In mijn geval beter te noemen fascinatie met extreem weer / onweer. In de zomer van 1962 zat ik op de kleuterschool. Het grote lokaal had aan de westkant alleen maar glas van vloer tot plafond, het keek uit over een riviertje en een kloosterpark aan de overkant. Een geweldig onweer kwam, een dicht grijs scherm van zware neerslag, zwiepende bomen in het park en dikke rode CGs! De meeste kinderen waren bang maar ik was helemaal gebiologeerd naar buiten aan het staren. En altijd sinds dat moment wil ik geen enkel ogenblik van een onweersbui meer missen! 
Quote selectie
Quote selectie
Bericht laatst bijgewerkt: 27-11-2012 17:16