10 juli 2005
Opnieuw hebben zich tijdens de afgelopen nacht laaghangende wolken gevormd, waardoor de eerste uren van de daglichtperiode in grijze omstandigheden verliepen. Maar gelukkig kwam de zon snel weer op krachten waardoor het grijze wolkendek halverwege de voormiddag werd opengereten en de resterende flarden overgingen in de typisch zomerse mooiweerswolken. De temperatuur, die was gezakt tot 13,6 graden, liep hierbij op tot een bijna tropische 29,7 graden. Tegen de avond ging de wind tijdelijk aanwakkeren tot 22,5 km/h, en vormde zich een lijn van fors ontwikkelde Cumuli die lange tijd ten zuidoosten van ons stond te paraderen. Vervolgens ontwikkelde zich in het noordwesten een uitgestrekt Altocumulusveld, waarvan de fraaie patronen voor een mooi schouwspel zorgden bij zonsondergang. We bleven vandaag van neerslag gespaard, al is het niet uitgesloten dat de lijn van stapelwolken in het zuidoosten iets zou gelost hebben.
10 juli 2006
Bij aanvang van de dag was het Malderse luchtruim gevuld met vormeloze flarden Stratus fractus. Deze lieten echter nog ruimte voor brede opklaringen over, en toen de zon korte tijd later op krachten kwam, verdween deze bewolking geleidelijk uit beeld. Een korte episode met helder weer werd dan uiteindelijk gevolgd door de ontwikkeling van afgeplatte stapelwolkjes (Cumulus humilis) die op hun beurt in de loop van de namiddag werden uitgedund tot er slechts een paar exemplaartjes overbleven. Vanuit het zuidwesten zijn inmiddels wat veldjes Altocumulus en Cirrus komen opzetten, maar ook deze zagen er op het eerste zicht nog onschuldig uit. Iets wat we trouwens ook van de wind kunnen zeggen, want in tegenstelling tot haar onstuimige optreden gisteren, heeft deze zich nu mooi koest gehouden vandaag, ze haalde hooguit 25,7 km/h uit westelijke tot zuidwestelijke richtingen. Omstandigheden die zich uitstekend leenden tot een nieuwe opmars van het kwik. Geen tropische toestanden weliswaar, maar wel aangenaam zomerse waarden tot 28,3 graden, terwijl het vanochtend niet te sterk afkoelde met 14,1 graden als minimumtemperatuur. De bewolking nam tegen de avond flink toe, maar neerslachtige toestanden zijn er tot dusver niet van gekomen. Er blijft zelfs nog ruimte over voor een streep zon tussendoor, terwijl de avondlijke afkoeling flink wordt afgeremd en we aldus een zachte tot zwoele nacht tegemoet gaan.
10 juli 2007
Deze voormiddag werden we opnieuw begroet door een onstabiel ogende atmosfeer, doch naast de stapelwolken was er nu ook veel sluierbewolking aanwezig waardoor de zon wat minder krachtig was. Niettemin kregen de stapelwolken voldoende voeding om zich te ontwikkelen tot nieuwe buien, en rond de middag weerklonk op Malders grondgebied alweer de donder. Het onweer leek net ten noorden van ons te passeren maar we kregen nog een deel van de regen op ons dak, waarbij de erg dikke druppels meteen opvielen. Het onweer had duidelijk problemen met haar stroomvoorziening vermits het aantal donders op één hand te tellen was en het even later overging in een gewoon buitje met regen. Er volgden weer opklaringen, en in tegenstelling tot gisteren bleef het nu een paar uur achter elkaar rustig en aangenaam zomerweer met brede opklaringen. De temperaturen zaten echter iets lager met waarden tussen 10,3 en 19,8 graden. Vervolgens kwam er dan een nieuwe buienlijn opzetten, maar de advectie van warmere lucht op grote hoogte zorgde ervoor dat deze buien zich moeilijker konden ontwikkelen. Bovendien trok het zwaartepunt van de buienlijn ten noorden van ons voorbij. Nieuwe opklaringen deden al spoedig hun intrede, en tijdens de rest van de avond bleef het rustig op nog enkele verdwaalde regendruppels na. De buien die vandaag Malderen aandeden waren uiteindelijk goed voor 0,4 mm, en de wind kwam nog steeds uit het zuidwesten met snelheden tot 21 km/h.
10 juli 2008
Het warmtefront en het koufront lagen erg dicht bij elkaar waardoor de regen waarmee we gisteren de dag eindigden, tijdens de nachtelijke uren overging in buien die op sommige momenten best wel pittig waren. De warmere luchtmassa's konden echter wel nog tot bij ons doordringen, en dat vertaalde zich in hogere minima die 13,8 graden bedroegen. De buien hoorden bij een vore aan de voorzijde van het eigenlijke koufront, en werden rond de middag gevolgd door een aantal opklaringen in een nog steeds zwaarbewolkte hemel met Stratus fractus. Hierbij stond relatief veel wind met snelheden tot 35,4 km/h uit het zuidwesten. De zon begon tijdens de schaarse opklaringen behoorlijk te 'steken' in de zwoele en vochtige lucht, en even later nam de bewolking weer toe toen we onder het eigenlijke koufront kwamen te liggen. Hieruit ging het na een tijdje weer lichtjes regenen, doch ondertussen zaten we reeds een eind in de namiddag en zorgde de opwarming ervoor dat het temperatuurscontrast aan beide zijden van het front groter werd. Een aantal flinke buien met onweer, ontwikkelden zich prompt op de frontale band en te Malderen was dit merkbaar in de vorm van perioden met stevige regenval waarbij vooral de erg dikke druppels opvielen. De buien zelf zaten verscholen tussen de laaghangende frontale bewolking (embedded storms) waardoor je ze enkel zag aankomen door het donkerder kleuren van de grijze wolkentroep. Tussendoor verscheen er ook Stratocumulus castellanus bewolking die het onstabieler worden van de luchtmassa's aangaf. In de verte was te Malderen één enkele donderslag te horen (waarvan het niet eens zeker is of het wel een donder was maar door SAFIR werd er in elk geval een ontlading weergegeven in de buurt) De radar gaf ten zuiden van de Franse grens ondertussen een flink onweerscomplex aan dat op ramkoers lag, maar de stroming ruimde naar het westen zodat het uiteindelijk toch nog in Limburg en hoog- België belandde. De windsprong zorgde voor een goed merkbare temperatuursdaling nadat het kwik nog even op 21,5 graden kon pieken. Vlak voor zonsondergang zorgden opklaringen in het uiterste noordwesten ervoor dat de lucht eerst amber kleurde om vervolgens over te gaan in oranje en uiteindelijk vuurrood te eindigen, terwijl de doorweekte omgeving baadde in het warme zonlicht. We bleven echter niet gespaard van een paar flinke buien die daarna onverwachts kwamen binnengespoeld en het neerslagtotaal verder aanvulden tot 9,8 mm.
10 juli 2009
Na een erg vochtige nacht werd Malderen vanochtend getroffen door een erg krachtige regenbui die echter van korte duur was. Vanuit het westen kwamen er vervolgens opklaringen binnengedreven, en deze gaven het startsein voor een rustige en droge periode. De bewolking bestond nu vooral uit Cirrus en Cirrostratus terwijl de wegtrekkende regenbui voor Stratocumulus castellanus en Cumulus congestus zorgde aan de oostelijke hemel. Na een paar uur werd er flink wat Cumulusbewolking gevormd zodat onafgebroken zonneschijn niet voor ons was weggelegd. De bewolking nam verder toe en tegen de middag kregen we een mix van Stratocumulus en Cumulus te zien welke het luchtruim voor 6/8 bedekte. Het bleef hierbij zo goed als droog en het kwik kon aarzelend opklimmen van de ochtendlijke 11,9 graden naar een matige 20,7 graden in de namiddag. De bewolking leek tijdens de namiddag een stapje terug te zetten en de massaal aanwezige stapelwolken werden uitgedund tot verspreide mooiweerswolken die soms echter nog flinke afmetingen hadden. De wind wakkerde ondertussen aan tot 35,4 km/h uit west- noordwestelijke richtingen. Later op de avond werden de stapelwolken schaarser, maar bleef er nog Cirrus en Cirrostratusbewolking over die na zonsondergang leek toe te nemen.
10 juli 2010
De heldere, diepblauwe lucht deed niet meteen vermoeden dat er vandaag een en ander stond te gebeuren op weersgebied. Het werd immers al snel warm onder de brandende zon alsof er nooit een einde aan zou komen. De 30 graden grens werd nog voor de middag overschreden, wat natuurlijk geen wonder is aangezien we deze dag bij erg hoge minima van 18,2 graden zijn gestart. We kwamen uiteindelijk uit op maxima van 34,2 graden toen er vanuit het zuiden plots wolkenvelden kwamen opzetten. Het waren Stratocumulus castellanus en Altocumulus velden waaruit op het einde van de namiddag wat lichte regen viel. Net ten westen van Malderen trok een donkere wolkenlucht voorbij wat erop leek te wijzen dat een pittige bui ons net heeft gemist. Het klaarde weer op, maar ongeveer een uurtje later verschenen er in het zuiden opnieuw dreigende wolkenmassa's waarin aambeeldvormige structuren zichtbaar werden. Deze keer leek er geen ontsnappen aan te zijn en het duurde niet lang voordat de eerste donderslagen van dit onweerscomplex hoorbaar waren. Het water kwam korte tijd later met bakken naar beneden ondanks de vrij rustige 'inleiding' van de bui die niet met de typische valwinden gepaard ging. Er was ook redelijk wat bliksem te zien waarbij er vooral op het einde van de bui een aantal nabije inslagen plaatsvonden. De opklaringen die vervolgens hun (her)intrede maakten, zorgden voor erg fraaie uitzichten op het wegtrekkende onweer dat tot rond middernacht voor lichtflitsen in het noordoosten zorgde. Het was nog steeds erg warm maar een stuk winderiger met een vlagerige noordwestelijke bries die snelheden tot 22,5 km/h haalde. Het onweer heeft met 13,6 mm verse neerslag voor een welkome onderbreking van de droogte gezorgd.
10 juli 2011 (weekendtrip West Vlaanderen)
Een indraaiende wolkenband vlakbij de depressiekern zorgde ervoor dat het somber starten was in West- Vlaanderen, terwijl volgens de satellietbeelden ook Malderen eraan moest geloven. Het deed ronduit herfstachtig aan door de lichte regen die bijna continu viel, maar tegen de middag kwamen de weergoden alsnog met een aantal opklaringen over de brug. Deze werden geleidelijk breder al bleef het nog een groot deel van de tijd druppelen, net als vanochtend dus lichte regen die niet eens in staat was om het wegdek nat te maken. De late namiddag verliep in Malderen dan weer erg zomers met bredere opklaringen, wat verspreide Stratocumulus en in het noorden een aantal ontzagwekkend grote stapelwolken. Volgens de radar is het in Nederland tot een aantal stevige buien met onweer gekomen waarvan deze stapelwolken wellicht een uitloper waren. Maar het bleef uiteindelijk droog en rustig met ook rond en na zonsondergang veel Stratocumulusvelden waartussen weliswaar floccus en castellanus zichtbaar was, de typische voorboden van onstabiel buienweer. De aanvoer van warmere luchtmassa's zorgde ervoor dat de warmte 's avonds beter bleef hangen, al trad er na zonsondergang toch een zekere koelte in.
10 juli 2012
De dagelijkse weersverslagen worden gewoonlijk met een vertraging van 2 tot 5 dagen online gezet. Neem een kijkje op de weerpagina's van mijn website om het recentste verslag te lezen.
Lees mijn Flashbacks ook op https://weerdagboek.blogspot.com en krijg toegang tot mijn recentste verslagjes, voorzien van sfeerbeelden en wolkenfoto's
Dat zijn chasedagen waarop het
