Bericht van: Hendrik (Londerzeel-B)
, 19-09-2012 19:42
19 september 2004
Deze morgen hadden we de regenzone, die in totaal 2,2 mm achterliet, reeds lang achter de rug en konden we genieten van een blauwe lucht waarin hier en daar wat stapelwolkjes tevoorschijn kwamen. Het was wat frisser dan gisteren met temperaturen tussen 12,9 en 21,1 graden, maar al bij al zijn dit meer dan behoorlijke temperaturen voor de tweede helft van september. De wind was nu ook uitgeraasd en ging niet verder dan 23 km/h. Hoewel de zon vandaag de boel flink kon opvrolijken waren er vooral rond de middag en in de namiddag vrij veel stapelwolken waarachter ze af en toe schuilging, maar naar de avond toe is deze bewolking steeds meer plaats gaan maken voor hoge sluierbewolking waar de zon het duidelijk minder moeilijk mee heeft, maar daar zal ze zich duidelijk niets van aantrekken vermits ze ondertussen al bijna ondergegaan is. Morgen tot en met woensdag kunnen we ons weer aan mooi nazomerweer verwachten waarna de nattigheid vanaf donderdag weer onze contreien zou binnenstromen.
19 september 2005 (Thailand)
Het tweede deel van de vlucht naar Bangkok verloopt rustig doch door de volslagen duisternis valt er van het weersgebeuren nauwelijks wat te merken op een paar lichte trillingen die de naam 'turbulentie' nauwelijks waard zijn na. Naarmate de vlucht in oostelijke richting verdergaat schuiven ook de tijdszones op en zo zien we het daglicht omstreeks halfdrie boven de Arabische Zee terugkeren. Op een paar toefjes Stratocumulus na is er echter niks te zien; pas vanaf Oost India beginnen er zich ook Stratocumulus castellanus en Cumuli congesti mee te moeien waarbij de eerste echte onweerswolken vanaf Rangoon de kop opsteken. Er is vanaf daar erg veel Cirrostratus aanwezig waardoor veel van het weersgebeuren versluierd blijft om nog maar te zwijgen van het zicht op het vasteland. In Bangkok zelf is het droog en zwoel terwijl een indrukwekkend onweerscomplex langs de zuidwestelijke horizon voorbijflaneert. Uit een paar korte interviews met de locals kan worden opgemaakt dat de overvloedige sluierbewolking afkomstig is van de landfall van een tyfoon in Vietnam. Gelukkig wordt deze door het vasteland wat afgezwakt waardoor het vluchtschema naar Krabi ongeschonden blijft. Het heuvelachtige vasteland van Cambodja en Vietnam kan echter niet verhinderen dat deze vlucht letterlijk de mist ingaat en er dus niks meer te zien is dan Cirrostratus en Altostratus. Kort voor de landing werd het saaie vliegen echter ruimschoots gecompenseerd door een gigantisch onweerscomplex dat indrukwekkende wolkenformaties liet zien waarbij zelfs de tussenlanding in Miami tijdens de reis naar Costa Rica in september 2001 aardig verbleekt. Het onweer arriveerde kort na de landing in Krabi waardoor het spektakel nog eens werd overgedaan vanop de begane grond. De buien werden daar voorafgegaan door een shelfcloud waar de inflow duidelijk zichtbaar was. De stortregens slaagden erin om het volledig opgedroogde wegennet in minder dan 45 seconden in een schuimend rivierenstelsel om te toveren. Een tweede buienlijn zorgde opnieuw voor een ware zondvloed waarbij de neerslagintensiteit kan geschat worden op minstens 250 tot 300 mm/h. Er kwam ook onweer aan te pas maar met één ontlading per 5 minuten was dit totaal niet in verhouding met de bijna apocalyptisch ogende stortvlagen. Later werd het droog al werd de half verzopen omgeving af en toe nog eens in het spookachtige licht van een bliksemflits gezet
19 september 2006
Een tweede regenzone slaagde er tijdens de voormiddag in om de pluviometer weer in beweging te zetten. Ze werd vooraf gegaan door erg veel bewolking tijdens de nachtelijke uurtjes waardoor het kwik zich nog kon vastklampen aan een niet al te frisse 11,7 graden. De regen zelf had een eerder buiig karakter en duurde niet zo lang: reeds ruim voor de middag hadden de meeste paraplu's en regenjassen hun diensturen reeds geklopt, al wist de bewolking nog niet meteen van ophouden. Rond de middag kwamen we echter eensklaps in de heldere zeelucht terecht achter de regenzone. Mooie zonnige perioden lagen hierin op ons te wachten, en het kwik wist zich hierdoor nog over de twintig gradengrens heen te werken om uiteindelijk uit te komen op 21,6 graden. Een vrij strakke zuidwestenwind met snelheden tot 25,7 km/h moesten we hierbij wel voor lief nemen. De opklaringen werden vrij snel opgevuld door rafelig gevormde stapelwolkjes, maar deze waren nog zo vriendelijk om een deel van het luchtruim vrij te laten terwijl ze zich naar de avond toe weer in aantal en volume moesten prijsgeven. Het waren daarna vooral hoge sluierwolken die de hemel een beetje melkachtig deden kleuren en deel uitmaken van een warmtefront waarachter subtropische luchtmassa's zitten die snel onze kant lijken op te komen. Ondanks dit gegeven werden we tijdens de avonduurtjes en vooral na zonsondergang echter geconfronteerd met een vrij snelle en onaangename afkoeling. Het neerslagtotaal, dat reeds in de voormiddag bereikt werd, bedroeg 1,4 mm.
19 september 2007
Na de buien volgden de opklaringen, en deze zorgden ervoor dat het vanochtend weer erg fris werd met minima die tot 7,8 graden terugvielen. Na het opkomen van de zon volgde een periode met vrij fraai nazomerweer waarbij Stratocumulusvelden en lichte Cirrus of Cirrostratusbewolking elkaar afwisselden. De bewolking was net iets te talrijk om het flink te laten opwarmen waardoor we tegenover gisteren slechts een graadje winst boekten met 17,6 graden. Vanuit het westen kwam er tegen de avond meer laaghangende bewolking opzetten, die na zonsondergang wat lichte regen veroorzaakte (0,2 mm). De krachtige zuidwestenwind zorgde met haar snelheden tot 29 km/h opnieuw voor een onvervalst herfstgevoel. Het etmaal wordt in zwaarbewolkte omstandigheden en sporadische lichte regen afgesloten.
19 september 2008
Het leek vanmorgen mij minimumtemperaturen van 2,0 graden en een stel witgevroren auto's alsof de weergoden ineens een seizoen hadden overgeslagen, wat met de winters die de voorbije jaren in ons geheugen gegrift stonden, zelfs nog 'zacht' uitgedrukt is. Enkel de maan en een beetje Cirrostratusbewolking waren er getuige van hoe de Malderse plantjes een wanhopige strijd op leven en dood voerden tegen de bijtende kou. Gelukkig kwam er al snel versterking van de zon die aan de lichtbewolkte hemel weinig weerstand te vrezen had en het onderkoelde landschap al meteen kon ontdooien. Tijdens de voormiddag kregen we af en toe Altocumulus te zien terwijl er op grotere hoogte Cirrus spissatus voorbijdreef. Het aandeel cirrus nam hierbij geleidelijk af terwijl Altocumulus steeds talrijker werd. Halverwege de namiddag was er alleen maar Altocumulus te zien die ongeveer de helft van de hemel bedekte terwijl er in de resterende opklaringen af en toe neigingen waren om Cumulus humilis te vormen. Maar dit stelde nauwelijks wat voor. De temperaturen deden het erg goed ondanks de thermische mokerslag die ze deze ochtend hebben geïncasseerd, we haalden zelfs nog net 20,0 graden. Hierbij stond een noordoostenwind met snelheden tot 16,1 km/h. Tijdens de late namiddag losten de Altocumuluswolkjes weer op met als uiteindelijk resultaat een heldere hemel vermits er van eerdergenoemde Cumulus humilis ook al niet veel meer overbleef. Toch was de atmosfeer niet helemaal zuiver want na zonsondergang leek alles plots in vuur en vlam te staan door een soort van nevel die zich op ongewoon grote hoogte leek te bevinden (vliegtuigsporen waren immers reeds in de schaduw). Hoewel het erg warme kleurentinten waren, voelde het in de buitenlucht erg kil aan eens de zon goed en wel verdwenen was. Opnieuw bleven we vandaag van neerslag gevrijwaard (0,0 mm).
19 september 2009
Ons nazomertje bleek ook vandaag stevig in het zadel te zitten, waarbij een nagenoeg wolkeloze hemel vanochtend reeds de dienst uitmaakte. De temperatuur daalde hierbij naar een zachte 13,3 graden, zodat we meteen gelanceerd waren voor een erg warme nazomerdag. De wind draaide nu naar het oosten en voerde met haar snelheden tot 16,1 km/h iets vochtigere lucht aan. Dit werd al snel merkbaar toen er stapelwolkjes werden gevormd die langzaam maar zeker uitgroeiden tot flinke afmetingen. De uitgedroogde Malderse vegetatie hoefde zich echter geen illusies te maken, want ook deze keer bleef het droog en raakten de buien niet verder dan het uiterste zuidoosten van het land. Wie zich daar bevond kon echter rekenen op een flinke portie klank en lichtspel die vooral in Luxemburg voor een ware apotheose van het onweersseizoen zorgde. Enkel het kwik raakte verder, en wist met maxima van 28,2 graden zelfs behoorlijk wat indruk te maken. Te Malderen gingen de stapelwolkjes over in enkele Stratocumulusvelden, en toen deze tijdens de avond weer oplosten was alle hoop op het broodnodige regenwater weer verdwenen. De resterende bewolking bestond uit Altocumulusveldjes die voor een schilderachtig uitzicht zorgden bij zonsondergang, terwijl het ook daarna erg zacht bleef met temperaturen die rond 20 graden bleven schommelen. Omstreeks 22H was het echter uit met de pret toen er vanuit het noorden opeens een kille bries opstak die het snel deed afkoelen.
19 september 2010 (Japan)
Er hing vanochtend meer bewolking dan de voorbije ochtenden, maar we hoefden hier als zonneklopper of warmteliefhebber niet voor te vrezen. Het ging om Altocumulus floccus die overging in Altocumulus lenticularis. Later werden er Cumuluswolken gevormd die het luchtruim met de lenti's deelden terwijl de bovenlucht opvallend diepblauw kleurde. Soms hadden de Altocumuluswolken een zeer fijne structuur terwijl er bij zonsondergang terug Cirrostratus en Cirrus uncinus bewolking binnendreef. Deze was nog steeds van de tyfoon afkomstig, die zeer langzaam verder naar het westen trok. De zeer warme dag waarbij de maxima vlot de 34 graden bereikten, werd afgesloten met een zwoele en rustige avond.
19 september 2011
De onstabiele polaire lucht stroomde vanochtend nog steeds over Malderen uit, en dit resulteerde in flinke stapelwolken, af en toe wat lichte regen en mooie opklaringen tussendoor. Het waren vooral deopklaringen die in combinatie met de polaire lucht het kwik flink onderuit gehaald hebben met 8,8 graden als minimum tot gevolg. Tijdens de voormiddag bleef de buienmolen nog een paar rondjes draaien, maar door warmte advectie vanuit het westen raakte deze vastgeroest en was het afgelopen met de neerslag. We konden nu toezien hoe de stapelwolken zich uitspreidden tot Stratocumulus waarbij de ontstane wolkenschermen steeds lager gingen hangen. Het brein achter dit alles was een naderend warmtefront dat naar de avond toe zichtbaar werd als sluierbewolking die binnendreef in combinatie met melkachtige luchten. De diepblauwe kleur van de opklaringen ging er dus uit al bleven we van neerslag gespaard. De warme lucht stroomde aanvankelijk enkel in de hogere luchtlagen binnen dus overdag werd het niet veel warmer dan 19,4 graden terwijl het 's avonds nog flink kon afkoelen. Gelukkig was het wel vrij rustig met dat westelijk briesje tot 25,7 km/h erbij. De buien bleken uiteindelijk goed te zijn voor een eerder beperkt neerslagtotaal van 0,2 mm.
19 september 2012
De dagelijkse weersverslagen worden gewoonlijk met een vertraging van 2 tot 5 dagen online gezet. Neem een kijkje op de weerpagina's van mijn website om het recentste verslag te lezen.