Bericht van: Hendrik (Londerzeel-B)
, 02-10-2012 19:48
2 oktober 2004
Vandaag kregen we opnieuw een erg behoorlijke herfstdag voorgeschoteld waarbij de zon meer dan voldoende aan de beurt mocht komen. We moesten echter wel rekening houden met een vrij aktieve zuidelijke wind tot 31 km/h terwijl vooral in de zuidelijke helft van de hemelkoepel veel bewolking te zien was, vooral bestaande uit hoge Cirrostratus waarin zich wat optische verschijnselen zoals halo's en bijzonnen voordeden, en Stratocumulus velden op lager niveau . De temperatuur liep op van 11,5 tot een zachte 17,3 graden, terwijl het uit de wind en in de zon zelfs nog een flink stuk warmer aanvoelde. Hoewel er gisteren in de late avond nog een korte maar vrij pittige bui viel is het vandaag droog gebleven, maar ook dat scheelde niet veel want de radar toont momenteel een flinke bende onweersbuien die op de noordzee zitten en in noordoostelijke richting wegdrijven. De komende dagen evolueren we naar een wisselvallig weertype waarbij de paraplu best steeds in aanslagpositie wordt gehouden...
2 oktober 2005
Zoals eigenlijk wel verwacht kon worden, lieten de buien Malderen vandaag links liggen en werd hiermee de al jaren oude traditie in dit soort weerssituaties gewoon verder gezet. Tijdens de voormiddag keken we aan tegen een bijna heldere diepblauwe hemel waarin ten westen van ons statige buienwolken paradeerden. Sommigen hebben volgens de radar zelfs onweer geproduceerd. De aaneengesloten lijn van buien kwam langzaam maar zeker onze richting uit, maar lang voor het zover was verdween ze opeens in het niets. Nadien zagen we verspreide stapelwolken, die snel uitgroeiden tot vrij indrukwekkende afmetingen, en van tijd tot tijd voor mooie taferelen zorgden in de zeer heldere poollucht. Het duurde niet zolang voor sommigen ervan uitgroeiden tot volwassen Cumulonimbi met hun typische aambeeldvormige toppen, eerst ten westen van ons maar later ook in het zuiden en oosten, en op sommige momenten waren de neerslagstrepen eronder goed zichtbaar. Kort na zonsondergang wist een sterk verzwakt exemplaar alsnog de weg tot het Malderse weerstation te vinden, maar meer dan wat lichte motregen, goed voor amper 0,2 mm, leverde dit niet op. Qua temperaturen viel het allemaal best te pruimen met waarden tussen 8,2 en 18,5 graden, terwijl de noordelijke wind wat zwakker was dan de voorbije dagen met haar 19 km/h. De buienactiviteit zal er komende nacht nog even blijven inzitten, maar tegen morgen zou het weer sterk stabiliseren waarbij we kunnen genieten van brede opklaringen. De temperaturen zullen de dagen daarop lichtjes stijgen, tot rond 20 graden in het tweede deel van de werkweek.
2 oktober 2006
Een licht golvende regenzone is ons afgelopen nacht langzaam genaderd vanuit het zuiden. Samen met veel laaghangende bewolking en een weinig neerslag tussendoor zorgde dit voor een eerder sombere en kille start. De regenzone was duidelijk niet van plan om meteen weer haar biezen te pakken, waardoor er in het grijze weersbeeld weinig verbetering kwam. De buien waar we gisteren mee kennismaakten, trokken ongeveer parallel met de kustlijn naar Nederland en tussen beide systemen zat een dunne band met opklaringen die vooral over het westen van het land aardig wat zon moet opgeleverd hebben. Langzaam maar zeker trok de regenzone weer naar het zuiden waardoor Malderen uiteindelijk ook een graantje kon meepikken van de opklaringen. De bewolking bleef echter nog tot na zonsondergang de zuidelijke helft van het luchtruim beheersen, waar zich jammer genoeg ook de zon bevond. Een aangename zonnige namiddag was dan ook niet voor ons weggelegd en dat vertaalde zich in de temperaturen die het met 15,3 tot 18,4 graden minder goed deden dan gisteren. Voor begin oktober zijn dit echter nog zeer degelijke waarden. Later op de avond kwam het dan zover dat de opklaringen verder doorstootten naar het zuidoosten en Malderen dus ook in het buiengebied erachter belandde. De buien waren aanvankelijk niet zo hevig en onweersvrij, maar het is niet ondenkbaar dat de Nederlandse onweersbuien in de loop van de nacht tot hier zouden doordringen. Hierdoor kan er nog geen uitspraak kan gedaan worden over het neerslagtotaal dat momenteel nog 0,0 mm bedraagt. De wind piekte vandaag alweer op 43,5 km/h en dit blijft wellicht ongewijzigd, tenzij een van de naderende buien de atmosfeer voor middernacht nog flink in beroering zou brengen.
2 oktober 2007
Vanochtend leek het erop dat de warmere luchtmassa's achter de regenzone dan toch nog bij ons zijn geraakt, wat merkbaar was aan de vochtige en erg zacht aanvoelende atmosfeer waarin we het daglicht zagen weerkeren. Het was droog, maar overal hing nevel of mist terwijl er nauwelijks wind stond. Het weerbeeld veranderde nauwelijks in de loop van de voormiddag waardoor het ondanks de zachte lucht niet meteen een aangenaam weertype kan genoemd worden. Tegen de middag kregen we hetzelfde weertype voorgeschoteld, terwijl het weersbeeld in de loop van de namiddag onveranderd bleef. In de vroege avond was het nog steeds hetzelfde liedje, zij het dat er tijdelijk wat motregen leek te vallen. Het kwik was hierbij ondertussen opgelopen van 12,9 naar 14,8 graden, waarbij vooral de maxima ondermaats waren. Maar de bewolking, die ook 's avonds hardnekkig stand hield, zorgde ervoor dat het ook na zonsondergang nauwelijks afkoelde. De motregen die van tijd van tijd viel, was goed voor 0,0 mm terwijl de nevelige omstandigheden reeds verraden dat de wind niet meer dan 12,9 km/h haalde, en dit uit het oosten.
2 oktober 2008
Na een rustige en eerder frisse nacht waarbij de minima op 7,1 graden zijn uitgekomen, begon deze dag erg vriendelijk met fraaie, diepblauwe luchten die slechts onderbroken werden door stapelwolkjes. Het rustige en droge weer was zeker geen blijvertje, want de stapelwolkjes begonnen zich steeds meer te ontwikkelen naarmate de dag vorderde, en al snel verscheen in het westen Cirrus densus bewolking die erop wees dat het zware geschut reeds dichtbij zat. We kwamen er aanvankelijk goedkoop vanaf, want een eerste bui trok ten zuiden van ons langs waarbij we enkel met wat kortdurende regen werden geschampt. In het noordwesten kwam echter een tweede bui opzetten, en dit bleek al snel een voor de tijd van het jaar bijzonder actief onweer te zijn, waarin ruim vier ontladingen per minuut voorkwamen. Begeleid door het aanzwellende tromgeroffel begon het al snel te regenen, en daar bleef het niet bij: de bui had immers ook een immense portie hagel aan boord die al snel met een oorverdovend geraas over Malderen werd uitgestort. Om één of andere reden ging de onweersactiviteit eruit eens de bui pal boven Malderen hing, maar de hagel, waarvan de bolletjes ongeveer een halve centimeter dik waren, hield bijna een uur aan terwijl de begeleidende stortregens voldoende bleken om een deel van de tuin rond het weerstation onder water te zetten. Iets dat gezien de ligging op een heuvel en de doorlatende zandleemgrond uiterst zelden voorkomt op deze locatie. Een atmosfeer die voortdurend werd doorzeefd door het ijs van de hagelbolletjes, stond garant voor een flinke afkoeling: de temperatuur die voor de buien nog opliep naar 15,1 graden, kelderde meteen zodat we weer ruim onder de tien graden belandden. Volgens de radar ging het om een aaneengesloten lijn van hagelbuien die in haar lengte over Malderen trok, en dit verklaart dan ook de lange duur van het onweer. En we waren er nog niet vanaf want na een half uurtje herademen, kwam een tweede reeks buien aanzetten die voorafgegaan door een luide knal van een nabije blikseminslag opnieuw voor geweldige slagregens met veel hagel zorgde. Toen de atmosfeer daarna tot rust kwam, bleek de hagel heel wat schade te hebben aangericht aan de plantengemeenschap die grotendeels in een groene variant van de Emmentaler kaas werd herschapen. Later werden er in de aambeeldvormige toppen van de wegtrekkende onweersbuien omvangrijke Mammatusvelden gevormd die de hemel kort voor zonsondergang een apocalyptisch uitzicht gaven. Jammer genoeg konden de roodachtige stralen van de ondergaande zon er net niet bij raken, maar ook zonder dit dramatische kleureneffect werd het een zelden gezien spektakel. Opvallend was dat er bij al het onweersgeweld geen extreme rukwinden voorkwamen, al mag een pieksnelheid van 33,8 km/h uit het zuidwesten er ook best wezen. De buien die daarna volgden waren minder indrukwekkend, maar kregen het tot ongeveer een half uurtje na zonsondergang nog prima voor elkaar om voor stoorzender te spelen. Wat volgde was een met restanten van afstervende buienwolken gevulde hemel waarin de opklaringen die overbleven, opnieuw voor een erg frisse nacht garant staan. Met een neerslagtotaal van 10,0 mm, grotendeels afkomstig van gesmolten hagelbolletjes die in de pluviometer op en neer dansten, werd deze erg ruige dag afgesloten.
2 oktober 2009
Ondanks de overvloed aan wolkenvelden is het kwik in de polaire luchtmassa's verder kunnen zakken naar 5,7 graden. Bij het aanbreken van de dag was grijs nog steeds de hoofdkleur, terwijl er aan de droogte al evenmin wat is veranderd. Het sombere en nu ook kille weerbeeld hield enkele uren stand voordat er vanuit het noordwesten opklaringen kwamen binnengedreven. Deze werden gevolgd door meer Stratocumulusvelden rond en na de middag, maar daarna leken de opklaringen het pleit alsnog te winnen. Hiervan kon het kwik dankbaar gebruik maken om wat verder op te klimmen, al zat er niet meer dan een schamele 17,8 graden als maximumtemperatuur in. De wind draaide ondertussen naar het west- noordwesten en haalde snelheden tot 29,0 km/h. Door de nabijheid van het golvende koufront kwam er meer vocht in de hogere luchtlagen terecht waardoor de blauwe lucht melkachtig kleurde. Dit zorgde echter voor het gedeeltelijk oplossen van de lagere wolken zodat we op het einde van de namiddag konden genieten van brede opklaringen. De resterende bewolking ging over in een overgangsvorm tussen Cumulus humilis en Stratocumulus, terwijl het later op de avond terug vooral Stratocumulusvelden waren die er de dienst uitmaakten. Er bleven echter nog voldoende opklaringen over voor wat zonneschijn tussendoor terwijl de wolkenvelden later op de avond voor een erg sfeervolle en kleurrijke zonsondergang zorgden. Het neerslagtotaal bleek ook vandaag geen verrassing te zijn met 0,0 mm.
2 oktober 2010
De eerste dag in België had veel weg van de laatste dag in Japan met een somber Stratus wolkendek waar het af en toe uit motregende. Dit bleef zo tot zonsondergang toen het plots vanuit het westen opklaarde. De lucht oogde nu erg onstabiel met Cirrus densus en Altostratus in het westen, en het kwam dan ook al snel tot nieuwe regen. Deze keer waren het buien die erg dikke druppels aan boord hadden en het neerslagtotaal aanvulden tot 2,6 mm. Gelukkig was het niet echt koud door de bewolking en de zuidelijke luchtstromingen (tot 32,2 km/h uit het zuid- zuidwesten aan de grond) en hield het kwik zich op tussen 13,2 en 17,5 graden. De laatste bui die voor middernacht nog tot in Malderen kon doordringen, vulde het neerslagtotaal aan tot 2,8 mm.
2 oktober 2011
Het werd vandaag een herhaling van het topzomerweer van de voorbije dagen, doch de oktober- hittegolf begon tekenen van slijtage te vertonen. Zo was het iets frisser met 9,8 graden en zagen we in de heiige lucht voor het eerst sinds lang (neigingen tot) wolkenvorming optreden. Het kwam niet tot wolken, maar we konden wel duidelijk thermiekbellen zien opstijgen die net niet tot Cumuluswolken leidden. Op het einde van de namiddag verdwenen de doorzichtige thermiekbellen weer, de wind die terug zwak was met hooguit 8,0 km/h uit het zuid- zuidwesten ging liggen en het koelde snel af waardoor de zomerse maxima van 28,7 graden snel vergeten waren. Er werd terug bizar veel dauw gevormd op alles wat met de buitenlucht in aanraking kwam maar toch was het een droge dag met 0,0 mm als neerslagtotaal. .
2 oktober 2012
De dagelijkse weersverslagen worden gewoonlijk met een vertraging van 2 tot 5 dagen online gezet. Neem een kijkje op de weerpagina's van mijn website om het recentste verslag te lezen.