De Quattara depressie ligt in Egypteland in de Libische woestijn of wel de westelijke helft van het land en dan nog vrij noordwestelijk.
Waarom daar kamperen: de eerste keer dat we erdoorheen reden was vanwege het onbekende, nieuwsgierigheid en avontuur! Daarnaast de schoonheid van het landschap, de uitgestrektheid en ongereptheid. Omdat er geen mensen wonen is daar de aarde nog zoals hij altijd al was. Het is ook een kwestie van smaak: de een gaat naar de zuidpool de ander naar de Himalaya en weer een ander naar de Costa Brava.
En toen ..... we daar in de subga (mengsels van nat zand en zout) vast kwamen te zitten met de 4x4 ging ik op onderzoek uit en inspecteerde de sedimenten ter plekke op oudheid. Ik wist dat eoceen voorkwam maar hoogst waarschijnlijk reden we door het krijt tijdperk. Echter plotseling vond ik een haaientand, Carcharocles Sokolovi, een soort gidsfossiel voor het eoceen (met name in noord Afrika) waardoor we toen wisten dat op die plek het eoceen aan het oppervlak lag. We hebben die middag alleen nog maar gezocht naar de laag waaruit die haaientand tevoorschijn moest zijn gekomen maar behalve een aantal Sokolovi tanden vonden we die niet.
Sindsdien zijn we op die plek vaker geweest en hebben de laag gevonden maar ook 10-tallen skeletten van de voorouders van de huidige walvis en ook zeekoeien en nog veel meer. We gaan er regelmatig heen voor veldwerk en onderzoek!
Vandaar! Het is altijd weer prachtig om daar te zijn en te ervaren hoe groots de natuur is en hoe kwetsbaar de mens want zonder de auto en de satelliettelefoon en de GPS zijn we niets!
Ook in de nacht is het adembenemend mooi maar dan de sterrenhemel!
Quote selectie