Bericht van: Hendrik (Londerzeel-B)
, 22-09-2012 21:08
22 september 2004
Terwijl de laatste schaarse opklaringen vanochtend achter de oostelijke einder wegdoken, kwam vanuit het westen steeds meer bewolking opzetten op nadering van een warmte front, en dat bleef uiteraard niet zonder gevolgen. De westelijke wind legde er weer flink de pees op en vooral na de middag werd het een miezerige bedoening met een bijna voortdurende afwisseling van regen en motregen. De zon was volledig kansloos en de temperaturen schommelden dan ook tussen een ondermaatse 12,2 tot 14,9 graden. Gelukkig betreft het dus een warmte front waardoor de temperatuur naar de avond toe geleidelijk is beginnen te stijgen toen we in de warme sector arriveerden, maar ons verblijf daarin is van korte duur want morgen komen we reeds aan de andere zijde van de warmeluchttong terecht en zal een koufront met flink wat neerslag over het land spoelen. Vervolgens komen we vrijdag en tijdens het weekend in de polaire lucht terecht waar we steevast mogen rekenen op een portie buien waarin vooral op zaterdag een donderslag kan bijzitten. De temperaturen zullen een flink eind beneden de normale waarden duiken, maar dit alles zal gecompenseerd worden door mooie wolkenlandschappen in de heldere zeelucht en tussendoor de zon.
22 september 2005 (Thailand)
Voor het eerst viel ons een volledig neerslagvrije dag te beurt. Het scheelde nogthans niet veel want uit de bijna heldere ochtendhemel ontsproten al snel stapelwolkjes die het meteen een heel eind in vertikale richting gingen zoeken. Sommigen brachten het tot volwassen buienwolken, anderen, waaronder degene die zich met Tubkaak Beach bezig hielden, moesten er al het bijltje bij neerleggen toen ze amper als Cumulus congestus konden ondergebracht worden. Het spreekt dan ook voor zich dat de tropenzon flink haar gang kon gaan en menig blanke toerist van een zuiders kleurtje werd voorzien. Tegen de avond moesten ook de echte buienwolken eraan geloven en bleef er slechts hoge sluierbewolking en middelhoge Altocumulus / Altostratus over als stoffelijk overschot van eerdergenoemde buien. Tegen zonsondergang werden deze mooi ingekleurd met een onvergetelijke zonsondergang tot gevolg en de rest van de avond verliep eveneens rustig onder het bleke licht van de klimmende maan.
22 september 2006
Wie vanochtend een blik in oostelijke richting wierp, kon nog genieten van de zeer heldere, diepblauwe lucht waarin we gisteren een ganse dag vertoefden. Het was de zomerliefhebber echter geraden om zich niet om te draaien naar het westen, want daar verscheen reeds een overvloed aan hoge sluierwolken die langzaam maar zeker oprukte naar het oosten. Hoewel het slechts om vederwolkjes ging, was de begrenzing tussen het heldere en bewolkte gedeelte uitermate scherp. Wie er vroeg genoeg bij was kon hierbij nog genieten van het oranje- rode kleurenspektakel toen de eerste zonnestralen vanochtend de ijle wolkenmassa doorboorden. Het duurde niet zolang voordat het hele luchtruim door deze 'windveertjes' werd ingepalmd, en in het westen verschenen inmiddels ook al middelhoge Altocumuluswolken. Deze volgden het voorbeeld van de vederwolkjes naadloos op en tegen de middag was de eens zo krachtige nazomerzon reeds herschapen tot een sterk verzwakte, waterige versie ervan. Om het helemaal compleet te maken werden er rond deze tijd ook wat stapelwolkjes toegevoegd. Het bleef voorlopig echter droog en de temperaturen deden het best nog aardig met waarden tot 25,1 graden terwijl de minima er ook wel mochten wezen met 17,6 graden. Zowat halfweg de namiddag leek de bewolking weer uit te dunnen en kregen we weer enige tijd de zon te zien. De naderende regenzone moest immers eventjes diep ademhalen alvorens de volgende fase van haar doortocht in te zetten. Dat gebeurde redelijk snel en zo zagen we de zon een tweede maal verdwijnen achter een dikke Altostratuslaag. Het druppelde hierbij een beetje, voldoende om de straten op sommige plaatsen nat te maken, maar de hoeveelheden waren amper meetbaar. Of er in Malderen ook neerslag viel is onduidelijk, alleszins waren het dan geen meetbare hoeveelheden. De regenzone was immers aan frontolyse onderhevig waardoor het ding uitrafelde en we meer stukken blauwe lucht te zien kregen. De resterende wolken zorgden bij zonsondergang echter voor een oogverblindend schouwspel zoals we het in Malderen de voorbije vijf jaar niet meer hebben gezien. De sublieme kleurenpracht was van korte duur maar de zachte temperaturen zorgden er voor dat we 's avonds nog in openlucht konden nagenieten van de geslaagde show die we bij zonsondergang kregen.
22 september 2007
Tijdens de ochtend en voormiddag was er nog behoorlijk wat Stratus en Stratocumulusbewolking te zien, maar gelukkig waren er veel 'gaten' in aanwezig en kon de zon daar optimaal van profiteren. Naar de middag toe ging de bewolking over in Cumulus humilis en vervolgens evolueerden we naar een bijna helder weertype. Kort voor zonsondergang verschenen er in het westen terug Stratocumulusvelden waarin wat Stratocumulus castellanus verweven zat, wat ervoor zorgde dat de boel er erg dreigend uit ging zien. Na zonsondergang werd het echter terug lichtbewolkt tot helder. Met temperaturen die opliepen van 8,9 naar een zomers aandoende 24,5 graden hebben we weinig te klagen over deze dag. Het lijkt er echter op dat de spinnen dit jaar erg actief zijn want voor de tweede maal in drie maanden tijd werden de schoepjes van de windmeter uitgeroepen tot vakantiebestemming van de maand waardoor er binnen de kortste keren een nieuw hotelletje werd rondgebouwd voor het spinnenvolk. Aangezien ze daar nog steeds niet van draadloze netwerken gehoord hebben, werd de windmeter geblokkeerd door de talloze webben en blijft de maximale windsnelheid en windrichting van vandaag een open vraag. De neerslagtotalen zijn dan weer wel bekend maar met 0,0 mm maakten ook deze weinig indruk en werd deze dag onder rustige en even droge omstandigheden afgesloten.
22 september 2008
Met de gevreesde grijzigheid leek het allemaal nog goed mee te vallen, want het was vanochtend opnieuw één en al opklaringen wat de klok sloeg terwijl er slechts wat Cirrus en Cirrostratusbewolking overbleef. Wel kwam de atmosfeer erg nevelig over en hing er weer een typische herfstgeur. Dit alles maakten we mee bij opvallend zachtere ochtendminima van 10,0 graden. Eens de zon een beetje op krachten was gekomen, werden er stapelwolkjes gevormd, en deze leken toch wel erg enthousiast te zijn in hun ontwikkeling waardoor het luchtruim er na de middag volledig van vergeven was. Vooral het aantal stapelwolken viel op al waren hun afmetingen ook een stuk indrukwekkender dan wat we de voorbije dagen gezien hebben. De temperatuursstijging werd erdoor afgeremd zodat de maxima stagneerden op 20,2 graden bij een noordoostelijk briesje tot 20,9 km/h. Uitspreiding onder een temperatuursinversie zorgde ervoor dat er ook Stratocumulus werd gevormd. Deze bleef later als enige over toen de thermiek afnam en de stapelwolken hierdoor geleidelijk weer verdwenen. De eerdergenoemde Cirrus en Cirrostratus leken zich hiervan weinig aan te trekken en bleven de hele tijd op de achtergrond aanwezig. Hun '1 minute of fame' beleefden ze bij zonsondergang toen het geheel in vurige oranje en rode tinten oplichtte alvorens weer even onopvallend als tevoren op de achtergrond te belanden. Het feit dat de Stratocumulusvelden niet meer verder oplosten, kunnen we op zijn minst verdacht noemen, en inderdaad: op de satellietbeelden tekent zich een regenzone af die ons via een erg ongebruikelijke koers vanuit het oosten de komende twee dagen zal overvallen. Deze nacht hoeven we hier echter nog niet van wakker te liggen en zal het vooral de bewolking zijn waarmee we te maken krijgen, en waarvan we tevens ook hogere ochtendtemperaturen kunnen verwachten. Het neerslagtotaal voor vandaag blijft dan ook beperkt tot 0,0 mm.
22 september 2009
Na een reeds wisselend bewolkte ochtend (Altocumulus en Stratus fractus) kwamen we onder een wolkenband terecht die ons met een volledig betrokken weertype opzadelde. Maar het bleef opnieuw droog doordat de laaghangende Stratusbewolking veel te dun was om neerslag van betekenis te lossen. Enkel in het uiterste noorden van de Benelux zouden wat verdwaalde druppels zijn gevallen. De wolkenband trok niet veel tijd uit om zich met ons bezig te houden, want een dik uurtje later kwamen er alweer opklaringen binnengedreven vanuit het westen. We kregen nu terug een mengeling van Stratus fractus en Altocumulus te zien waarbij opviel dat de wolkenflarden aan een zeer hoge snelheid over het luchtruim joegen. De bewolking werd vervolgens steeds schaarser en de aanvankelijk nevelig ogende blauwe lucht kleurde naar een zuiders ogende, diepblauwe tint. Voor de zon was dit een uitstekende gelegenheid om de temperatuur te laten stijgen van 9,9 naar 24,5 graden, zeker toen het in het tweede deel van de namiddag vrijwel helder werd op een paar minuscule Altocumulusdotjes na. Bij dit alles stond er een west- zuidwestelijk briesje dat met snelheden tot 29,0 km/h over het weerstation streek. De heldere lucht zorgde ervoor dat het 's avonds aardig afkoelde, maar echt berekoud werd het zeker niet. Op het einde van het etmaal tekenden we weer gewoontegetrouw ons vaste neerslagtotaal van 0,0 mm op.
22 september 2010 (Japan)
Voor heel wat Japanners was dit een dag waar ongeduldig naar uitgekeken werd. Een actief koufront heeft immers de oversteek van de Japanse zee ingezet en zou spoedig een einde maken aan de hitte die het land al maanden in haar greep hield. Het front werd 's morgens vroeg reeds aangekondigd door een statige rij Cumulonimbi die aan de westelijke horizon paradeerde. Deze buien bevonden zich nog boven het oosten van China en Korea waardoor we nog een laatste hittedag voor de boeg hadden waarin het kwik snel boven de 30 graden werd gekatapulteerd. Er hing Cirrus en Cirrostratusbewolking en boven de Cumulonimbi was Altocumulus lenticularis te zien. In de loop van de voormiddag werd er ook over de rest van het luchtruim steeds meer Altocumulusbewolking aangevoerd. Later verscheen er ook Altostratus en Stratus fractus waarna het onderandere in Myia Jima tot regenbuien kwam. De regen ging al snel over in een erg luidruchtig onweer en hoewel dit alles in een saaie en grijze hemel begon, werd het onweer afgesloten met fabelachtige wolkenlandschappen. Vooral vanop de 'Apenberg' was het uitzicht adembenemend met een duidelijk afgetekende regenschacht die zich tussen Hiroshima en de eilanden van Shikoku over de binnenzee verplaatste. De lucht boven ons kleurde al snel weer diepblauw, maar het onweer bleef nog een hele tijd net ten oosten van ons verder razen. Ondertussen werden er aan de andere kant van het luchtruim nieuwe Cumulonimbi gevormd die boven het vredespark van Hiroshima voor een wel erg gepaste sfeer zorgden. Zodra de zon onder was, werden de bliksemflitsen hierin zichtbaar en deze zorgden voor een lightshow die ondanks haar eerder lage frequentie urenlang aanhield. Bij aankomst in Kurashiki bliksemde het nog steeds en viel er af en toe wat lichte regen uit schampende onweersbuien. Het onweer dat sinds deze middag nooit verder dan 10 kilometer van ons verwijderd was, bleef ook na middernacht voor lichtflitsen zorgen.
22 september 2011
Na de lichte regenbuitjes van gisterenavond zag alles er weer rustig en stabiel uit met Stratocumulusvelden, een paar kleine opklaringen en minima van 11,0 graden. De wolkenvelden maakten plaats voor een afwisseling van Stratocumulus en Cumulus tegen de middag terwijl er een tamelijk diepblauw gekleurde lucht zichtbaar was in de opklaringen. Deze werd echter steeds opgevuld door de eerdergenoemde stapelwolken dus van echt nazomerweer konden we (nog) niet spreken. De maxima bleven bescheiden, maar echt slecht deden ze het gelukkig niet met 19,6 graden. Er stond bovendien geen venijnige, koude stormwind die door merg en been sneed, maar een zijdezacht briesje met zuchtjes tot 22,5 km/h uit het west- zuidwesten. Tijdens de avond zagen we regelmatig donkere wolkenluchten met valstrepen eronder voorbijdrijven in de mengelmoes van Stratus en Stratus fractus die nu alomtegenwoordig was, maar deze wolken en neerslag bleven netjes ten zuid- zuidwesten van ons. Na zonsondergang veranderde dit en wist een kortdurend regenbuitje er alsnog doorheen te sijpelen, wat een (onmeetbaar) dagtotaal van 0,0 mm opleverde.
22 september 2012
De dagelijkse weersverslagen worden gewoonlijk met een vertraging van 2 tot 5 dagen online gezet. Neem een kijkje op de weerpagina's van mijn website om het recentste verslag te lezen.