Bericht van: Hendrik (Londerzeel-B)
, 01-10-2012 19:19
1 oktober 2004
De vroege ochtend zag er weinig belovend uit met een bijna betrokken luchtruim, doch in de loop van de voormiddag is de zaak stillaan gaan opklaren en kregen we een afwisseling van zonnige perioden en wolkenvelden voorgeschoteld. De minima waren al erg zacht met 13,5 graden maar in de loop van de dag zorgde de uitstekende samenwerking tussen de zon en de aanvoer van subtropische lucht ervoor dat het kwik zowaar boven de 20 graden grens geperst werd, meerbepaald 20,7 graden als maximumtemperatuur. Hierbij haalde de wind snelheden tot 25,7 km/h. Doch later in de avond waren er steeds meer tekenen van onstabiliteit te zien, terwijl er in de loop van de dag zelfs al een onweerszone op bezoek is geweest in Nederland en het oosten van het land. De kansen op een aantal buien op het Malderse grondgebied nemen de komende uren in elk geval flink toe...
1 oktober 2005
Tijdens het eerste deel van de voormiddag viel er uit een laaghangende bewolking nog lichte regen of motregen. De wind heeft terug het noordwesten opgezocht waarop omstreeks 10H de eerste opklaringen binnendreven. De zon kwam er dan ook al snel aan te pas, maar er vormden zich in de heldere poollucht stapelwolken die uitgroeiden tot een paar buien rond de middag. Ze namen vervolgens echter af in volume zodat het alsnog een vrij aangename en mooie namiddag werd. De temperaturen haalden immers een respectabele 18,7 graden, wat uit de tot 31 km/h uithalende, verder naar het noorden gedraaide wind voldoende was om een nazomergevoel op te wekken. Het koelde onder de laatste uitlopers van de warme sector afgelopen nacht ook nauwelijks af, waardoor we erg zachte minima van 13,2 graden kunnen noteren. Deze temperatuur werd pas nu, na zonsondergang, bereikt onder de brede opklaringen waaronder het momenteel weer flink afkoelt. Het neerslagtotaal is niet verder dan 2,4 mm opgelopen, maar we zijn nog niet van de nattigheid verlost. Vanuit het westen zal er namelijk een nieuwe buienlijn het land heroveren in de loop van morgenvoormiddag, en deze zal ons op een aantal flinke najaarsbuien trakteren. Waar de buien, al dan niet onder muzikale begeleiding, zullen toeslaan blijft echter koffiedik kijken door hun plaatselijke karakter. Sommige plaatsen zullen het morgen bijna droog houden terwijl andere plaatsen er flink zullen van langs krijgen.
1 oktober 2006
Een steeds dikker wordende Altostratuslaag met daaronder rafelige Stratus fractusbewolking was het eerste dat we vandaag te zien kregen. Het leek dus een sombere en regenachtige herfstdag te gaan worden, doch de bewolking loste kort voor de middag op en er vielen slechts enkele druppels. Er volgde een aangename periode van een paar uurtjes waarin staalblauwe luchten en flink wat zonneschijn het best naar onze zin konden maken, samen met het kwik dat opliep van 15,2 naar 21,3 graden. De flink in kracht toenemende zuidwestenwind liet het met haar rukwinden tot maarliefst 48,3 km/h echter een stuk kouder aanvoelen. Het leukste moest echter nog komen want er ontstonden kleine stapelwolkjes in het uitgestrekte staalblauwe zwerk, en deze namen geleidelijk in aantal toe terwijl er al snel een paar volumineuzere exemplaren tussen opdoken. De radarbeelden brachten reeds een paar flinke buienlijnen aan het licht, die vanuit Frankrijk onze richting uitkwamen. Een sterke jetstreak op grote hoogte en een warmere luchtlaag op geringere hoogte ten gevolge van het zachte zeewater, zorgden ervoor dat het op grote schaal tot heftig onweer kwam, waarbij zelfs Malderen er niet aan ontsnapte. Een eerste onweer trok in de loop van de namiddag net ten noorden van ons langs, gevolgd door een tweede cel die onmiddellijk daarna pal over ons trok en daarbij voor korte tijd intense stortregen en enkele hagelbolletjes van 1 centimeter achterliet. De rust keerde weer op het Malderse grondgebied, doch de luchtstromingen die op grote hoogte uit een andere richting kwamen, zorgde ervoor dat twee van de buien in onze aanvoerrichting gingen roteren en zich daardoor konden ontwikkelen tot de zogenaamde 'supercells'. De radar toonde bij beiden een duidelijke hook- echo waarbij deze van de noordelijke supercell pal over Malderen trok, doch de bijhorende tornado zat aan de andere kant van het systeem waar hij ten noorden van Antwerpen behoorlijke schade aanrichtte. Het zelfde gebeurde met de zuidelijke supercell die boven het Brusselse Tubeke eveneens een tornado opleverde die daar echter geen schade aanrichtte. Beiden zijn op de tornadoschaal in te delen als F1. Geen hoosverschijnselen in Malderen dus maar wel een overweldigende bliksemactiviteit met ruim 30 ontladingen per minuut en tijdelijk intense regen bij het overtrekken van de hook-echo en voorafgegaan door een korte periode van volledige windstilte waardoor het naderen van de neerslagkolom ruim vooraf hoorbaar was als een aanzwellend 'geruis'. De bui trok daarna snel weg naar het oost- noordoosten, hierbij bijna voortdurend oplichtend door bliksem. De rust keerde opnieuw weer, maar werd in de late avond nog even onderbroken door een licht onweer dat zonder neerslag ten noorden van ons langstrok. Het neerslagtotaal viel al bij al nog flink mee met 3,2 mm voor dit etmaal.
1 oktober 2007
Zoals gevreesd was de toenemende Cirrostratus en Altostratusbewolking waarmee we gisteren de dag afsloten, inderdaad de voorbode van vochtig en grijs herfstweer. Het was tijdens de vroege ochtenduurtjes weliswaar nog droog, maar het volledige luchtruim was reeds met wolken gevuld en in het begin van de voormiddag ploften dan uiteindelijk de eerste regendruppels neer op Malderse bodem. Het waren zeker niet de laatste want het koufront trok in haar lengte over België. Drukstijgingen boven het Noordzeegebied zorgden er voor dat de regenzone werd tegengehouden en noord- Nederland eraan ontsnapte met droog en zonnig weer. Doordat de opdringende warme lucht door de koelere lucht werd opgetild, werd de atmosfeer onstabieler, en werd de neerslag naar de avond toe buiiger. In vergelijking met de buiencomplexen die zich boven Frankrijk vormde, stelde het echter maar weinig voor. Het neerslagtotaal maakte meer indruk met maarliefst 15,2 mm op het einde van het etmaal. Een golftop op het koufront zorgde ervoor dat de regen in de vooravond wat terugweek naar het westen, waardoor we tussendoor wat drogere perioden kregen en de neerslag minder intens was. De zon kregen we echter niet te zien en het is dan ook niet verwonderlijk dat het kwik ondermaats presteerde met waarden tussen 11,5 en 13,2 graden, en dit bij een oostenwind met snelheden tot 17,7 km/h.
1 oktober 2008
Een volledig betrokken hemel gaf tijdens de vroege ochtend aanvankelijk de indruk dat het een saaie en grijze herfstdag ging worden. De zachte lucht (minima van 9,7 graden) in combinatie met aardig wat wind op dit vroege tijdstip, toonden echter al aan dat de atmosfeer behoorlijk wat potentie had. De gevolgen lieten niet lang op zich wachten, want het begon al snel lichtjes te motregenen en nog voordat het eerste schemerlicht haar kans zag om het luchtruim te doordringen, werd het Malderse station plots gegeseld door felle stortregens die onmiskenbaar bij een actief koufront hoorden. De stortregen ging snel weer over in lichte regen of motregen bij een klassieke Nimbostratus pannus wolkenlucht aan de achterzijde van het front. Vanuit het noorden verschenen er opklaringen, die echter opnieuw door flinke buien werden gevolgd. Na een tijdje hielden de buien het eveneens voor bekeken zodat we weer konden genieten van flink wat zon aan een met onschuldig ogende stapelwolkjes getooide, diepblauwe lucht. Rond de middag zag deze er behoorlijk indrukwekkend uit doordat er in het zuiden een scherp afgelijnde laag van netjes geordende Altocumuluswolkjes verscheen. Hieronder vormden zich stapelwolken die zich in lange wolkenstraten schikten die min of meer evenwijdig liepen met de Altocumuluslaag. Na een paar uur was de Altocumulusbewolking echter weer verdwenen. Ondertussen zag het kwik haar kans schoon om in de opklaringen stiekem naar de maximumwaarde van 17,5 graden te sluipen. Op het einde van de namiddag begonnen een tweetal van de eerdergenoemde stapelwolkjes er 'verdacht' uit te zien doordat ze langzaam in volume toenamen terwijl de rest van de wolkjes al bijna volledig waren weggeschrompeld door de afnemende thermiek. Vanuit het noordwesten kwam inderdaad een nieuwe buienlijn aanzetten, die met een spectaculaire wallcloud, whale's mouth en rukwinden tot 40,2 km/h uit het west- zuidwesten weer een mooie show wist te brengen. De neerslag dat het ding produceerde was echter niet overdreven en er zat ook geen onweer of hagel op, in tegenstelling tot de buien die onze noorderburen vandaag voor de kiezen kregen. Nadat de buienlijn was overgetrokken, keerde de rust weer, maar begon het flink af te koelen onder de steeds bredere opklaringen die na zonsondergang kwamen voorbijgedreven. Al het buien en fronten- geweld bleek goed te zijn voor 3,4 mm als dagtotaal.
1 oktober 2009
We bevonden ons vanochtend reeds aan de achterzijde van het koufront, doch ook deze keer is de frontpassage nagenoeg neerslagvrij verlopen. Door de bewolking was het nog niet al te veel afgekoeld, al voelde het merkbaar killer aan. Tijdens zowat de ganse voormiddag kregen we af te rekenen met uitgestrekte wolkenvelden die in de vochtige zeelucht werden meegevoerd. Deze bestonden vooral uit Stratocumulus, al toonden de schaarse opklaringen ertussen een diepblauwe lucht die het polaire karakter van de lucht duidelijk onderstreepte. Na de middag kregen we meer opklaringen te zien, maar het werd alles behalve een zonovergoten toestand en er werden bovendien een aantal buitjes gevormd. De bewolking ging hierbij over in een mengeling van Cumulus, Stratus fractus en Stratocumulus, terwijl er hogerop wat Cirrusbewolking te zien was. De buitjes stelden echter weinig voor, en met het kwik was het al niet veel beter gesteld door de erg lage maxima van 18,9 graden. Tijdens de avond werd het weer droog en koelde het verder af naar de dagminima van 7,3 graden. Onder een halfbewolkte hemel konden we vervolgens het neerslagtotaal van 0,0 mm aflezen.
1 oktober 2010
Het grootste deel van de nacht werd gekenmerkt door regen en motregen, maar bij het krieken van de dag werd het dan alsnog droog onder het gesloten Stratus wolkendek dat over Tokyo hing. De wegen lagen er nog kletsnat bij, en de bewolking bleef tot kort voor de middag hangen zij het dat ze geleidelijk dunner werd. Daarna ging ze over in Stratus fractus en deze wolkenflarden groeiden uit tot Cumuluswolkjes. Ze spreidden zich uit tot Stratocumulusveldjes en dit was het weersbeeld dat ons bij het opstijgen naar Londen begeleidde. Zoals wel te verwachten was, hingen deze wolken vooral boven land en was het boven de Japanse zee helder terwijl er in het oosten Altocumulusbewolking te zien was van het wegtrekkende warmtefront. Boven China waren er weer stapelwolkjes te zien, maar deze spreidden zich niet uit en ze werden schaarser en kleiner terwijl we naar het noordwesten vlogen. In het noorden van Siberië was het helemaal helder en ontvouwde zich een winters maanlandschap met besneeuwde toendra's waar hier en daar half bevroren riviertjes doorliepen. Toen we even later boven de Noordelijke Ijszee aankwamen werd het terug bewolkt (Stratocumulus) door de vochtige zeelucht waar we in (boven) terecht kwamen. De Global Warming liet duidelijk haar sporen na want er was niet het kleinste spoor van ijsbergen of pakijs te zien voor zover het oog reikte. Ten westen van Nova Zembla kwamen we in onstabiele lucht terecht waardoor er Cumulus congestus ontstond die beneden voor sneeuwbuien en boven voor turbulentie zorgde. Deze ging in het noorden van Noorwegen weer over in Cumulus die uitspreidde tot Stratocumulus zoals bij het opstijgen in Tokyo maar vermoedelijk stukken frisser. Een heldere hemel maakte vervolgens haar opwachting in Fins Lapland waarna Stratocumulusvelden ter hoogte van Stockholm het roer overnamen tot net ten noorden van Nederland waar duidelijk nazomerweer heerste. Een heel verschil met de aankomst in Londen waar een hyperactief koufront haar woede op het vliegtuig bekoelde en voor een bijzonder ruwe crosswind landing zorgde. Bij de vlucht naar Schiphol lag het front reeds boven Nederland waar het even voordien nog helder was, en ook hier kwamen flinke rukwinden en pittige regenvlagen voor. Bij de terugtocht naar Malderen regende het nog steeds goed door en daarna vonden we een bijna zwemmend weerstation terug terwijl het nog een hele tijd naregende of motregende.
1 oktober 2011
Na een andermaal tamelijk frisse en erg nevelige nacht werd het vandaag weer stralend zomerweer. De temperaturen die vanochtend rond 10,6 graden schommelden deden niet meteen vermoeden dat we maxima van 28,5 graden zouden optekenen, maar eens de zon op was warmde het inderdaad razendsnel op en ging het meteen drukkend aanvoelen, zelfs in de schaduw. Nu was er geen enkel teken van bewolking te bespeuren en stond er ook erg weinig wind met hooguit 9,7 km/h uit het oost- zuidoosten. Zelfs op winderige plaatsen zoals kustlijnen en op zeeboeien werd nauwelijks wind gemeten vandaag. Na zonsondergang koelde het weer bliksemsnel af en werd er terug op grote schaal dauw gevormd, net als de voorbije dagen. Het neerslagtoaal bleef uiteraard steken op 0,0 mm.
1 oktober 2012
De dagelijkse weersverslagen worden gewoonlijk met een vertraging van 2 tot 5 dagen online gezet. Neem een kijkje op de weerpagina's van mijn website om het recentste verslag te lezen.