en dan vooral voor de winter.
De winter van 1979 staat bij geboekt als de aanleiding die van mij een winterfanaat heeft gemaakt.
Het begon voor mij met de memorabele overgang van 30-31/12/1978 met een pak sneeuw en de daaropvolgende koudegolf.
Ik weet nog goed dat ik gefascineerd was door de aankondiging dat het na de zachte periode voor 30/12 vanuit het noorden kouder ging worden. Natuurlijk was er bijna niets van kaartinfo die tijd zoals nu ... . Die zaterdagavond 30-12-1978 keek ik op de BRT nog naar de gebruikelijke 'weekendfilm', waarna het journaal volgde en het weerbericht (enige vorm van info over het weer toen, met 2-3 dagen voorspelling). Daarin kondigde de mevrouw van dienst aan dat in de loop van de nacht uit het noorden ging sneeuwen en daarmee koudere lucht meekwam. De winter kwam! Het was niet meer dan dat, dat we wisten. Ging vlug rond 23 uur voor het slapengaan nog eens naar buiten en zag de sterretjes schitteren, temperatuur was gedaald naar het 1-2 graden (kwam van 11 graden in de voormiddag geloof ik). De intredende komende koude was goed voelbaar, stilaan werd het kouder in de loop van die zaterdagnamiddag.
Totaal gespannen deed ik zodra ik ontwaakte voelde ik dat het gesneeuwd had (de ijzige kilte en witte schijn van door de gordijn verklapte me dat en deed vlug de gordijn open: wauw... een mooie dikke sneeuwlaag verhoogde dat intense blije gevoel. Als een gek ging ik naar beneden en buiten in de sneeuw, direct voelde ik de ijzige lucht op me vallen.
De weerberichten gaven voor de volgende nacht al tot -10 en minder -15 in Ardennen. Dat had ik nog nooit meegemaakt, althans niet bewust.
Verder weet ik van die winter nog dat het na een paar dagen strenge vorst serieus nadien ging kwakkelen ( ook wel met ijsdagen en soms strenge vorst)., Maar vooral die dag in januari dat het serieus IJZELDE: meer dan een cm dikke ijzellaag op de straten, op auto's, tegen de muren een mooie blinkende laag. Een uniek mooie maar eigenlijk levensgevaarlijke situatie. Tot mijn 'vreugde' geraakten niet op school die dag (joepie).
Verder kwakkelde het tot omstreeks midden februari (14/02/1979). Toen deed er zich iets gelijkaardigs voor als bij de overgang van eind 1979. Het was een woensdagmiddag, het school was gedaan en er viel wat regen die geleikdelijk overging in ijsregen en sneeuw. Veel automobilisten bleven langs de kant staan met problemen, ook van sloten die vastvroren. De weerberichten op radio en tv (Armand Pien) hadden het voorspeld: vanuit het noorden sneeuw en ijzel en er zou die avond een PAK vallen met veel wind. Ik was in de ban van de naderende 'sneeuwstorm' vanuit Nederland.
We hadden de dag erna (donderdag) een voorexamen voor wiskunde, ergens hoopte ik stiekem dat het zo ging lelijk doen, dat we niet naar school konden. En A. Pien had voorspeld: er zal 20-35 cm vallen. En nu komt het ... Wat bleek:
's morgens lag er ... NIKS. Alleen wat van de laag die woensdag was gevallen (droge minimale hoeveelheid sneeuw die stuifde). TELEURSTELLING alom. Vrijdagavond een uitleg van Pien waarom die sneeuwstorm niet bij ons was langsgeweest: wel in Nederland en ten oosten van ons dacht ik, zoals jullie wel weten: in de noordelijke provincies was het een ramp.
Dat blijft één van mijn grootste winterteleurstellingen ... wat aangekondigde sneeuw betreft ;)(het verhaal van vandaag deed me even terugdenken aan die teleurstellende periode in feb. 1979)
Het winterde verder nog een weekje ofzo vooraleer het ging dooien.
Zo misschien vandaag teleurstelling en volgende week ergens of later een verrassing met sneeuwdump
Quote selectie