Bericht van: Hendrik (Londerzeel-B)
, 21-07-2012 20:54
21 juli 2005
Het begon in de voormiddag nog veelbelovend met brede opklaringen waarin de zon nog aardig haar gang kon gaan om de boel op te vrolijken. Kort na de middag was het echter afgelopen met de pret en kwamen steeds dikker wordende lage wolken zich met de zaak bemoeien. Het resultaat was een sombere, herfstachtig getinte namiddag onder een kille west tot noordwestelijke wind die met haar snelheden tot 29 km/h zeker niet te onderschatten was. Het was vanochtend trouwens al redelijk fris met 11,5 graden. De maxima haalden nog 21,9 graden, wat het geval was toen de laatste opklaringen ons verlieten rond de middag. Ondanks de bewolking is er geen neerslag gevallen. De neerslag die ten oosten van ons viel, verplaatst zich verder in oostelijke richting waardoor morgen terug een droge dag wordt, zij het met iets zonnigere perspectieven dan vandaag. Tijdens het weekend is er echter geen ontsnappen aan, want een klassieke depressie zal de hogedrukbarrière ten westen van ons doorboren en aansluiting maken met de neerslagzone waar we vandaag aan ontsnapten. Het resultaat wordt een erg nat weekend: de regendans zou op zaterdagmiddag beginnen in Malderen, gevolgd door motregen tegen de avond (warme sector) en vervolgens meer buiige neerslag op zondag. Het begin van de werkweek lijkt zich dan weer erg goed aan te kondigen met flink wat zon en terug iets hogere maxima, maar een nieuwe depressie maakt reeds haar opwachting voor woensdag...
21 juli 2006
Van onweer of buien was er vandaag niets meer te merken. Voor wie het landschap vanmorgen in ogenschouw nam, leek het zelfs alsof de buien van de voorbije dagen er nooit waren geweest. De grond lag er even stofferig bij als voordien en veel planten waren slechts een verschrompelde, dwergachtige afspiegeling van wat ze normaal moesten geweest zijn. Een blik omhoog toonde een strakblauwe, wolkenloze lucht waarin het kwik al snel de hoogte inschoot. Een aangenaam koele 17,7 graden voor wie er heel vroeg al bij was, werd meteen omgezet in een verzengend hete 33,8 graden in de namiddag. Er verschenen wat stapelwolkjes, maar hun afmetingen bleven beperkt zodat de zon er vrijwel geen hinder van ondervond. Enige verkoeling moest vooral van de west- zuidwestelijke wind komen die echter zwak bleef met een uitschieter van 17,7 km/h tussendoor. Later verschenen er vederwolkjes op het toneel, maar ook deze hadden geen natte bedoelingen, zij het dat ze afkomstig waren van imposante onweerscellen in het noorden van Frankrijk waarvan de bevroren toppen uitwaaierden tot boven Malderen. Hun neerslagkeren waren ruim honderd kilometer van deze locatie verwijderd. Een zwoele avond werd gevolgd door een met mooie kleuren getinte zonsondergang, en dit door toedoen van de eerder vermelde vederwolkjes. De bijhorende neerslagkernen zullen Malderen wellicht morgen op een bezoekje trakteren.
21 juli 2007
Een vrijwel heldere lucht bij temperaturen die zich rond 12,0 graden ophielden, was het gene waarmee we vandaag van start gingen. Na enkele uurtjes (halverwege de voormiddag) kwamen er dan stapelwolken opzetten vanuit het zuidwesten, maar hun ontwikkeling werd later onderdrukt door het binnendrijven van hoge sluierbewolking die de zon enigszins temperde. Een omslag naar somber regenweer zat er echter niet in. De bewolking evolueerde niet verder dan een marginale versie van Altostratus translucidus, omgeven met Altocumulus lenticularis en undulatus terwijl er vanuit het zuidwesten alweer brede opklaringen kwamen binnenschuiven. Ondanks de bewolking slaagde het kwik erin om 23, 9 graden te bereiken, en dit bij een west- zuidwestelijk briesje met snelheden tot 25,7 km/h. De bewolking markeerde kennelijk de overgang naar een onstabiele luchtsoort, want er vormden zich net ten zuidwesten van ons land buienlijnen die met aardig wat onweer het westen van het land aandeden om later op de avond Nederland binnen te trekken. Meer oostelijk, in de buurt van de Kempen, ontwikkelde zich eveneens een buienlijn, die echter nauwelijks onweersactiviteit vertoonde maar desalniettemin een pittig karakter leek te hebben volgens de radarbeelden. Malderen lag mooi in het midden tussen de twee buienlijnen waardoor het op deze locatie rustig en droog bleef. Wel werd de dag hierdoor afgesloten met fraaie wolkenlandschappen die op sfeervolle wijze werden ingekleurd door de ondergaande zon. We eindigden uiteindelijk met een neerslagtotaal van slechts 0,2 mm.
21 juli 2008
Tijdens de ochtend en een klein stukje van de voormiddag konden we nog even genieten van opklaringen en een streepje zon bij minimumtemperaturen van 11,4 graden. Een nieuwe regenzone stond net ten noorden van ons echter al te trappelen om ons met haar producten te overspoelen, en deze had een groot deel van het luchtruim reeds bedekt met Altostratus en Stratus fractus bewolking. Lang hoefden we niet te wachten op de eerste druppels terwijl een krachtige west- noordwestelijke wind met snelheden tot 32,2 km/h koelere lucht aanvoerde. Het kwik kon voor de natte inval nog even pieken op 16,4 graden, maar daarna volgde een flinke terugval waarbij we veel moeite hadden om boven de 13 graden te blijven. Op sommige plaatsen was zelfs 11 graden als middagtemperatuur te hoog gegrepen. Ondanks het actieve uiterlijk dat het ding vertoonde op de radarbeelden, was de neerslag de hele tijd slechts licht of matig zodat er enkele uren later nog steeds niet meer dan 0,6 mm was gevallen. De regenzone trok echter in haar lengte over Malderen waardoor we er wel nog de ganse dag mee zoet waren. Tijdens het begin van de avond ging de neerslag over in een fijne motregen, waartussen nog een paar gewone regendruppels zaten, maar uiteindelijk werd het dan toch nog droog terwijl de bewolking overging in Stratocumulus. Deze kreeg rond zonsondergang een opvallende paars- rode kleurentint, maar de zon kregen we niet meer te zien. De rest van de avond verliep droog, rustig en zwaarbewolkt.
21 juli 2009
Het warmtefront van gisterenavond had duidelijk haar naam niet gestolen. Toen we vanochtend ontwaakten leek het immers alsof we ons opeens 5000 kilometer dichter bij de evenaar bevonden. Het werd 's nachts niet kouder dan 15,6 graden en overdag schoot het kwik als een raket de hoogte in. Dit bleef natuurlijk niet zonder gevolgen, want de atmosfeer was vochtig en onstabiel terwijl de Altocumulus floccus veldjes reeds aangaven dat er iets op til was. Er werd voor het uiterste zuidoosten van het land inderdaad 'zwaar weer' voorspeld terwijl het noordwesten wegens bewolking en lagere temperaturen aan het onweer zou ontsnappen. De maxima die met 30,4 graden ruim vier graden hoger zaten dan voorspeld, en het onverwachts zeer zonnige weerbeeld gaven echter aan dat het risicogebied een stuk noordwestelijker kwam te liggen dan berekend werd. En dit zouden we in Malderen snel geweten hebben. Halverwege de namiddag kregen enkele Stratocumulus castellanus veldjes het reeds voor elkaar om er een licht buitje uit te persen, en vervolgens doemden in het zuidwesten de aambeeldvormige silhouetten van volwassen onweerscellen op. Een eerste exemplaar miste ons maar nipt en trok ten westen van ons langs. Wat verderop ontstond een tweede onweer dat aanvankelijk weinig leek voor te stellen, maar zich plots reorganiseerde met een duidelijke shelf en veel nabije blikseminslagen. De lucht vulde zich hierbij met een opvallende houtskoolgeur van door regenwater gesmoorde barbecuevuurtjes. Pas op het einde van het onweer kregen we de volle lading over ons heen met intense stortregens die opliepen tot 110,8 mm/h, hagelstenen van 1,5 cm en felle bliksemschichten. De rukwinden waren niet overdreven krachtig (51,5 km/h uit het zuid- zuidwesten), maar zorgden toch voor de nodige overlast. Het onweer trok vervolgens weg met massieve wolkentorens en een zeer scherp begrensd aambeeld terwijl het in de zon snel ondraaglijk warm werd. Verderop in het zuidwesten lag echter een nieuw onweer te lonken, dat eerst weinig leek voor te stellen maar al snel verrassend uit de hoek zou komen. Aan diens zuidwestelijke flank verscheen immers een roterende wallcloud waardoor meteen duidelijk werd dat we met een 'classic supercell' te maken hadden. Dit werd meteen ook de eerste wallcloud die ooit te Malderen werd waargenomen. De bliksemactiviteit was nu heel anders en speelde zich af in de hoogte langs de onderzijde van het aambeeld. Het uitzicht was ronduit apocalyptisch te noemen, en als toemaatje leek de wallcloud voortdurend pogingen te doen om een tornado te vormen. Meer dan een korte funnel was er echter niet te zien, en het hele zaakje verdween vervolgens achter de regengordijnen in het zuidoosten zodat we het vervolg nooit zullen weten. De mesocycloon is wellicht via Steenhuffel over Londerzeel getrokken. Er volgde weer felle regen, maar deze keer geen hagel of rukwinden. Nadien keerde de rust definitief weer bij een mix van Stratocumulus castellanus, Altocumulus, cirrus densus en Cumulus fractus. Het 'noodweer' liet ons achter met een neerslagtotaal van 9,0 mm.
21 juli 2010
Ondanks de voorspelde overgang naar koel en wisselvallig zomerweer, deed de ochtendsetting daar nog niet meteen aan denken bij lichte bewolking en zachte minima van 16,6 graden. Tussen de Cirrus, Cirrostratus en Altostratus die gisterenavond reeds aanwezig waren, verschenen nu echter ook Altocumulusvelden waartussen de onheilspellende Castellanus variant pronkte. Dit bleef niet zonder gevolgen want tegen de middag kwam er steeds meer bewolking opzetten vanuit het westen en de duidelijk koelere maxima van 25,7 graden waren toen reeds bereikt. Tijdens de namiddag was er enkel een zwak waterzonnetje te zien en daalde het kwik naar ongeveer 23 graden terwijl de bewolking in het zuid- zuidwesten erg dreigend en donker werd. Dit werd gevolgd door regen, maar veel stelde het uiteindelijk niet voor met wat verdwaalde druppels die vrwijwel onmiddellijk op de grond verdampten. Laat staan dat er onweer of stortvlagen uit voortkwamen, al heeft het op sommige plaatsen duidelijk een stuk meer geregend dan in Malderen. Op het einde van de namiddag werd het weer lichter vanuit het westen en kwam de zon er terug door. Deze weersverandering ging gepaard met een opstekende koele zuid- zuidwestenwind die snelheden tot 25,7 km/h haalde en de volledige stopzetting van de pluvialiteiten. In het westen was een scherp begrensde, diepblauwe lucht te zien, maar vlak boven de horizon verschenen flinke stapelwolken die geflankeerd werden door Cirrus en Altocumulusbanden. Volgens de radar zat daar echter weinig activiteit op en tijdens de avond bleef het dan ook rustig en droog terwijl het flink afkoelde. De wegtrekkende Cirrostratus en Altostratus zorgde voor een sfeervolle zonsondergang en even later zorgden de oranje oplichttende valstrepen eronder voor een vurige nagloed. Later op de avond kwam er vanuit het westen dreigende Stratus fractus en Cumulus bewolking opzetten, maar het bleef nog steeds droog en zelfs met de regen die overdag viel bleef het neerslagtotaal beperkt tot 0,0 mm.
21 juli 2011
Het koelde 's nachts af tot 13,2 graden, maar zodra de zon goed en wel op krachten was gekomen, voelde het erg zwoel en drukkend aan. Samen met de stapelwolken die in het westen hingen, waren dit tekenen aan de wand dat de lucht onstabiel was en we ons aan het een en ander konden verwachten. Naast stapelwolken werd er ook in Stratocumulus voorzien terwijl er in het oosten wat Cirrostratus hing, dus de zonneschijn was zeker niet overdreven te noemen. Tegen de middag losten de dreigende stapelwolken plotseling op en leek het een droge en rustige zomerdag te gaan worden terwijl het verder opwarmde tot 23,4 graden. Maar in het noordwesten ontstonden nieuwe exemplaren die reeds verijsde toppen hadden en de eerste donderslagen weerklonken korte tijd later vanuit het noorden. Deze bui kwam aarzelend op gang met wat motregen alvorens het tot zware regenval kwam met enkele donderslagen erbij. De onweersactiviteit was niet overdreven hoog te noemen en ook randverschijnselen zoals hagel en valwinden bleven achterwege. Dit laatste kwam wellicht door de hoge vochtigheidsgraad en kwam hooguit tot een zuchtje tot 19,3 km/h uit het noord- noordwesten. Na het onweer bleef het nog lange tijd naregenen alvorens het droog, rustig maar zwaarbewolkt werd en de pluviometer een (voorlopig) totaal van 8,0 mm aanwees. Het luchtruim was nu grotendeels volgesmeerd met Cirrus densus terwijl het langs alle kanten wemelde van de Cumulus congestus wolken. Nieuw onweer kon dus niet lang uitblijven, en omstreeks 20H begon het inderdaad weer te rommelen in het noordwesten uit een nieuw exemplaar met verijzende toppen. Dit groeide uit tot een complex van meerdere kernen en leek eerst ten westen van ons te blijven hangen waarna het uiteindelijk toch nog tot stortvlagen kwam in Malderen. Deze volgden elkaar op met perioden van matige(re) regenval ertussen terwijl er heel af en toe een donderklap te horen was. De onweersactiviteit ging er na een uurtje uit maar de regenval bleef voor de rest van de avond in matige vorm aanhouden. We kwamen aldus uit op een doorweekt dagtotaal van 19,4 mm.
21 juli 2012
De dagelijkse weersverslagen worden gewoonlijk met een vertraging van 2 tot 5 dagen online gezet. Neem een kijkje op de weerpagina's van mijn website om het recentste verslag te lezen.