een vertraging van 2 tot 5 dagen online gezet. Neem een kijkje op de weerpagina's van mijn website om het recentste verslag te lezen.