Gisteren kon in potentie wel eens een leuke dag worden. De timing was perfect, en na mijn stage kon ik zo richting de Maas. Vooraf was veel gediscussieerd of alle ingrediënten voor een goed noodweer dit keer wel aanwezig waren. Ik heb deze discussies met veel belangstelling gevolgd.
Een eerste onweer ontstond gistermiddag al in de buurt van Le Havre. En dat was meteen een chique bui ook met flink veel ontladingen op. Maar de kans dat zo’n bui het volhoudt is vaak klein, zo bleek ook gisteren weer. Sterker nog, het kan een hoop energie wegnemen, energie die wij juist zo hard nodig hadden voor buien. Aan de andere kant werd gisteren ook verteld dat het juist de trigger kan zijn voor buien bij ons.
Terwijl de teleurstelling langzaam begon te overheersen op het forum hield ik nog hoop, anders had ik ook nooit een locatie gezocht aan de Maas. De restanten van buitjes boven Zeeland waren om in de gaten houden, op de radar zag je af en toe plotselinge toenemende activiteit, waarna het weer instortte. Maar wie weet als ze wat verder landinwaarts kwamen?
Inmiddels had ik een locatie ingenomen op een heuvel bij Maren-Kessel, waar ik vrij zich had richting het westen. De lucht gedroeg zich merkwaardig en was bovendien volop aan het werken. In een wat donkere lucht begonnen torens ineens omhoog te schieten. Het vertrouwen nam toe, en niet voor niets, want een paar minuten later dacht ik de eerste donder te horen. Even het forum checken: nergens een melding. Ik zal het wel verkeerd gehoord hebben dan. Niet veel later weer gerommel, dit keer veel duidelijker. Ja, onweer, dat was duidelijk. Blij als een kind dat er toch nog plotseling onweer ontstond op een bui die volop in ontwikkeling was.
Richting het westen werden de contouren van de bui steeds duidelijker en met een laagstaande zon was het mooi om de bui in ontwikkeling te volgen. Opvallend waren de wolkenstructuren die voor de bui uit werden gestuurd.
Aan de achterkant werd een deel van de cb beschenen door de laagstaande zon.
Toen de bui eenmaal overtrok begon het kort flink te gieten. Het onweer ging er toen echter uit. Toch bleef ik nog tot donker aan de Maas, want er hing nog steeds onweer in de lucht, zo hield ik me voor. Richting het noordwesten schoten immers nog steeds torentjes de lucht in. Ze wilden zo graag, er was enorm veel potentie, maar alles liep stuk tegen de inversie.
Al met al niet de meest spectaculaire chace, maar als weerfanaat wel een interessante situatie om te volgen, zeker als je het live meemaakt in de natuur. Een dag die de geschiedenis in zal gaan als ‘net niet’.
Een eerste onweer ontstond gistermiddag al in de buurt van Le Havre. En dat was meteen een chique bui ook met flink veel ontladingen op. Maar de kans dat zo’n bui het volhoudt is vaak klein, zo bleek ook gisteren weer. Sterker nog, het kan een hoop energie wegnemen, energie die wij juist zo hard nodig hadden voor buien. Aan de andere kant werd gisteren ook verteld dat het juist de trigger kan zijn voor buien bij ons.
Terwijl de teleurstelling langzaam begon te overheersen op het forum hield ik nog hoop, anders had ik ook nooit een locatie gezocht aan de Maas. De restanten van buitjes boven Zeeland waren om in de gaten houden, op de radar zag je af en toe plotselinge toenemende activiteit, waarna het weer instortte. Maar wie weet als ze wat verder landinwaarts kwamen?
Inmiddels had ik een locatie ingenomen op een heuvel bij Maren-Kessel, waar ik vrij zich had richting het westen. De lucht gedroeg zich merkwaardig en was bovendien volop aan het werken. In een wat donkere lucht begonnen torens ineens omhoog te schieten. Het vertrouwen nam toe, en niet voor niets, want een paar minuten later dacht ik de eerste donder te horen. Even het forum checken: nergens een melding. Ik zal het wel verkeerd gehoord hebben dan. Niet veel later weer gerommel, dit keer veel duidelijker. Ja, onweer, dat was duidelijk. Blij als een kind dat er toch nog plotseling onweer ontstond op een bui die volop in ontwikkeling was.
Richting het westen werden de contouren van de bui steeds duidelijker en met een laagstaande zon was het mooi om de bui in ontwikkeling te volgen. Opvallend waren de wolkenstructuren die voor de bui uit werden gestuurd.
Aan de achterkant werd een deel van de cb beschenen door de laagstaande zon.
Toen de bui eenmaal overtrok begon het kort flink te gieten. Het onweer ging er toen echter uit. Toch bleef ik nog tot donker aan de Maas, want er hing nog steeds onweer in de lucht, zo hield ik me voor. Richting het noordwesten schoten immers nog steeds torentjes de lucht in. Ze wilden zo graag, er was enorm veel potentie, maar alles liep stuk tegen de inversie.
Al met al niet de meest spectaculaire chace, maar als weerfanaat wel een interessante situatie om te volgen, zeker als je het live meemaakt in de natuur. Een dag die de geschiedenis in zal gaan als ‘net niet’.
Bericht laatst bijgewerkt: 29-06-2012 18:58
twitter.com/PaulBegijn - Natuurmonumenten - Zuidwestelijke Delta
