Bericht van: Hendrik (Londerzeel-B)
, 07-10-2012 20:22
7 oktober 2004
Bij het aanvangen van deze dag keken we aan tegen een half bewolkte hemel waarin Stratocumulus de hoofdrol speelden en een eerder stabiel weerbeeld deed vermoeden, dankzij de nabijheid van hogedrukgebieden. Doch eens we de middag gepasseerd waren, probeerden de regengoden alsnog een stuiptrekkende poging te doen om het land te veroveren, maar deze poging werd in de namiddag weer gesmoord zodat het te Malderen niet verder kwam dan 0,4 mm aan hemelprodukten. Tegen de avond zorgden uitgestrekte Stratocumulusvelden in combinatie met de diepblauwe hemel erboven voor een sublieme zonsondergang. Kijken we naar het thermische verloop van deze dag dan blijkt deze vrij normaal te zijn met temperaturen tussen 9,3 en 17,1 graden. De wind spande aan tot 27 km/h. De stuiptrekking van de regengoden zou de laatste moeten geweest zijn tot het weekend want morgen en overmorgen lijken zich aan te kondigen als rustige en droge herfstdagen.
7 oktober 2005
Net als gisteren werden we weer flink geplaagd door dichte mist die reeds gisterenavond is komen opzetten. De mist was deze keer echter iets natter, zo vonden we deze ochtend een doorweekt wegennet terug waarbij er nog steeds lichte motregen viel. De balans van dit alles bedroeg 0,4 mm, terwijl de mist ook na deze natte periode nog lange tijd bleef hangen. In tegenstelling tot gisteren kwam er helaas echter geen verandering in en hebben we de zon helemaal niet kunnen zien vandaag. Onderkoelde temperaturen tot 14,1 graden waren dan ook het gevolg, al was het door de bewolking vanochtend wel een stuk zachter met 11,9 graden. De wind is praktisch stilgevallen met hooguit 8 km/h uit veranderlijke richtingen (lichte voorkeur voor het noorden). Op dit moment (18H30 heeft de mist plaatsgemaakt voor een hardnekkige Stratuslaag die ons wellicht ook komende nacht zal gezelschap houden. Morgen zullen we eindelijk van de laaghangende troep verlost raken maar of dit goed nieuws is voor de zonneliefhebbers valt te betwijfelen, want de trigger die morgen komaf zal maken met het grijze inversieweer is helaas een regenzone die als koufront tergend langzaam over het land zal trekken. Het resultaat is opnieuw laaghangende bewolking, maar als positieve punten kunnen we stellen dat er gezondere zeelucht wordt aangevoerd en dat de bewolking iets meer structuur zal vertonen, zodat er boven onze hoofden toch nog iets is om naar te kijken.
7 oktober 2006
Na het koufront van gisterenavond kregen we in de loop van de nacht ook nog een back bent- occlusie en een hele rits buien op bezoek, waar van de ene al wat meer enthousiasme voor een Malders bezoekje kon opbrengen dan de andere. Tijdens de voormiddag werden de waterwerken verder gezet, maar echt grote hoeveelheden leverde dit niet op. Bij 0,6 mm had de pluvio er haar dagtaak reeds opzitten, en het was toen nog niet eens middag. Een heldere, polaire luchtmassa overspoelde het Vlaamse binnenland en leverde ons fraaie, diepblauwe luchten op, al was het kwik hier niet meteen enthousiast over. Haar opmars gebeurde tergend langzaam waardoor we niet hoger dan 17,4 graden geraakten. Voeg daarbij nog eens de tot 32,2 km/h uithalende west- noordwestelijke wind en het hoeft geen betoog dat het in openlucht zonder beschutting en tijdens bewolkte intermezzo's niet meteen aangenaam toeven was. De laatste restjes subtropische lucht die in de loop van de ochtend wegsijpelden, konden er ons echter voor behoeden dat we beneden 9,7 graden zouden uitkomen. De buienwolken werden steeds kleiner naarmate de dag vorderde, doch er bleven nog lange tijd Cumuluswolkjes hangen die hun concurrentie met de zon slechts met hun fraaie uiterlijk konden compenseren. Naar zonsondergang toe dropen ze uiteindelijk af, samen met de zon waarop een lichtbewolkte tot heldere avond volgde, met de daarbij horende snelle afkoeling.
7 oktober 2007
Nadat we tijdens de ochtend op het grensgebied tussen nevel en mist balanceerden, brak de zon door en kregen we alweer een zonovergoten nazomerdag aangeboden. Een rustige en aangename dag waar voorts echter weinig over te vertellen valt, vermits het weerbeeld niet veranderde. Er is echter weinig reden om te klagen vandaag. De temperaturen lagen iets hoger dan gisteren met 6,4 tot 21,1 graden terwijl de wind maximaal 0,0 km/h haalde. Niettemin nodigen dergelijke waarnemingen uit tot een inspectie naar overijverige spinnen die misschien weer de weg naar de schoepjes van de windmeter gevonden hebben. 's Avonds koelde het onder rustige en heldere omstandigheden weer razendsnel af.
7 oktober 2008
Lagedrukgebieden die zich net ten westen van onze kust verzamelden, zorgden ervoor dat er een hernieuwde opstoot van subtropische lucht uit zuidelijke gebieden op gang kwam. Het was vanochtend dus aangenaam toeven in de open lucht bij minima van 12,0 graden. De depressies waren echter niet van plan om daar te blijven kamperen, en aldus zagen we de bewolking vanuit het zuidwesten meteen weer toenemen op nadering van de bijhorende regenzones. Het waren vooral Stratocumulus en Stratocumulus castellanus die zich bij het begin van de invasie in de oranje kleuren van de straatverlichting aftekenden. De Malderse atmosfeer was nog maar amper met daglicht doordrongen, of ze waren al overgegaan in een sombere Stratuslucht die zowat het ganse luchtruim bedekte. De bijhorende neerslag had duidelijk meer moeite om door te stoten dan de eerdergenoemde wolken, en zo werd het grootste deel van de dag gekenmerkt door droog, betrokken maar zacht weer waarbij de temperaturen met gemak konden oplopen naar 18,1 graden. Hierbij stond er een zuid- zuidwestelijk windje dat snelheden tot 27,4 km/h haalde. Het mag dan al de hele tijd betrokken zijn geweest, de bewolking zelf oogde vooral tijdens de namiddag niet al te saai doordat er erg mooie, golvende patronen te zien waren in het mengsel dat uit Stratus en Stratocumulus bestond. Later kreeg het geheel een zomerse uitstraling toen we Altostratus, Stratocumulus castellanus en Cumulus congestus te zien kregen, net alsof we een flinke hittegolf achter de rug hadden die dadelijk met een geweldig klank en lichtspel zou worden afgesloten. Niets was minder waar natuurlijk, want wat erop volgde was een beetje lichte motregen. Na zonsondergang kwamen we in een wat ruiger weertype terecht waarbij we een tweetal korte regenbuitjes kregen die het neerslagtotaal op 0,2 mm brachten. Het bleef echter nog steeds erg zacht terwijl er door het wegvallen van de wind nog aangenaam terrasjesweer bleef tot een heel eind in de avond / nacht.
7 oktober 2009
Net als de voorbije twee dagen begonnen we de dag met een zwaar bewolkte hemel terwijl de radarbeelden blauw uitsloegen door een dicht genaderde regenzone. Het was deze keer echter tropisch warm met temperaturen die nauwelijks onder de 18 graden zijn gedaald. De bewolking bestond uit Stratocumulus en Cirrostratus en liet af en toe een beetje ruimte voor het bleke licht van de volle maan. Na zonsopgang konden we heel even genieten van een lenteachtig/nazomers weertype met mooie opklaringen en een weinig zonneschijn. Vervolgens ging de Cirrostratus echter over in Altostratus en kregen de Stratocumulusvelden gezelschap van Altocumulus, zodat het binnen de kortste keren weer volledig betrokken was. De eerste regendruppels ploften reeds halverwege de voormiddag neer op Malderse bodem, en dat het niet de laatste waren zouden we snel geweten hebben. Wat volgde was immers een afwisseling van regen en wat drogere perioden terwijl het wolkendek er steeds onstabieler ging uitzien vanuit het zuiden. Na de middag kregen we zelfs uitzicht op Altocumulus castellanus, en had het in combinatie met de boterzachte temperaturen tot 21,4 graden zelfs veel weg van de afsluiter van een zwoele, zomerse periode. De neerslag kreeg nu een buiig karakter en omstreeks 19H kregen we zelfs zeer zware stortbuien te verwerken die plaatselijk voor wateroverlast zorgden. Het 'beste' moest toen echter nog komen, want het vreemde gerommel dat af en toe hoorbaar was bleek afkomstig te zijn van een naderend onweer dat zich even later met een indrukwekkende bliksemshow aankondigde. Tegen zonsondergang kregen we de ene na de andere ontlading te zien en kunnen we wat bliksem betreft gerust van het spectaculairste onweer spreken dat Malderen sinds 26 mei te zien kreeg. Om de schoonheid van de uitgestrekte bliksemkanalen te evenaren, moeten we zelfs terug gaan tot 19 juli 2006. De neerslag bleef echter beperkt doordat de buien ons langs het zuidoosten misten, al vielen er soms nog pittige buien met opvallend dikke druppels. Na 21H volgde er een tweede onweer met een aantal bliksemontladingen die zeker gezien mochten worden, maar de activiteit ging er vrij snel uit zodat het uiteindelijk beperkt bleef tot een aantal zwakke bliksemflitsen binnenin de wolken. De warmte was ondertussen al een beetje uit de lucht gewassen, maar met de uiteindelijke minima van 15,8 graden kunnen we naar oktobernormen nog steeds van een verschroeiende hitte spreken. We sloten uiteindelijk af met een al even indrukwekkend neerslagtotaal van 11,6 mm.
7 oktober 2010
Ondanks de opklaringen die gisterenavond tijdens de vurige zonsondergang binnenschoven, ontwaakten we vanochtend weer onder een sombere en grijze hemel. De laaghangende Stratusbewolking hield ons de ganse voormiddag toegedekt alvorens tegen de middag weer wat lichter te worden vanuit het zuidwesten. De bewolking ging daarna over in Stratocumulus en er ontstonden langzaam een paar opklaringen. Het samenspel van zachte luchtmassa's en de zonneschijn tussendoor zorgde terug voor verrassend hoge maxima van 19,7 graden. De minima mochten er overigens ook wezen met 11,6 graden. De bewolking loste verder op naarmate de uren verstreken, maar door de zwakke oostenwind die niet meer dan 17,7 km/h haalde, droogde het moeilijk op zodat het erg nevelig was en een beetje klam aanvoelde. Bij zonsondergang hingen er slechts wat verspreide Stratocumulusveldjes en koelde het ondanks de brede opklaringen nauwelijks af. Verder hielden we een neerslagtotaal van 0,2 mm over aan deze dag.
7 oktober 2011
De buien wisten ons nog steeds niet te bereiken door de schaduwwerking van Engeland, en door de aanhoudende wind is het ondanks de Arctische lucht niet kouder dan een tiental graden geworden. Overdag kregen we een afwisseling van Cumulus en Cirrus te zien met mooie zonnige perioden, maar tegen de middag zagen we met regelmaat buiencomplexen voorbij trekken die ons rakelings misten. Daarna werd het terug wat stabieler en kon het dankzij de zon opwarmen tot 16,1 graden. Het voelde erg fris aan door de stevige westenwind met snelheden tot 40,2 km/h. Op het einde van de namiddag dreven er vanuit het Stratocumulusvelden binnen uit het noordwesten. Deze wekten de indruk dat het rustig en stabiel zou blijven, maar wie goed keek kon hiertussen Cirrus densus ontwaren waardoor we meteen wisten hoe laat het was. Er volgde een hele reeks buien waarbij opviel dat elk exemplaar steviger was dan het vorige. De laatste ging gepaard met een shelfcloud en whale's mouth maar onweersverschijnselen of hagel ontbraken. Daarna gingen de felle slagregens over in een gezapig regentje waarna het terug rustig werd. Bij zonsondergang konden we niettemin genieten van bijzonder fraaie buienluchten met veel contrast in de heldere poollucht. Het koelde verder af naar 8,2 graden. De buieninvasie heeft uiteindelijk een dagtotaal van 4,8 mm opgeleverd.
7 oktober 2012
De dagelijkse weersverslagen worden gewoonlijk met een vertraging van 2 tot 5 dagen online gezet. Neem een kijkje op de weerpagina's van mijn website om het recentste verslag te lezen.