Bericht van: Hendrik (Londerzeel-B)
, 11-08-2012 20:34
Flashback: 10 augustus 2004-2011
10 augustus 2004
Het lijkt erop dat de hoogzomer zijn liedje heeft uitgezongen. Hoewel de eerste zonnestralen vanochtend de hemel nog mooi rood konden schilderen ging al snel de bewolking toenemen vanuit het zuidwesten, en dat bleef niet zonder pluviale gevolgen. Met momenten is het in de loop van de dag gaan regenen, het ene moment hevig, het andere moment wat minder hevig, maar de grootste buiigheid kregen we vooral in de namiddag te verwerken. De wind liep hierbij op tot 19 km/h uit het zuidoosten. Onweer is er hier op Malders grond gebied echter niet voorgekomen, en het valt flink op dat de temperaturen door de bewolking op een extreem zachte, zeg maar warme, 20,8 graden zijn blijven steken. De maxima stegen echter niet boven de 24,5 graden waardoor er een onverbiddelijk einde is gekomen aan de hittegolf op dit weerstation. Deze heeft dus stand gehouden van 27 juli tot 9 augustus. Nadat we de laatste portie hemelwater deze avond over ons heen gesprenkeld kregen is de zaak weer gaan opklaren, maar er kunnen mogelijk nog enkele buitjes vallen al dan niet met wat gerommel erbij. De buiigheid krijgen we de komende dagen als constante, en de temperaturen zullen vrijdag met 20 graden nog een stapje terug zetten.
10 augustus 2005
Gelukkig viel het vandaag erg mee met de gevreesde novemberiaanse toestanden, die er uiteindelijk niet meer van gekomen waren. In plaats daarvan waren er reeds in de voormiddag opklaringen aanwezig die steeds breder werden en het resterende wolkendek deden overgaan in stapelbewolking. Aanvankelijk waren deze stapelwolken nog fors ontwikkeld maar geleidelijk werden ze steeds meer afgeplat en kleiner waardoor de namiddag aangenaam zomers verliep bij temperaturen die opliepen tot een best te pruimen 22,1 graden. Toch dwong de nog steeds flink van zich afbijtende noordwester velen om een beschutte plaats op te zoeken. De windsnelheden liepen op tot 26 km/h. Door de bewolking die zich afgelopen nacht nog over Malderen uitspreidde, zijn de temperaturen niet meer al te diep gezakt, al was het toch nog niet meteen zwoel te noemen bij die 11,8 graden. Ondertussen zijn de stapelwolken zo goed als verdwenen en hebben ze plaats gemaakt voor hoge vederbewolking die vanuit het noorden is binnengedrongen. Ze is afkomstig van een occlusie die verbonden is met een depressie die reeds dagenlang rondjes draait ten noordoosten van ons. Hierdoor kwamen ze er in Nederland een stuk minder zomers vanaf dan wij in België. Ondanks dit alles zouden de komende twee dagen nog vrij aangenaam moeten verlopen, maar vanaf vrijdag zullen de neerslagkansen weer geleidelijk stijgen bij een weliswaar licht oplopende temperatuur.
10 augustus 2006
De vroege vogels konden vandaag opnieuw genieten van een met mooie kleurentinten ingelijste zonsopgang, terwijl de Altocumulus en Stratocumulusbewolking het geheel wat extra smaak gaven. Er volgden nadien nog wat opklaringen, maar al snel kwamen ze vanuit het westen met het zware geschut aanzetten in de vorm van een buienlijntje dat geleidelijk het Vlaamse binnenland veroverde. Deze werd voorafgegaan door een heldere regenboog die zich vooral in St. Gillis en Heizijde (Lebbeke) van haar mooiste kanten liet zien. Maar nadien was het echt wel tijd om de pluvialiteiten in te zetten, en kregen we enige tijd te maken met lichte of matige regen. Niet veel bijzonders echter en dwars doorheen de regengordijnen was reeds de blauwe tint van de opklaringen erachter zichtbaar. Het werd vervolgens droog zodat de langslapers niet eens geweten hebben dat er al een bui op bezoek is geweest. Wat volgde was een droge, halfbewolkte voormiddag waarbij stapelwolkjes en Stratocumulusvelden het uitzicht bepaalden, en tevens zo vriendelijk waren om nog wat ruimte over te laten voor opklaringen. Sommige stapelwolken vertoonden kort na de middag reeds ambitie om het hogerop te gaan zoeken maar het duurde nog een paar uurtjes vooraleer de eerste exemplaren hun levensdoel bereikten: uitgroeien tot volwassen buienwolken. En echt overtuigend was het ook deze keer niet: het gedruppel dat verschillende keren op Malderse bodem plaatsvond, bracht niet meer op dan 0,6 mm. Een van de buien die tijdens de late namiddag voorlangs trok, wist nog een regenboog met matige helderheid op onze netvliezen te toveren, maar echt indrukwekkend kunnen we het niet noemen. Tijdens en na zonsondergang zijn het vooral Stratocumulusvelden die het voor het zeggen hebben terwijl een enkele stapelwolk nog wat sporadisch gedruppel voortbracht toen het zijn laatste adem uitblies. Net als gisteren was dit een eerder koele zomerdag bij temperaturen tussen 11,3 en 19,7 graden, maar doordat de west- noordwestelijke wind een paar tandjes bij stak (30,6 km/h) voelde het bij dezelfde temperaturen een pak frisser aan.
10 augustus 2007
Ook vandaag was het niet meteen denderend te noemen op weerkundig gebied, zowel in de letterlijke als figuurlijke betekenis. Op de satellietbeelden was immers duidelijk te zien hoe de uitspreidende hoge bewolking van de Duitse onweerscomplexen pal over Malderen schoof, maar door lage bewolking aan het oog werden onttrokken. Resultaat was een erg grijs en somber weersbeeld dat zowat de ganse voormiddag bleef aanhouden. In tegenstelling tot gisteren was het echter grotendeels droog op een paar verdwaalde motregendruppels na. Bovendien was de bewolking wat dunner waardoor het vooral op het einde van de voormiddag even leek alsof het weer zou willen opklaren. Niets was echter minder waar, want de bewolking bleef haar greep op Malderen hardnekkig volhouden waardoor we als zonneliefhebber ook nog het grootste deel van de namiddag moesten prijsgeven. Om niet te zeggen de volledige namiddag met de avond er nog eens bij als bonus, want ook dan bleven we aankijken tegen de meest beruchte wolkensoort die bij ons kan voorkomen: Stratus. Vooral naar zonsondergang toe leken er weer wat gaatjes in het wolkendek te verschijnen waarbij deze overging in Stratocumulus, hopelijk de voorloper van betere tijden. Gelukkig viel er op thermisch gebied een aardige winst te bespeuren: we haalden immers vlot 15,4 tot 22,2 graden en dit bij een zwak(ker) noordelijk briesje met snelheden tot 20,9 km/h. Van de verdwaalde motregendruppeltjes die er vandaag vielen, slaagde er geen enkele in om de pluviometer in beroering te brengen, waardoor we vandaag eindigen met 0,0 mm als dagtotaal.
10 augustus 2008
Op nadering van een koufront kregen we vanochtend opnieuw een portie buiige regen te slikken terwijl de bewolking dik en hardnekkig bleef. We zaten al snel aan de achterzijde van het front, maar ook hier wilde de bewolking, die voornamelijk uit Stratus en Stratus fractus bestond, van geen wijken weten. We moesten wachten tot na de middag toen de wolken wat dunner werden en vervolgens beetje bij beetje gingen openbreken. Er werd plaats geruimd voor Cirrostratus, Cumulus congestus en Altostratusbewolking terwijl de lucht in het westen strakblauw kleurde. Voordat de opklaringen definitief doorbraken in Malderen, kregen we nog een buienlijntje te verwerken, dat ondanks de zeer dikke regendruppels echter weinig opbracht. Nadien werd het definitief droog bij een mengelmoes van stapelwolken en vederwolkjes, terwijl de temperatuur langzaam kon stijgen van 15,7 naar 23,7 graden. Een krachtige zuidwestenwind met snelheden tot 33,8 km/h deed het echter een stuk kouder aanvoelen. 's Avonds werd er ook Stratocumulus lenticularis gevormd die zich in het zuidoosten netjes in een lijnvormige structuur ging rangschikken samen met de Cirrusbewolking. In combinatie met het goudgele zonlicht en de zilveren maan erboven terwijl de rest van de hemel diepblauw en helder bleef, zorgde dit voor een erg fraai uitzicht bij zonsondergang. De rest van de avond verliep rustig, fris en droog terwijl het neerslagtotaal reeds kort na de middag bereikt was met 0,8 mm.
10 augustus 2009
Het zag er vanochtend veelbelovend uit met diepblauwe luchten en een erg krachtige zon. In het noordoosten waren echter aambeeldvormige sluierwolken te zien, en na een tijdje ontwikkelden er zich op grote schaal stapelwolkjes. Na de middag verschenen er ook nog eens Altocumulus floccus en Castellanus veldjes die van zuidwest naar noordoost leken te lopen. De zon ging hierbij behoorlijk 'steken' en het warmde flink op, van 11,4 naar 27,9 graden. De bewolking bracht geen regen voort en de wind kon ook maar nauwelijks verkoeling brengen ondanks haar snelheden tot 22,5 km/h uit het westen. Tijdens de avond verscheen er in het westen plots Stratus fractus bewolking die zich vermengde met flinke stapelwolken en hierbij de zon al snel in de verdukking bracht. Hoewel deze wolken een kille, herfstachtige uitstraling hadden, koelde het nauwelijks af en bleef het ook droog. Het was wachten tot kort voor zonsondergang toen het alsnog lichtjes ging regenen. De bewolking ging over in Altostratus undulatus, waarvan de golvende patroontjes erg fraai oogden. De wind is ondertussen weer gaan liggen zodat het in de vochtige en warme atmosfeer erg klam ging aanvoelen. We sloten uiteindelijk af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
10 augustus 2010
Brede opklaringen waren vanochtend nog steeds ons deel na een vrij zachte nacht waarin de minima op 13,2 graden zijn uitgekomen. Maar er waren kapers op de kust: de satellietbeelden toonden een actief koufront dat geleidelijk dichterbij kwam en in de sfeervolle ochtendhemel waren talloze Stratocumulus castellanus velden te zien. De opmars van de regenzone verliep echter vrij langzaam waardoor we tijdens de voormiddag nog een tijdje van warm zomerweer konden genieten. Daarna stak er een venijnige zuidwestenwind op die het met haar snelheden tot 32,2 erg bont maakte en het zomergevoel flink ondermijnde. Gelukkig liepen de maxima nog op tot 24,6 graden en waren er tot het einde van de namiddag nog mooie opklaringen. De bewolking bestond toen vooral uit Stratocumulusvelden, wat dichte Cirrus in het westen, Altocumulus lenticularis en een weinig Cumulus fractus. Daarna verscheen er in het zuidwesten een uitgestrekt veld Altocumulusbewolking die overging in Altostratus met Stratus fractus eronder. Deze ging over in Nimbostratus toen het eruit ging regenen, wat meestal aan een matige intensiteit gebeurde. De wind was in het begin nog erg vlagerig, maar zwakte geleidelijk af tijdens de passage van de regenzone. De neerslag kreeg een enigszins buiig karakter waarbij het soms droog was, het op andere momenten lichtjes motregende terwijl er soms verrassend dikke druppels neerkwamen. Een constante was wel dat het betrokken bleef, maar bij zonsondergang bleek de bewolking in het noordwesten erg dun te zijn daar er een krachtige oranje gloed optrad in die richting. De rest van het luchtruim kreeg een opvallende donkerblauw- grijze tint waardoor het geheel er een beetje buitenaards ging uitzien. Net als de vallende sterren trouwens, die stilaan hun grootste activiteit bereiken maar helaas onzichtbaar blijven door de bewolking die ook na zonsondergang gesloten bleef. We hielden het dus bij vallende regendruppels die het neerslagtotaal verder aanvulden tot 3,2 mm in een nog steeds buiig weertype.
10 augustus 2011
Het was vanochtend ijskoud bij temperaturen die naar 9,8 graden zijn gezakt en er hingen Stratocumulus floccus en castellanus velden die aangaven dat de lucht erg onstabiel was. Deze 'waarschuwing' bleek uiteindelijk betrekking te hebben op Nederland waar een regenzone met buiige neerslag de hele dag door voor een heel wat minder zomers weertype zorgde dan in Malderen. De eerdergenoemde wolkenvelden verdwenen in de loop van de voormiddag en maakten plaats voor vredig ogende Cumulus humilis wolkjes nadat het korte tijd helemaal helder was. Helemaal in het noorden waren nog net Stratocumulusvelden te zien, welke de uitlopers waren van het sombere herfstweer in Nederland. Deze wolkenvelden zakten in de loop van de dag af naar het zuiden waardoor we er ook in Malderen mee te maken kregen. Gelukkig ging het hier niet om aaneengesloten bewolking waardoor we de hele dag door van fraai zomerweer konden spreken. Genieten was dan weer wat anders, want er waren grote drukverschillen, wat zich vertaalde in een flink aanwakkerende west- zuidwestenwind die met haar snelheden tot 38,6 km/h erg fris aanvoelde. De temperaturen konden niettemin vlot de twintig graden halen, om uiteindelijk op 23,3 graden uit te komen als maximum. Tijdens de avond raakte alles volgesmeerd met Stratocumulusbewolking en werd grijs hier de hoofdkleur, doch de bewolking werd nog geen uur later dunner waardoor er al snel weer opklaringen in ontstonden. Daarna waren het vooral undulatus varianten van voornamelijk Stratocumulus en Altocumulus die zich tegen een diepblauwe lucht aftekenden waarin wat Cirrusbewolking zichtbaar was. Dit zorgde uiteraard voor oogstrelende tafereeltjes in het zachte avondlicht, terwijl het nu ook een stuk zachter was bij temperaturen die nog lang boven 15 gradn bleven hangen. Neerslag is er niet meer gevallen waardoor we voor vandaag 0,0 mm konden bijschrijven.
10 augustus 2012
De dagelijkse weersverslagen worden gewoonlijk met een vertraging van 2 tot 5 dagen online gezet. Neem een kijkje op de weerpagina's van mijn website om het recentste verslag te lezen.