Tegen een uur of 20.30u naderde vanuit Noord-Brabant een vrij actief onweerscomplex, waarop ik samen met mijn zus besloot een rondje te gaan rijden. Het "rondje" werd al snel een behoorlijke ronde omdat ik uit de regen wilde blijven, maar ook omdat de onweeractiviteit er opeens uit ging en op een heel andere plaats weer opleefde.
De chaseroute was als volgt, waarbij de standplaatsen met de groene letters is aangegeven:
Ik vertrok vanuit Dinxperlo richting het buitengebied tussen Azewijn en Netterden, dat slechts enkele kilometers van de Duitse grens ligt. Onderweg kwam ik nog langs Ulft waar ik de onderstaande panoramafoto schoot.
Eenmaal tussen Azewijn, Netterden en Varsselder te zijn aangekomen keek ik naar een zonsondergang waar richting Nijmegen een enorme updraft werd beschenen. De bovenzijde van de ijskap was al een eind naar voren toe uitgewaaid en gaf met de ondergaande zon zeer warme oranjeachtige kleuren.
Op standplaats B schoot ik o.a. de onderstaande plaat.
Een eindje verderop, op plaats C, heb ik geprobeerd een wat ruimtelijker beeld te maken aan de hand van een panorama. Op dat moment moet er nog onweer in hebben gezeten, maar door aanwezigheid van de ondergaande zon was dat niet zichtbaar. Ook was er niets te horen, daarvoor was de afstand te groot denk ik (40~50km).
Op de radar leek het alsof de activiteit in de noordelijke cel iets afnam, maar het beste te bereiken was vanaf de huidige locatie. Daarnaast zag ik geen shelf of iets anders fotografisch interessants, dus het was zaak om buiten de regen te blijven en het liefst zo dat de noordelijke cel op afstand langsschoof. Er werd daarom richting gezet naar het Zevenaarse Broek. Via het industrieterrein ’s Heerenberg kom je al vrij vlot op de Duitse autobaan en ben je in een mum van tijd op het Nederlandse deel (A12) daarvan.
Eenmaal een redelijke plek gevonden in het Zevenaarse Broek (standplaats D) begon het dan toch behoorlijk te regenen. Op de radar bleek dat het onweer eruit was… leuk hoor, erg grappig!
Voor zo goed als het kon toch maar in de regen wat plaatjes geschoten, want ik was er nu toch. Het complex waar het omging was vanaf die locatie weinig fotogeniek, ook de hele updraft was niet meer te zien.
Naar de andere kant kijkend leek het alsof er nieuwe ploffers gingen ontstaan. Ook rechts, kijkend richting het noordoosten, zag je nog een enorme ijskap van de bui bij Apeldoorn van 21.00u. Echter hing die ten tijde van de foto (21.50u) al weer tussen Almelo en Zwolle in.
Na een tijdje in de regen te hebben gestaan zonder enige beschutting en omdat de fut er toch helemaal uit was heb ik besloten om via een toeristische route maar weer huiswaarts te keren. Vele kleine plaatjes en gehuchten volgden en eenmaal tussen Doetinchem en Ulft zagen we weerlicht. Na enige twijfel of dit WEL zin had, toch maar besloten richting zuidoost te rijden. Via Gendringen kwamen we Duitsland weer in. Vanuit Anholt en Millingen reden we richting Rees. Het plan was om daar dan onder de grote verkeersbrug te gaan staan die de Rijn over gaat. Dit was wel mijn uiterste punt tot hoever ik nog wilde gaan, gezien de tijd en de treksnelheid van de buien. Naast dat je in DE al snel op gevoel moet gaan rijden omdat internet anders duur wordt.
Rond 23.15u waren we op locatie E aanbeland. Vanuit het westen werden alweer opklaringen zichtbaar. Op een gegeven moment gaf dit foto’s met enerzijds de bui met bliksem en daarnaast een heldere sterrenhemel, inclusief maan en de Rijn. Voor ragscherpe platen met voorontladingskanalen was de bui alweer te ver weg. Maar wie niet waagt, wie niet wint… met een matige kwaliteit telezoom en wat goed geluk kom je dan toch weer een eindje.
En nog een eindfoto van de tuibrug over de Rijn.
Al met al een chase van ruim 4 uur en bijna 120km, welke nogal anders liep dan gepland. Uiteindelijk ook met iets andere foto’s thuisgekomen dan verwacht, maar zeker niet voor niets.
De chaseroute was als volgt, waarbij de standplaatsen met de groene letters is aangegeven:
Ik vertrok vanuit Dinxperlo richting het buitengebied tussen Azewijn en Netterden, dat slechts enkele kilometers van de Duitse grens ligt. Onderweg kwam ik nog langs Ulft waar ik de onderstaande panoramafoto schoot.
Eenmaal tussen Azewijn, Netterden en Varsselder te zijn aangekomen keek ik naar een zonsondergang waar richting Nijmegen een enorme updraft werd beschenen. De bovenzijde van de ijskap was al een eind naar voren toe uitgewaaid en gaf met de ondergaande zon zeer warme oranjeachtige kleuren.
Op standplaats B schoot ik o.a. de onderstaande plaat.
Een eindje verderop, op plaats C, heb ik geprobeerd een wat ruimtelijker beeld te maken aan de hand van een panorama. Op dat moment moet er nog onweer in hebben gezeten, maar door aanwezigheid van de ondergaande zon was dat niet zichtbaar. Ook was er niets te horen, daarvoor was de afstand te groot denk ik (40~50km).
Op de radar leek het alsof de activiteit in de noordelijke cel iets afnam, maar het beste te bereiken was vanaf de huidige locatie. Daarnaast zag ik geen shelf of iets anders fotografisch interessants, dus het was zaak om buiten de regen te blijven en het liefst zo dat de noordelijke cel op afstand langsschoof. Er werd daarom richting gezet naar het Zevenaarse Broek. Via het industrieterrein ’s Heerenberg kom je al vrij vlot op de Duitse autobaan en ben je in een mum van tijd op het Nederlandse deel (A12) daarvan.
Eenmaal een redelijke plek gevonden in het Zevenaarse Broek (standplaats D) begon het dan toch behoorlijk te regenen. Op de radar bleek dat het onweer eruit was… leuk hoor, erg grappig!
Voor zo goed als het kon toch maar in de regen wat plaatjes geschoten, want ik was er nu toch. Het complex waar het omging was vanaf die locatie weinig fotogeniek, ook de hele updraft was niet meer te zien.Naar de andere kant kijkend leek het alsof er nieuwe ploffers gingen ontstaan. Ook rechts, kijkend richting het noordoosten, zag je nog een enorme ijskap van de bui bij Apeldoorn van 21.00u. Echter hing die ten tijde van de foto (21.50u) al weer tussen Almelo en Zwolle in.
Na een tijdje in de regen te hebben gestaan zonder enige beschutting en omdat de fut er toch helemaal uit was heb ik besloten om via een toeristische route maar weer huiswaarts te keren. Vele kleine plaatjes en gehuchten volgden en eenmaal tussen Doetinchem en Ulft zagen we weerlicht. Na enige twijfel of dit WEL zin had, toch maar besloten richting zuidoost te rijden. Via Gendringen kwamen we Duitsland weer in. Vanuit Anholt en Millingen reden we richting Rees. Het plan was om daar dan onder de grote verkeersbrug te gaan staan die de Rijn over gaat. Dit was wel mijn uiterste punt tot hoever ik nog wilde gaan, gezien de tijd en de treksnelheid van de buien. Naast dat je in DE al snel op gevoel moet gaan rijden omdat internet anders duur wordt.
Rond 23.15u waren we op locatie E aanbeland. Vanuit het westen werden alweer opklaringen zichtbaar. Op een gegeven moment gaf dit foto’s met enerzijds de bui met bliksem en daarnaast een heldere sterrenhemel, inclusief maan en de Rijn. Voor ragscherpe platen met voorontladingskanalen was de bui alweer te ver weg. Maar wie niet waagt, wie niet wint… met een matige kwaliteit telezoom en wat goed geluk kom je dan toch weer een eindje.
En nog een eindfoto van de tuibrug over de Rijn.
Al met al een chase van ruim 4 uur en bijna 120km, welke nogal anders liep dan gepland. Uiteindelijk ook met iets andere foto’s thuisgekomen dan verwacht, maar zeker niet voor niets.
Onwear in et kale holt, breg een veuarjoar nat en kolt....