Het beeld wordt nu wat duidelijker voor volgende week. Het evolueert zoals het er nu naar uitziet naar een zuidelijke (EC) of minder zuidelijke westcirculatie (in die GFS Oper Uitvoer, nu al 5 runs achter elkaar). Cruciaal is nog steeds wat er dinsdag met het laag ten ZW van IJsland gebeurt. Als dat zuidoostwaarts trekt, zijn de anticyclonale impulsen aan de noordoostflank sterker, waardoor er meer anticyclonaliteit op noordelijke breedte terecht komt (bij Groenland) en meer cyclonaliteit boven zuidwest-Europa, zodat het koude hoogtelaag boven West-Europa zich zuidwaarts uitbreidt. (dwz de amplitude van de lange golven neemt toe). In de GFS Uitvoer dempen de golven juist uit (er zijn te veel elkaar opvolgende kleine storingen ten Z van Groenland) en trekt het geheel oostwaarts. De noordelijke anticyclonale impulsen op de Oceaan zijn er nog wel, maar te zwak en te ongestructureerd om bij ons nog invloed te kunnen uitoefenen en de WC met warmbloedige depressies spoelt over W-Europa uit.
Cruciaal is dus wat er rond dinsdag gebeurt in de hoek Labrador-zuid Groenland-IJsland.
Uiteraard zijn alle variaties in de div. Eps en Ens Uitvoer terug te zien. Ook in de EC Uitvoer oogt het allemaal vrij fragiel. Kou bij de gratie van een groot sturend hoogtelaag boven Scandinavië en W Europa en een voldoende zuidelijke westcirculatie. Waarom de GFS Oper Uitvoer zo hardnekkig volhardt in het noordelijke zonale patroon, kan ik niet goed thuisbrengen. Toch verschillen de beide oplossingen dynamisch gezien niet zo veel van elkaar, er is dinsdag/woensdag geen bifurcatie zoals ik gisteren nog suggereerde.
Een zuidelijke westcirculatie kan op zich spectaculair winterweer opleveren, met veel sneeuw en LMG's (wanneer er een koud, sturend laag boven Scandinavië en de oostelijke Atlantische Oceaan ligt) maar kan ook makkelijk omslaan in gewoon nat depressieweer wanneer alles net even wat noordelijker komt te liggen.
Quote selectie