Voor de goede orde: Ik zit in de buurt van Mannheim/Heidelberg.
De dag begon wederom snikheet. Om tien uur in de morgen was het al ruim dertig graden. De hemel was strakblauw, tot rond twaalf uur de eerste vlekkerige wolkenluchten verschenen. Ik ben niet thuis in wolken, maar het waren witte donsachtige plukjes die samenklonterden
In Heidelberg was het rond 14:00 zo'n 33 graden. Richting het noorden schoten enorme bloemkolen de lucht in. Ik zag ze gewoon groeien, echt reusachtig. Binnen een half uur ging het ook in Heidelberg 'los'. Vanuit het zuidwesten dreef een enorme onweersbui over, met alle geweld van dien.
Jullie moeten je voorstellen dat het 33 graden was. Niet of nauwelijks wind. Veel mensen hadden weinig aan...
De regen viel vrijwel direct hard omlaag, van die grote tropische druppels. Daarna ging het nóg harder regenen. Je zag mensen werkelijk rennen voor hun leven, richting de beschutting van de winkels! hahaha. Ik was zo slim geweest een kleine paraplu in mijn tas mee te nemen. Wat een wijsheid!! Vrijwel iedereen, zo'n tachtig procent schat ik, had geen paraplu. In de Hauptstrasse van Heidelberg begon het rond 15:00 vervolgens uit die bui te hagelen. Niets spectaculairs, maar het waren zeker kleine knikkertjes. Dat duurde toch wel vijf minuten. De ingangen van de winkels puilden uit... hahaha. Mijn sokken, schoenen, benen en korte broek werden in korte tijd zeiknat, ondanks de paraplu. Er stond ook een harde wind. En toen...
...ging de zon weer schijnen, vanuit het zuidwesten. Terwijl de bui richting het noordoosten wegdreef. Het was bizar. Meteen werd het in de brandende zon weer snikheet, maar het regende nog steeds vrij stevig. Het was voor het gevoel nog steeds zo'n dertig graden, terwijl de zon in mijn rug scheen en de regen nog steeds met bakken uit de hemel kwam. De begrenzing van de bui was vrij scherp.
Vervolgens heb ik nog met soppende schoenen een wandeling gemaakt voor wat foto's. Het is maar een impressie
De dag begon wederom snikheet. Om tien uur in de morgen was het al ruim dertig graden. De hemel was strakblauw, tot rond twaalf uur de eerste vlekkerige wolkenluchten verschenen. Ik ben niet thuis in wolken, maar het waren witte donsachtige plukjes die samenklonterden
In Heidelberg was het rond 14:00 zo'n 33 graden. Richting het noorden schoten enorme bloemkolen de lucht in. Ik zag ze gewoon groeien, echt reusachtig. Binnen een half uur ging het ook in Heidelberg 'los'. Vanuit het zuidwesten dreef een enorme onweersbui over, met alle geweld van dien. Jullie moeten je voorstellen dat het 33 graden was. Niet of nauwelijks wind. Veel mensen hadden weinig aan...
De regen viel vrijwel direct hard omlaag, van die grote tropische druppels. Daarna ging het nóg harder regenen. Je zag mensen werkelijk rennen voor hun leven, richting de beschutting van de winkels! hahaha. Ik was zo slim geweest een kleine paraplu in mijn tas mee te nemen. Wat een wijsheid!! Vrijwel iedereen, zo'n tachtig procent schat ik, had geen paraplu. In de Hauptstrasse van Heidelberg begon het rond 15:00 vervolgens uit die bui te hagelen. Niets spectaculairs, maar het waren zeker kleine knikkertjes. Dat duurde toch wel vijf minuten. De ingangen van de winkels puilden uit... hahaha. Mijn sokken, schoenen, benen en korte broek werden in korte tijd zeiknat, ondanks de paraplu. Er stond ook een harde wind. En toen... ...ging de zon weer schijnen, vanuit het zuidwesten. Terwijl de bui richting het noordoosten wegdreef. Het was bizar. Meteen werd het in de brandende zon weer snikheet, maar het regende nog steeds vrij stevig. Het was voor het gevoel nog steeds zo'n dertig graden, terwijl de zon in mijn rug scheen en de regen nog steeds met bakken uit de hemel kwam. De begrenzing van de bui was vrij scherp.
Vervolgens heb ik nog met soppende schoenen een wandeling gemaakt voor wat foto's. Het is maar een impressie
Rode pillen, blauwe pillen, zenuwachtig, vingers trillen, site verversen, pluimen staren, ondanks alles rust bewaren...