Bericht van: Hendrik (Londerzeel-B)
, 04-07-2012 20:12
4 juli 2005
Tijdens de vroege ochtenduurtjes werd de Malderse bevolking zachtjes gewekt door het zwoele gerommel van enkele donderslagen. De ijle vederwolkjes van gisterenavond bleken plaats gemaakt te hebben voor een zware en dreigende onweerslucht die geleidelijk onze richting uitkwam. Volgens radio en televisie heeft het ding reeds de hele nacht lelijk huisgehouden in het westen van het land met neerslaghoeveelheden tot 130 mm, terwijl we het hier nog droog hielden. Lang duurde het echter niet of de eerste regendruppels raakten de bodem, en in een minimum van tijd bevonden we ons middenin een kleine zondvloed. De neerslagintensiteit liep op tot 96,0 mm/h en na een hele reeks buien die het Malderse weerstation geselden, bleek het dagtotaal te zijn opgelopen tot 26,0 mm. Nadien koelde het onder sombere laaghangende bewolking af tot 15,1 graden, terwijl het vanochtend niet kouder werd dan een krappe 18 graden. De maxima bleven beperkt tot 19,0 graden, maar uiteindelijk hebben brede opklaringen 's avonds het kwik weer naar een ruime 17 graden gestuwd. Op dit moment is het zelfs bijna helder. Het koufront blijft morgen nog een poos net ten oosten van ons zwabberen, waardoor we een eerder wisselvallig weerstype zullen kennen. Op woensdag zou de bijhorende depressie zich in een wurgende greep rond België kronkelen waarbij in de buik van de depressie vrij zachte maar onstabiele lucht wordt aangezogen, resulterend in een erg buiig weertype. Er wordt oa door het GFS onweer berekend boven onze streken, maar doordat de lifting en CAPE - waarden erg ongunstig blijven zal dit onweer vooral van dynamische factoren afhangen en dus weinig actief zijn. Wellicht blijft het bij gewone regenbuien met een losse donderslag ertussen.
4 juli 2006
Enkele veldjes met Altocumulus castellanus en Altocumulus floccus die goudgeel kleurden in het zachte licht van de eerste zonnestralen, lieten al meteen doorschemeren dat ons zomerweer bedreigd wordt. Een blik op de satellietbeelden bevestigt dit: vanuit het zuiden rukt een thermische depressie op in de richting van Malderen, terwijl ten westen van ons regenzones actief zijn die zich een weg doorheen de hogedrukbarricade trachten te forceren. Het betrof slechts een waarschuwing, want de wolkenvelden verdwenen al snel en wat volgde was opnieuw een zonovergoten, tropische dag waarbij de temperaturen nog een stapje hoger zetten. We haalden na een zwoele ochtend van 16,6 graden nu een zinderende 34,1 graden, terwijl geregeld wat ijle Cirrusbewolking voorbijdreef. Na de middag vormde zich wat Cumulusbewolking, maar deze vormde (nog) geen bedreiging, wat we dan weer niet kunnen zeggen van een MCS dat zich boven Frankrijk vormde en reeds haar dichte aambeeldbewolking tot over Malderen gestuwd heeft. De onweersactiviteit is er ondertussen weer uit, en op het moment dat dit verslag aan haar race over de elektronische snelweg begint, kijkt de Malderse bevolking toe hoe steeds dikker worden Altostratus vanuit het zuidwesten het luchtruim inpalmt, en de radarbeelden blauw oplichten door de lichte tot matige neerslag die zich enkele kilometers van dit weerstation bevindt. Voorts werd deze dag gekenmerkt door een oostelijk windje tot 16,1 km/h en het neerslagtotaal van 0,0 mm, waar in extremis nog flink wat verandering in kan komen.
4 juli 2007 (St. Moritz, Zwitserland)
De dag begint opnieuw veelbelovend met brede opklaringen en met dotjes Cumulus fractus omgeven bergtoppen. Doorde regen van gisteren zijn deze tevens voorzien van een extra poederlaagje van verse sneeuw. Naarmate de zon begint te klimmen, vertoont de bewolking steeds onstabielere trekjes doordat deze weer volumineuzer wordt en er na een tijdje aambeeldvormige toppen verschijnen van volwassen buien. De eerste exemplaren bereiken al snel de glooiende omgeving van St. Moritz en ze bestaan uit regen die naarmate de buien de revue passeren geleidelijk overgaat in korrelhagel, gemengd met smeltende sneeuw. De heldere poollucht zorgt tussendoor voor bijzonder aantrekkelijke, diepblauwe opklaringen. Naar de avond te begint de buienmolen weer te sputteren en wordt het terug droger terwijl de opklaringen breder worden. Resterende buiencomplexen in de verte weten er in combinatie met de overige wolken, bergtoppen en ondergaande zon opnieuw de juiste sfeer in te brengen tijdens de avond. Ondanks het turbulente vertoon van de wolken was dit terug een onweersvrije dag.
4 juli 2008
Tijdens de nacht is de vochtige atmosfeer een ideale voedingsbodem gebleken voor Stratusbewolking, die vanochtend over grote delen van het Vlaamse binnenland uitgespreid lag. Aanvankelijk was dit een zeer laaghangende, flinterdunne wolkenlaag die het midden hield tussen Stratus undulatus en Stratocumulus, terwijl daarboven wat Stratocumulus floccus hing, maar de bewolking werd dikker en leverde ons ruim een uur kil en herfstachtig weer op. Gelukkig ging de bewolking daarna over in Stratus fractus, die zich op haar beurt tot Cumulus mediocris transformeerde (mooiweerswolkjes dus) en ruimte liet voor mooie, brede opklaringen en aardig wat zon. De Stratocumulus floccus was echter nog steeds zichtbaar en gaf aan dat de atmosfeer wat onstabiel was. Dit werd even later bevestigd door de radarbeelden die een kluwen van regen- en onweersbuien toonden boven Nederland. Tezelfdertijd kwam een depressie vanuit het zuidwesten onze kant op, en deze zorgde ervoor dat de atmosfeer stabieler werd door warmteadvectie in de hoogte. De buien boven Nederland konden zich hierdoor niet meer uitbreiden naar België en te Malderen bleef het dan ook rustig en droog terwijl de temperatuur zonder al teveel weerstand te ondervinden, kon oplopen van 12,1 naar 25,1 graden. Doordat de zuidwestenwind nu beperkt bleef tot 19,3 km/h, was dit best wel een zomers ogend weersbeeld. Later op de avond verdwenen de stapelwolken geleidelijk, en kwam er sluierbewolking opzetten die in het zuidwesten overging in dikkere Altostratus en Altocumulusvelden. Daarachter kleurde de lucht echter weer blauw, waardoor duidelijk werd dat het slechts bij 'gedreig' zou blijven. Het neerslagtotaal blijft dan ook beperkt tot 0,0 mm.
4 juli 2009
De grootste hitte mag dan wel zijn verdreven, aan warmte en zonneschijn ontbrak het ons ook vandaag zeker niet. Vanochtend was er nauwelijks bewolking te zien, en konden we minima van 13,8 graden optekenen. Het warmde vervolgens al snel op terwijl er wat stapelwolkjes werden gevormd die echter bescheiden bleven qua volume en aantal. Na de middag bracht dit alles ons op hoogzomerse maxima van 29,1 graden terwijl de zuidwestenwind ons weinig verkoeling bracht met haar snelheden tot 12,9 km/h. Naar de avond toe werden de bovenluchten een beetje melkachtig en verscheen er fijne Altocumulusbewolking. Deze zorgde later voor bijzonder fraaie kleureneffecten in het warme avondlicht terwijl de fijne ribbelstructuur van de bewolking ook meer dan de moeite waard was. Het warmte werd goed vastgehouden waardoor we dit alles bij aangenaam zachte avondtemperaturen konden aanschouwen. Hoe mooi dit er ook mag uitzien, de bewolking gaf duidelijk aan dat we geleidelijk in onstabielere luchtmassa's terechtkomen. Het zou dus best wel eens kunnen dat het neerslagtotaal morgen een stuk meer dan die 0,0 mm van vandaag zal bedragen.
4 juli 2010
Het was vanochtend heerlijk koel bij minima van 15,3 graden terwijl het erg luchtig aandeed door een fraaie, blauwe zomerlucht met wat Cirruswolkjes erin. Dit bleef voor een groot deel van de voormiddag het geval waarna er wat stapelwolken gevormd werden. Deze hadden echter nauwelijks gevolgen en we hoefden dan ook niet op extra neerslag te rekenen. Tijdens de namiddag ging het opnieuw erg drukkend aanvoelen in de zon, bij temperaturen die opliepen tot 27,4 graden. De stapelwolkjes werden hierbij kleiner en we waren nu volledig afhankelijk van dat west- zuidwestelijke briesje tot 29,0 km/h wat de koeling betreft. Tijdens de avond was het eventjes volledig helder, maar vanuit het noordwesten trok een klein wolkenbandje over dat uit Altocumulus undulatus bestond. Veel last kregen we hier niet mee, integendeel, het zorgde net voor een subliem kleurenspel bij zonsondergang toen deze wolkjes oranje oplichtten. De wolken trokken weg naar het oosten en het werd opnieuw helder waardoor het redelijk afkoelde en we het neerslagtotaal van 0,0 mm in erg kille omstandigheden opmaten.
4 juli 2011
Zoals verwacht kregen we vanochtend opnieuw met erg lage minima van 7,7 graden af te rekenen terwijl er in Nederland plaatselijk temperaturen rond het vriespunt werden gemeten op de grasmat. Er volgde een mooie zonnige episode, waarna plots Stratocumulusvelden binnendreven vanuit het noordwesten. De afzonderlijke wolkencompartimentjes waren erg groot en hadden veel weg van gewone stapelwolken, maar dan veel talrijker en zeer dicht op elkaar. Dat de zon het hierdoor moeilijk kreeg was natuurlijk te verwachten, maar gelukkig loste de bewolking nog voor de middag weer volledig op. Daarna werden er 'echte' stapelwolken gevormd die eveneens vrij snel oplosten door advectie uit een naderend warmtefront(je). De rest van de namiddag en avond verliep in heldere omstandigheden met uitzondering van een paar Cirrusvelden die voor de zon geen enkele betekenis hadden maar voor de rest een erg fraai uitzicht opleverden. Er stak een zacht noord- noordoostelijk briesje tot 19,3 km/h op terwijl de temperaturen opliepen tot 24,9 graden, een heel verschil met het noorden van Nederland waar men opnieuw niet voorbij 15 graden raakte met Stratusbewolking en motregen. Ook de avond verliep aangenaam zacht al koelde het na zonsondergang alsnog vrij snel af waardoor we nog lang niet van een zwoele zomeravond konden spreken. We sloten af met een neerslagtotaal van 0,0 mm onder een nog steeds heldere hemel.
4 juli 2012
De dagelijkse weersverslagen worden gewoonlijk met een vertraging van 2 tot 5 dagen online gezet. Neem een kijkje op de weerpagina's van mijn website om het recentste verslag te lezen.